ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ
Συνταξιούχων Εθνικής Τράπεζας
ΝΑ ΑΠΟΚΡΟΥΣΟΥΜΕ ΤΑ ΣΧΕΔΙΑ ΓΙΑ
ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΜΕΙΩΣΗ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΞΕΩΝ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΗ ΔΙΑΛΥΣΗ ΤΟΥ Λ.Ε.Π.ΕΤΕ
Συναδέλφισσες,
συνάδελφοι,
Προδιαγεγραμμένη
ήταν η εξέλιξη να αμφισβητούνται οι επικουρικές μας συντάξεις. Όχι μόνο επειδή το ΔΝΤ, η Ε.Ε., οι εργοδότες, οι τράπεζες και
οι πρόθυμες κυβερνήσεις, μαζί και η
τωρινή ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, θέλουν να ξεζουμίσουν το λαό, τους εργαζόμενους, τους
συνταξιούχους για να προστατεύσουν τα
συμφέροντα των τοκογλύφων δανειστών και τα κέρδη της οικονομικής ολιγαρχίας.
Όχι μόνο γιατί μισθοί, συντάξεις, υγεία, παιδεία μπήκαν στη μέγγενη των μνημονίων. Αλλά και γιατί μεθοδικά οι τραπεζίτες ροκανίζουν τις
ασφαλιστικές παροχές όλα αυτά τα χρόνια, διαλύοντας τα ταμεία, μειώνοντας
τις εισφορές τους, αποκλείοντας τους νέους εργαζόμενους από το ταμείο
επικούρησης, διασπώντας τις εργασιακές σχέσεις και τα ασφαλιστικά δικαιώματα.
Και, επίσης, γιατί βρήκαν τις
συνδικαλιστικές ηγεσίες σύμμαχους σε συνομιλίες και συμφωνίες για να
προετοιμαστούν νομοσχέδια και να περάσουν αντιαφαλιστικές
ρυθμίσεις και νόμοι στα μαλακά, στο όνομα δήθεν του εξορθολογισμού, του εκσυγχρονισμού
και της βιωσιμότητας του ασφαλιστικού συστήματος. Νόμοι που πρόβαλαν ως πανάκια
την ενοποίηση των ασφαλιστικών ταμείων ως προς τη μορφή (ενιαία ταμεία),
προκειμένου να περάσουν το περιεχόμενο που ήθελαν, δηλαδή, τη συρρίκνωση των
παροχών, με την ισοπέδωση όχι απλώς στο κατώτατο επίπεδο, αλλά σταδιακά και
κάτω από αυτό.
Η επιστολή του
Διευθύνοντα της Εθνικής Τράπεζας, Φραγκιαδάκη στις 28/7/2017 για τη μη τήρηση
των υποχρεώσεων τους για χρηματοδότηση του Λογαριασμού Επικούρησης αποτελεί μια
ακόμα εργοδοτική πρόκληση και αυθαιρεσία
με αμφισβήτηση συμβάσεων και μη τήρηση συμφωνημένων. Η οικονομική κατάσταση στο ΛΕΠΕΤΕ είναι αποτέλεσμα ακριβώς της πολιτικής
των διοικήσεων της Εθνικής και των
κυβερνήσεων (νόμοι Γιαννάκου 1990, Σιούφα 92, Ρέππα 2002, Αλογοσκούφη 2005)
και αυτές πρέπει να επωμιστούν το κόστος.
Αυτοί καταλήστευαν χρόνια τα αποθεματικά των ταμείων με τις υποχρεωτικά άτοκη
κατάθεσή τους. Αυτοί επέλεξαν να μην εντάσσονται όλοι οι προσληφθέντες μετά το
2005 στο ΛΕΠΕΤΕ, αυτοί επέλεξαν να μειωθούν οι εργοδοτικές εισφορές κατά 62,5%
για τους προσληφθέντες προ του 1993 και κατά 26,86 % για τους προσληφθέντες
μετά το 1993 συνολικά για κύρια και επικουρική σύνταξη. Αυτοί χρεώνουν τα
ταμεία με το κόστος των υψηλών συντάξεων διοικητών και υποδιοικητών και άλλων
στελεχών που ήρθαν φυτευτοί από την αγορά για να πάρουν μετά από λίγο συντάξεις
που δεν τους αναλογούσαν, αφού δεν κατέβαλαν τις αντίστοιχες εισφορές. Αυτοί αποφάσιζαν και εκτελούσαν προγράμματα
εθελουσίας εξόδου, χωρίς μέτρα για να καλυφτεί το κόστος για τον ΛΕΠΕΤΕ και το Ταμείο
Αυτασφάλειας. Να θυμίσουμε ότι αυτοί έχουν αποφασίσει να εκτελούνται τραπεζικές
εργασίες από πλήθος δουλεμπορικών εταιρειών με επενοικιαζόμενους στην Εθνική
εργαζόμενους για να έχουν φτηνό εργατικό δυναμικό και να μην πληρώνουν τις
συμφωνημένες για το προσωπικό εργοδοτικές εισφορές. Έτσι, μαθηματικά, αφαιρώντας
ασφαλισμένους εν ενεργεία και αφήνοντας μόνο συνταξιούχους, οδήγησαν στη μείωση
των εσόδων του ΛΕΠΕΤΕ και την αύξηση των
ελλειμμάτων.
Το
ήταν προδιαγεγραμμένη η σημερινή εξέλιξη δεν σημαίνει ότι δεν μπορούμε να τους
σταματήσουμε και να περιφρουρήσουμε τις συντάξεις μας. Αρκεί να υπάρξει ένα κίνημα ρήξης και
ανατροπής που θα πάρει την υπόθεση στα χέρια του και θα ξεπεράσει το
κατεστημένο πολιτικό και συνδικαλιστικό κατεστημένο και τα ιδεολογήματά του.
Οι
συνδικαλιστικές ηγεσίες ΣΥΕΤΕ και ΣΣΕΤΕ από όταν δρομολογήθηκαν οι σημερινές
εξελίξεις μας καθησύχαζαν
και ζέσταιναν τις καρέκλες τους για την υπουργική τους σταδιοδρομία.
Ισχυριζόταν ότι τα δικά μας ταμεία θα προστατευόταν, αρνούμενοι ένα κοινό αγώνα
με άλλους κλάδους και όλους τους εργαζόμενους. Φλέρταραν με τον λεγόμενο τρίτο
πυλώνα της ιδιωτικής ασφάλισης, αποδέχονταν την λογική του ανταποδοτικού και
όχι του αναδιανεμητικού χαρακτήρα της κοινωνικής ασφάλισης, έκαναν τα στραβά
μάτια σε σκανδαλώδεις πράξεις των διοικήσεων της τράπεζας υπέρ των
μεγαλοστελεχών.
Από τότε έκαναν το κίνημα ευάλωτο στην προπαγάνδα περί
ρετιρέ, προνομιούχων και υπεμεγέθους δημόσιου που χρησιμοποιούσαν οι
καθεστωτικοί για το πέρασμα των σχεδίων τους. Σήμερα, αυτή η
προπαγάνδα επαναλαμβάνεται από τους
νεόκοπους κυβερνητικούς, διανθισμένη με την ανάγκη να επωμιστούμε όλοι τα βάρη
της κρίσης, στο όνομα της οποίας έχουν
φτωχοποιήσει και εξαθλιώσει την κοινωνική πλειοψηφία.


