ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ Συνταξιούχων ΕΤE

ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΟΤΑΣΗ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΕΘΝΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ

2011-11-25T02:36:00.000-08:00

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΕΚΛΟΓΩΝ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΩΝ

2011-04-18T04:08:00.000-07:00

Με ποσοστό συμμετοχής περίπου 50% έγιναν οι εκλογές του Συλλόγου. Όσοι προσήλθαν να ψηφίσουν δεν μετέβαλαν τους συσχετισμούς που είχαν καταγραφεί και στις εκλογές του 2008.
ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΕΚΛΟΓΩΝ 4-5-6/4/2011

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΗΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗΣ ΣΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ

2011-03-21T09:43:00.000-07:00

ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ
Συνταξιούχων Εθνικής Τράπεζας
arpasinta@gmail.com, http://aristeriparemvasintaxiouhon.blogspot.com, τηλ. 6973 848654, 6970 404252

Η ΕΠΙΘΕΣΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ – ΤΡΟΪΚΑΣ - ΤΡΑΠΕΖΙΤΩΝ ΕΝΤΕΙΝΕΤΑΙ
ΤΟ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΜΑΣ ΔΙΑΛΕΓΕΙ ΑΛΛΟΥΣ ΑΝΤΙΠΑΛΟΥΣ

Καταθέσαμε ψηφοδέλτιο για συμμετοχή στις εκλογές του Συλλόγου Συνταξιούχων, σύμφωνα με τις ημερομηνίες που καθόριζε η εφορευτική επιτροπή. Πλην, όμως πληροφορηθήκαμε ανεπίσημα και όχι γραπτώς ότι η εφορευτική επιτροπή αποφάσισε τον αποκλεισμό μας από τις εκλογές του Συλλόγου. Μετά την ένσταση, που τους καταθέσαμε, μας ενημέρωσαν γραπτά για την απόφαση της Εφορευτικής Επιτροπής. Πρόκειται για διάτρητη απόφαση, πολιτικής σκοπιμότητας, που αντίκειται στην ισοτιμία όλων των μελών του Συλλόγου απέναντι στο δημοκρατικό δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι. Η ευθύνη ανήκει στις παρατάξεις, που έχουν τα μέλη τους στην εφορευτική επιτροπή και ψήφισαν αυτή την απόφαση. Η σκοπιμότητα καθίσταται φανερή, αφού τα καταστατικά κωλύματα που επικαλούνται είναι σαθρά, ανυπόστατα και η ερμηνεία των άρθρων του καταστατικού, γίνεται κατά το δοκούν. Αν είναι σίγουροι ότι προβλέπεται αυτή η αντιδημοκρατική ερμηνεία τότε η πολιτική τους ευθύνη για τον αποκλεισμό μικρών δυνάμεων είναι ακόμα μεγαλύτερη, αφού το καταστατικό το ψήφισαν ομόφωνα οι κυρίαρχες παρατάξεις.

Στο καταστατικό υπάρχει η διατύπωση στο άρθρο 12 ότι «τα ψηφοδέλτια, όταν πρόκειται για εκλογές περιέχουν τα ονόματα των υποψηφίων για Δ.Σ. – ΟΣΤΟΕ- Εξελεγκτική κλπ και περιλαμβάνουν τουλάχιστον τον απαραίτητο αριθμό υποψηφίων που προβλέπεται από το Καταστατικό». Πουθενά όμως δεν προβλέπεται σε άλλο σημείο του Καταστατικού ότι, ο απαραίτητος αριθμός των υποψηφίων ταυτίζεται με τον αριθμό των εδρών του Δ.Σ. και της εξελεγκτικής επιτροπής ή τον αριθμό των εκλεγόμενων για την ΟΣΤΟΕ συνέδρων, πράγμα το οποίο εξάλλου δεν εφαρμόστηκε για άλλους συνδυασμούς κατά το παρελθόν. Τα μόνα σημεία που αναφέρουν όρους για τον αριθμό των υποψηφίων είναι στο άρθρο 13, που δεν επιτρέπουν υπερβάσεις στον αριθμό των υποψηφίων. Σε κανένα άλλο σημείο δεν αναφέρεται ότι, δεν επιτρέπεται μειωμένος αριθμός. Η διατύπωση λοιπόν του άρθρου 12 μπορεί να ερμηνευτεί ότι, χρειάζεται να υπάρχει αριθμός υποψηφίων τουλάχιστον για τις 4 κατηγορίες που αναδεικνύουν οι εκλογές και το ψηφοδέλτιο μας περιείχε αριθμό υποψηφίων και για Δ.Σ. Αθήνας και για Δ.Σ. επαρχίας και για εξελεγκτική επιτροπή και για συνέδριο ΟΣΤΟΕ. Η έννοια του πλήρους ψηφοδελτίου, που αναφέρεται στο άρθρο 13, και καθορίζει τον αριθμό 18 υποψηφίων συνολικά για το Δ.Σ. και την εξελεγκτική επιτροπή δεν συναρτάται πουθενά στο καταστατικό με τη συμμετοχή στις εκλογές, παρά μόνο με την οικονομική ενίσχυση. Στο άρθρο 14 αναφέρεται ότι «Δικαίωμα οικονομικής ενίσχυσης έχουν μόνο οι συνδυασμοί που περιλαμβάνουν πλήρες ψηφοδέλτιο» που καθιστά σαφές ότι μπορεί να υπάρχουν και μεμονωμένοι υποψήφιοι ή συνδυασμοί με μη πλήρες ψηφοδέλτιο, αλλά αυτοί δεν δικαιούνται οικονομικής ενίσχυσης.

Η απόφαση της εφορευτικής επιτροπής είναι στο ίδιο μήκος κύματος με το καθεστώς λογοκρισίας και μη ισότιμης προβολής των απόψεων που έχει επιβληθεί από τις παρατάξεις του συνδικαλιστικού κατεστημένου στο σύλλογο συνταξιούχων. Να θυμίσουμε ότι, παλιότερα δημοσίευαν όλες τις ομιλίες που γινόταν σε συνελεύσεις ακόμα και με φωτογραφία του ομιλούντος στο περιοδικό «Μεταξύ μας». Όταν δημιουργήσαμε την κίνηση και αρχίσαμε να μιλάμε στις συνελεύσεις, μας έδιναν το λόγο για 3 λεπτά, όταν ο κόσμος ψήφιζε και ήταν εκτός της αίθουσας, δεν δημοσίευαν τις ομιλίες μας, ακόμα και όταν τις καταθέταμε γραπτές. Τώρα, έχουν αρχίσει, αφού οι άλλες παρατάξεις δεν διαμαρτυρήθηκαν, να εφαρμόζουν αυτό το κόλπο και πάνω σε όσες δεν έχουν έδρα στο Δ.Σ..
Το συνδικαλιστικό κατεστημένο έχει καλά αγκιστρωθεί στις καρέκλες του Δ.Σ. και διαχειρίζεται τα συλλογικά δικαιώματα των συνταξιούχων, αλλά και τη μεγάλη οικονομική περιουσία του Συλλόγου. Είναι φανερό ότι με νύχια και δόντια προσπαθεί να διατηρήσει την εξουσία του και τη δυνατότητα να παρέχει εκ μέρους μας συναίνεση στα μέτρα της τρόικας, της κυβέρνησης και των τραπεζιτών. Δεν μας εκφράζουν όμως. Η εκπροσώπηση μας είναι πλαστή, βασισμένη σε πελατειακές σχέσεις, μικροσυμφέροντα και τέτοιες αντιδημοκρατικές μεθοδεύσεις.
Η πλειοψηφία των σδ. δεν έχει κανένα όφελος από αυτές τις παρατάξεις και τα κομπρεμί τους.
Να πάρουμε την υπόθεση των δικαιωμάτων στα χέρια μας.
Μαύρο στις παρατάξεις του συνδικαλιστικού κατεστημένου και σε όσους νοιάζονται μόνο για να αβγατίζει σε ψήφους το δικό τους μαγαζάκι.
15/3/2011
ΑΓΩΝΕΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΚΑΙ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΩΝ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΜΑΣ
ΚΟΝΤΡΑ ΣΕ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ, Ε.Ε., Δ.Ν.Τ. ΚΑΙ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΤΟΥΣ

ΕΝΣΤΑΣΗ ΓΙΑ ΤΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟΥ ΜΑΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ

2011-03-21T09:41:00.000-07:00

ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ

Συνταξιούχων Εθνικής Τράπεζας
Προς την
Εφορευτική Επιτροπή
Του Συλλόγου Συνταξιούχων
Εθνικής Τράπεζας

ΕΝΣΤΑΣΗ

Πληροφορηθήκαμε ανεπίσημα και όχι γραπτώς και από την εφορευτική επιτροπή, όπως υποχρεούται, ότι αποφασίσατε προ ημερών τον αποκλεισμό του ψηφοδελτίου μας από τις εκλογές του Συλλόγου.
Αυτή η απόφασή σας, αντίκειται στην ισοτιμία όλων των μελών του Συλλόγου απέναντι στο δημοκρατικό δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι. Θεωρούμε ότι η πολιτική ευθύνη για την απόφαση ανήκει στην εφορευτική επιτροπή, αφού:
1. Στο καταστατικό υπάρχει η διατύπωση στο άρθρο 12 ότι «τα ψηφοδέλτια, όταν πρόκειται για εκλογές περιέχουν τα ονόματα των υποψηφίων για Δ.Σ. – ΟΣΤΟΕ- Εξελεγκτική κλπ και περιλαμβάνουν τουλάχιστον τον απαραίτητο αριθμό υποψηφίων που προβλέπεται από το Καταστατικό». Πουθενά όμως σε άλλο σημείο του Καταστατικού δεν προβλέπεται ότι ο απαραίτητος αριθμός των υποψηφίων ταυτίζεται με τον αριθμό των εδρών του Δ.Σ. και της εξελεγκτικής επιτροπής ή τον αριθμό των εκλεγόμενων για την ΟΣΤΟΕ συνέδρων. Τα μόνα σημεία που αναφέρουν όρους για τον αριθμό των υποψηφίων είναι στο άρθρο 13 που δεν επιτρέπουν υπερβάσεις στον αριθμό των υποψηφίων. Σε κανένα άλλο σημείο δεν αναφέρεται ότι δεν επιτρέπεται μειωμένος αριθμός. Η διατύπωση λοιπόν του άρθρου 12 μπορεί να ερμηνευτεί ότι χρειάζεται να υπάρχει αριθμός υποψηφίων τουλάχιστον για τις 4 κατηγορίες που αναδεικνύουν οι εκλογές και το ψηφοδέλτιο μας περιείχε αριθμό υποψηφίων και για Δ.Σ. Αθήνας και για Δ.Σ. επαρχίας και για εξελεγκτική επιτροπή και για συνέδριο ΟΣΤΟΕ.
2. Η έννοια του πλήρους ψηφοδέλτιου που αναφέρεται στο άρθρο 13 και καθορίζει τον αριθμό 18 υποψηφίων συνολικά για το Δ.Σ. και την εξελεγκτική επιτροπή δεν συναρτάται πουθενά στο καταστατικό με τη συμμετοχή στις εκλογές παρά μόνο με την οικονομική ενίσχυση.
3. Στο άρθρο 14 αναφέρεται ότι «Δικαίωμα οικονομικής ενίσχυσης έχουν μόνο οι συνδυασμοί που περιλαμβάνουν πλήρες ψηφοδέλτιο» που καθιστά σαφές ότι μπορεί να υπάρχουν και μεμονωμένοι υποψήφιοι ή συνδυασμοί με μη πλήρες ψηφοδέλτιο, αλλά αυτοί δεν δικαιούνται οικονομικής ενίσχυσης.

Από όλα τα παραπάνω φαίνεται ότι η ομόφωνη, από όσο γνωρίζουμε, απόφασή σας στερείται δικαιολογίας και είναι απόφαση πολιτικής σκοπιμότητας που έρχεται σε αντίθεση με τις δημοκρατικές αρχές. Ταυτίζεται με το καθεστώς λογοκρισίας και μη ισότιμης προβολής των απόψεων που έχει επιβληθεί από τις παρατάξεις του συνδικαλιστικού κατεστημένου στο σύλλογο συνταξιούχων.

Σας καλούμε,
επιφυλασσόμενοι κάθε δικαιώματός μας,
να τροποποιήσετε την απόφασή σας ώστε να μας επιτραπεί να λάβουμε μέρος στις εκλογές, άλλως να μας παραδώσετε γραπτά την αιτιολογημένη απόφασή σας για να ασκήσουμε τα δικαιώματά μας.

Αθήνα, 8/3/2011

Για επικοινωνία τηλ: 6973 848654, 6978 512998, 6970 404252
Με τιμή
Για την Αριστερή Παρέμβαση
Συνταξιούχων Εθνικής Τράπεζας

ΤΟ ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΟ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΗΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΩΝ

2011-03-03T14:24:00.001-08:00

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΠΟΥ ΜΟΙΡΑΣΤΗΚΕ ΣΤΗΝ ΕΚΛΟΓΟΑΠΟΛΟΓΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΗΣ 22/2/2011

2011-02-22T14:06:00.000-08:00

ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ
Συνταξιούχων Εθνικής Τράπεζας
arpasinta@gmail.com, http://aristeriparemvasintaxiouhon.blogspot.com, τηλ. 6973 848654, 6970 404252
22/2/2011

Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΣΥΝΤΡΙΒΕΙ ΤΟΥΣ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΟΥΣ

Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, με την ουσιαστική στήριξη της Ν.Δ. και του ΛΑΟΣ, ξεθεμελιώνει με όχημα τα μνημόνια που συμφωνεί με την Ε.Ε., το Δ.Ν.Τ. και την Ε.Κ.Τ. κάθε εργατικό δικαίωμα και λαϊκή κατάκτηση.
Διαλύουν τα ασφαλιστικά ταμεία, τη δημόσια υγεία και παιδεία, συρρικνώνουν τους μισθούς και μειώνουν τις συντάξεις. Ταυτόχρονα, από τον προϋπολογισμό του 2011 θα δώσουν πάλι ενίσχυση 30 δισ. στις τράπεζες, εκτός από τα 78 που έχουν πάρει μέχρι τώρα, 62 δισ. για τοκοχρεολύσια, 1,6 δισ. € για εξοπλισμούς και το ΝΑΤΟ, 2,5 δισ. € για την Ε.Ε.. Ποσά που κάνουν ελλειμματικό και αυτόν τον προϋπολογισμό. Ελλείμματα στο όνομα των οποίων αυτοί παίρνουν νέα δάνεια και εμείς καλούμαστε να κάνουμε θυσίες για να τα παίρνουν και να τα αποπληρώνουν. Μας λένε ότι δεν υπάρχουν λεφτά και για αυτό αναγκάζονται να παίρνουν όλα αυτά τα μέτρα. Την ίδια ώρα μόνο οι καταθέσεις ελλήνων (καπιταλιστών και χρηματισμένων πολιτικών) στις τράπεζες της Ελβετίας είναι 600 δισ. €. (περιοδικό Spiegel). Το ποσό αυτό είναι διπλάσιο από το σύνολο του ελληνικού δημόσιου χρέους, στο όνομα του οποίου παίρνονται όλα αυτά τα μέτρα. Θέλουν να μας πείσουν όμως ότι αυτά τα μέτρα είναι μονόδρομος και εμείς υποταγμένοι να δεχτούμε τη μοίρα μας. Συνεργάτες τους στην προσπάθεια κατευνασμού και χειραγώγησης είναι τα ΜΜΕ, αλλά και οι πρόθυμοι συνδικαλιστές εργαζόμενων και συνταξιούχων που έχουν αναλάβει να «διαχειρίζονται» τα δικαιώματά μας και την έκφραση των διαθέσεων μας.

Ο ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝΕΙ ΕΚΔΡΟΜΕΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ

Ψηφίζεται το καλοκαίρι ο νόμος για την ενοποίηση ταμείων κύριας ασφάλισης, χωρίς αντιδράσεις από τη συνδικαλιστική μας ηγεσία που μας κρύβει και δεν αξιοποιεί την αρνητική γνωμάτευση για το νομοσχέδιο του Γενικού Επιτρόπου του Ελεγκτικού Συνέδριου κ. Σχοινιωτάκη, που δηλώνει «Ορθό και δίκαιο λοιπόν… είναι είτε να ενταχθεί το ασφαλιστικό ταμείο των υπαλλήλων της Ε.Τ.Ε. στο ίδιο Φ.Κ.Α. με αυτό των υπαλλήλων της Τράπεζας Ελλάδος, γεγονός που θα εξασφάλιζε τη βιωσιμότητα του εν λόγω ταμείου, είτε έτι δικαιότερον και υπηρετούν την αρχή της συνταγματικής ισότητας (άρθρο 4 του Συντάγματος) η ένταξη σε ένα ενιαίο Φ.Κ.Α. των υπαλλήλων όλων των Τραπεζών της χώρας (Ε.Τ.Ε., Ελλάδος, Αγροτικής κ.λ.π) καθώς και του Ταχυδρομικού Ταμιευτήριου, όπερ θα δημιουργούσε ένα ισχυρό, ομοιογενή ασφαλιστικό φορέα κύριας ασφάλισης, εν πνεύματι δικαιοσύνης με ουσιαστικές προοπτικές βιωσιμότητας» και συνεχίζει « Μην καταστήσετε ελλειματικά και τα εύρωστα ασφαλιστικά ταμεία των τραπεζών για να βοηθήσετε το προ πτωχεύσεως ΙΚΑ, επειδή οι μεγαλοεπειχηρηματίες του χρωστούν εισφορές δισ. και ουδείς μέχρι σήμερα έχει τολμήσει να τους υποχρεώσει, με τα νόμιμα μέσα, στην καταβολή των εισφορών…Τα ασφαλιστικά ταμεία πρέπει καθ’ ημάς να είναι πέντε: Το Ταμείο Δημοσίου, Το Ταμείο του ΙΚΑ-ΤΕΑΜ, Το Ενιαίο Ταμείο των Υπαλλήλων των Τραπεζών, Το Ταμείο των Αγροτών, Το Ταμείο των Ελεύθερων Επαγγελματιών»
Το ταμείο της επικουρικής μας ασφάλισης οδηγείται σε ασφυξία με τις ρυθμίσεις που συμφώνησαν οι συνδικαλιστικές ηγεσίες για μη υπαγωγή σε αυτό των προσλαμβανόμενων μετά το 2005 και τη μείωση των εργοδοτικών εισφορών. Και ο πρόεδρος του Συλλόγου μας στην τελευταία μας κινητοποίηση κατεβαίνει από τη συνάντηση με τον υφυπουργό Κουτρουμάνη και μας «καθησυχάζει» ότι το Υπουργείο θα φέρει ρυθμίσεις για την επικούριση και το θέμα θα λυθεί το καλοκαίρι του 2011. Προφανώς, εννοούν οι δύο τους αυτά που αποτελούν επιταγή του τελευταίου μνημονίου και του προηγούμενου νόμου. Οι επικουρικές θα μειωθούν τόσο ώστε να μπορεί να τις δίνει το ταμείο, χωρίς την εργοδοτική ή κρατική στήριξη.
Μέσα σε όλα αυτά, η ηγεσία του Συλλόγου και οι μαϊντανοί της συνεχίζουν την προσφιλή τακτική τους. Πίτες, εκδρομές, εκδηλώσεις και για ξεκάρφωμα μια-δυο φορές το χρόνο συγκέντρωση. Αυτή η τακτική ξεθεμελιώνει τα δικαιώματά μας και επειδή κάθε λαός έχει τους ηγέτες που του ταιριάζουν, ας πάρουμε τα μέτρα μας.

ΝΑ ΞΕΣΗΚΩΘΟΥΜΕ – ΝΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΑΣ - ΟΛΟΙ ΑΥΡΙΟ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ
Για να αποκρούσουμε την αντεργατική-αντιλαϊκή επίθεση του μπλοκ εξουσίας απαιτείται παλλαϊκός ξεσηκωμός για τα δικαιώματά μας, για να ανατραπούν τα μέτρα στο σύνολό τους. Γιατί τι ωφελεί να διασώσεις το ύψος των συντάξεων και αυτές να εξανεμιστούν από τις ανατιμήσεις, την ακρίβεια, τους νέους φόρους;
Απαιτείται να πάνε στα σκουπίδια η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και τα κόμματα ΛΑΟΣ και Ν.Δ., που στηρίζουν αυτό το πολιτικό σύστημα και τα μέτρα. Να διώξουμε την Τρόικα, το ΔΝΤ και την Ε.Ε.. Να περάσουν στο δημόσιο όλες οι τράπεζες και οι στρατηγικοί τομείς της οικονομίας. Ανατροπή του μνημονίου. Δάνεια και ελλείμματα τα δημιούργησαν οι κυβερνήσεις και οι καπιταλιστές. Αυτοί να πληρώσουν.
Στις εκλογές για το νέο Δ.Σ., που συναινετικά αποφάσισαν να γίνονται με ψηφοδέλτια που έχουν ελάχιστο αριθμό 18 άτομα, να στείλουμε μήνυμα ανυπακοής. Να πετάξουμε στα άχρηστα τις συνδικαλιστικές δυνάμεις, που έχουν ευθύνη για τον αφοπλισμό του συνδικαλιστικού μας κινήματος.

Δυναμώστε-Ψηφίστε την Αριστερή Παρέμβαση Συνταξιούχων Εθνικής Τράπεζας.
ΔΕΝ ΧΡΩΣΤΑΜΕ ΤΙΠΟΤΑ – ΤΡΑΠΕΖΙΤΕΣ, ΚΕΦΑΛΑΙΟ, ΕΡΓΟΔΟΤΕΣ ΜΑΣ ΧΡΩΣΤΟΥΝ ΤΑ ΠΑΝΤΑ.

ΚΑΤΑΛΥΤΙΚΗ Η ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗ ΕΠΙΤΡΟΠΟΥ ΤΟΥ ΕΛΕΓΚΤΙΚΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ-ΞΕΠΟΥΛΗΜΕΝΟΙ ΟΙ ΠΡΩΗΝ "ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΙ" ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ-ΥΠΟΛΟΓΗ Η ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΗ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΑ

2010-07-08T08:05:00.000-07:00

ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ
Συνταξιούχων Εθνικής Τράπεζας
arpasinta@gmail.com, http://aristeriparemvasintaxiouhon.blogspot.com, τηλ. 6973 848654, 6970404252

Η ΟΤΟΕ, Ο ΣΥΕΤΕ ΚΑΙ Ο ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΩΝ ΔΕΝ ΚΟΙΜΟΥΝΤΑΙ - ΞΕΡΟΥΝ ΚΑΙ ΑΠΟΣΙΩΠΟΥΝ.
ΕΙΝΑΙ ΣΥΝΕΝΟΧΟΙ ΣΤΟ ΞΕΘΕΜΕΛΙΩΜΑ ΤΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΜΑΣ

Ο Γενικός Επίτροπος του Ελεγκτικού Συνέδριου κ. Σχοινιωτάκης, στη γνωμάτευσή του για το νέο αντιασφαλιστικό νομοσχέδιο, είναι κατηγορηματικός: «Ορθό και δίκαιο λοιπόν, χωρίς εξυπηρέτηση αλλότριων σκοπιμοτήτων, είναι είτε να ενταχθεί το ασφαλιστικό ταμείο των υπαλλήλων της Ε.Τ.Ε. στο ίδιο Φ.Κ.Α. με αυτό των υπαλλήλων της Τράπεζας Ελλάδος, γεγονός που θα εξασφάλιζε τη βιωσιμότητα του εν λόγω ταμείου, είτε έτι δικαιότερον και υπηρετούν την αρχή της συνταγματικής ισότητας (άρθρο 4 του Συντάγματος) η ένταξη σε ένα ενιαίο Φ.Κ.Α. των υπαλλήλων όλων των Τραπεζών της χώρας (Ε.Τ.Ε., Ελλάδος, Αγροτικής κ.λ.π) καθώς και του Ταχυδρομικού Ταμιευτήριου, όπερ θα δημιουργούσε ένα ισχυρό, ομοιογενή ασφαλιστικό φορέα κύριας ασφάλισης, εν πνεύματι δικαιοσύνης με ουσιαστικές προοπτικές βιωσιμότητας» νομιμότητας όλων των τραπεζών» και συνεχίζει « Μην καταστήσετε ελλειματικά και τα εύρωστα ασφαλιστικά ταμεία των τραπεζών για να βοηθήσετε το προ πτωχεύσεως ΙΚΑ, επειδή οι μεγαλοεπειχηρηματίες του χρωστούν εισφορές δισεκατομμυρίων και ουδείς μέχρι σήμερα έχει τολμήσει να τους υποχρεώσει, με τα νόμιμα μέσα, στην καταβολή των εισφορών……….Τα ασφαλιστικά ταμεία πρέπει καθ’ ημάς να είναι πέντε : Το Ταμείο Δημοσίου….Το Ταμείο του ΙΚΑ-ΤΕΑΜ… Το Ενιαίο Ταμείο των Υπαλλήλων των Τραπεζών….Το Ταμείο των Αγροτών…το Ταμείο των Ελεύθερων Επαγγελματιών…»
Αυτά λοιπόν αναφέρει από τις 24 Ιουνίου ο Γενικός Επίτροπος και περισσότερα μπορείτε να δείτε στην ιστοσελίδα της Βουλής στο αρχείο: http://www.hellenicparliament.gr/UserFiles/c8827c35-4399-4fbb-8ea6-aebdc768f4f7/7asfalistiko.pdf..

Δε νομίζουμε ότι πρόκειται για άγνοια ή αμέλεια της συγκεκριμένης θέσης του Γενικού Επιτρόπου, από πλευράς της συνδικαλιστικής μας ηγεσίας. Αποτελεί συνειδητή απόκρυψη από τον κλάδο, ώστε να περάσουν πιο ανώδυνα τα μέτρα. Αλλιώς, οι αποσπασμένοι συνδικαλιστές ήταν υποχρεωμένοι να τοποθετηθούν, να γυρίσουν όλους τους χώρους δουλειάς, να ενημερώσουν τους εργαζόμενους, να εξαγγείλουν αγώνα διαρκείας και όχι να περιοριστούν στις 24ωρες για την τιμή των όπλων απεργίες-τουφεκιές της ΓΣΕΕ. Απεργίες για τις οποίες, ούτως ή άλλως, δεν παίρνουν κανένα μέτρο να έχουν μαζικότητα, μαχητικότητα και αποτελέσματα. Σε αντίστοιχες παλιότερες εποχές, που υπήρχε μαχητικό συνδικαλιστικό κίνημα, η ΟΤΟΕ θα ξεκινούσε απεργία διαρκείας και θα πρόβαλλε το αίτημα του κλάδου, που το έχουν αφήσει στα χαρτιά, για ενιαίο ταμείο ασφάλισης των τραπεζοϋπάλληλων.
Το έργο το έχουμε ξαναζήσει. Και οι προηγούμενοι αντιασφαλιστικοί νόμοι είτε προετοιμάστηκαν με την πλήρη συμφωνία της ΠΑΣΚΕ (νόμος 3029/2002 του Ρέππα για ένταξη των ταμείων μας στο ΙΚΑ), είτε έγιναν αποδεκτοί ως τετελεσμένοι από τις ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ και τους μαϊντανούς τους.

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,
Στον καταιγισμό της επίθεσης, του ενός νόμου μετά τον άλλο, που ακολουθεί το μνημόνιο, είναι σε μας καθαρό, ότι κανένας κλάδος, ούτε και κανένας εργαζόμενος ή συνταξιούχος, μπορεί να διασωθεί μεμονωμένα. Διαπιστώνουμε, όμως, πόσο εύκολα οι συνδικαλιστές της συντεχνιακής «διεκδικητικής» αντίληψης μεταμορφώθηκαν σε πειθήνιους νεκροθάφτες των ασφαλιστικών δικαιωμάτων του κλάδου μας.

Απαιτείται πανεργατικός – παλλαϊκός ξεσηκωμός για να μην περάσουν τα μέτρα, στο σύνολό τους. Γιατί τι ωφελεί να διασώσεις το ύψος των συντάξεων και αυτές να εξανεμιστούν από τις ανατιμήσεις, την ακρίβεια, τους νέους φόρους;
Απαιτείται να πετάξουμε στα άχρηστα τις συνδικαλιστικές ηγεσίες, που έχουν ευθύνη για τον πλήρη αφοπλισμό του συνδικαλιστικού μας κινήματος.
Απαιτείται να πάνε στα σκουπίδια η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και τα κόμματα ΛΑΟΣ και Ν.Δ., που στηρίζουν αυτό το πολιτικό σύστημα και τα μέτρα. Να διώξουμε την Τρόικα, το ΔΝΤ και την Ε.Ε..
Να περάσουν στο δημόσιο όλες οι τράπεζες και οι στρατηγικοί τομείς της οικονομίας.
Να μην περάσει ο αντιασφαλιστικός νόμος. Ανατροπή του μνημόνιου. Δάνεια και ελλείμματα τα δημιούργησαν οι κυβερνήσεις και οι καπιταλιστές. Αυτοί να πληρώσουν.

ΝΑ ΞΕΣΗΚΩΘΟΥΜΕ – ΟΛΕΣ και ΟΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΜΕ ΑΓΩΝΕΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΑΣ
ΔΕΝ ΧΡΩΣΤΑΜΕ ΤΙΠΟΤΑ – ΤΡΑΠΕΖΙΤΕΣ, ΚΕΦΑΛΑΙΟ, ΕΡΓΟΔΟΤΕΣ ΜΑΣ ΧΡΩΣΤΟΥΝ ΤΑ ΠΑΝΤΑ

ΙΟΥΛΗΣ 2010

TO ΝΕΟ ΑΝΤΙΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ

2010-06-26T04:58:00.000-07:00

Δείτε το νέο αντιασφαλιστικό νομοσχέδιο, που περιλαμβάνει και ρυθμίσεις για τις εργασιακές σχέσεις, καθώς και τα συνοδευτικά κείμενα, που κατατέθηκαν στην Βουλή πατώντας εδώ

ΚΡΙΤΙΚΗ ΓΙΑ ΤΟ ΝΕΟ ΑΝΤΙΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΑΠΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΠΡΙΝ 27/6/2010

2010-06-26T04:49:00.000-07:00

ΓΚΡΕΜΙΖΟΥΝ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΗ

Κατατέθηκε το νομοσχέδιο για την κατεδάφιση του ασφαλιστικού δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, μαζί με τις ανατροπές στα εργασιακά, που αρχικά σχεδίαζαν να προωθήσουν με Προεδρικό Διάταγμα. Μετά θα συζητηθεί το νομοσχέδιο, που κατέθεσε στις 21/6 ο Υπουργός Οικονομικών Παπακωνσταντίνου και θα οριστικοποιήσει, στο ίδιο μήκος κύματος, αντίστοιχα ειδικά θέματα στο δημόσιο. Θέλουν, εκμεταλλευόμενοι το καλοκαιρινό κλίμα, τις άδειες, το κλείσιμο των σχολείων, ακόμα και προβοκάτσιες, ο νόμος να ψηφιστεί μέχρι τις 15 Ιούλη. Να μην υπάρξουν κλιμακούμενες και μη ελεγχόμενες αντιδράσεις, δυνατότητες που ανέδειξαν οι απεργίες 20/5 και 16/6, σε Ελλάδα, αλλά και αυτή τη βδομάδα σε Γαλλία, Ιταλία, Ισπανία και η καταγεγραμμένη, σε στατιστικές και στην ίδια τη ζωή, δυσαρέσκεια για την πολιτική κυβέρνησης, Ε.Ε. ΔΝΤ.
Το νομοσχέδιο συντάχτηκε, με βάση κατευθύνσεις της Ε.Ε. και τις δεσμεύσεις του μνημονίου. Καταλήχτηκε με έγκριση της τρόικας ακόμα και στην τελευταία λεπτομέρεια του, αλλάζοντας σε αρκετά σημεία από το αρχικό σχέδιο. Υλοποιεί τις χρόνιες επιδιώξεις του κεφαλαίου για διάλυση σε όποιο κοινωνικό δίκτυ προστασίας είχε απομείνει από τους αντιασφαλιστικούς νόμους των Σιούφα, Ρέππα, Πετραλιά .
Ο νέος νόμος, που συμπληρώνει, αλλά δεν κλείνει, το τοπίο των συνολικών ανατροπών στην εργασία, επιδεινώνει δραματικά τις συνθήκες ζωής της εργατικής τάξης στο κοινωνικό περιβάλλον της αυξανόμενης ανεργίας, ειδικά των νέων και της δραματικής αύξησης των απολύσεων, ειδικά των μεγάλων ηλικιών. Αποτυπώνει την καπιταλιστική βαρβαρότητα, που προωθεί η «σοσιαλιστική» κυβέρνηση, με την ουσιαστική συναίνεση του ΛΑΟΣ και της Ν.Δ.. Χαρακτηριστικά αναφέρει ότι το όριο ηλικίας των 65 ετών θα επανακαθοριστεί από το προσδόκιμο ζωής με βάση τα στοιχεία (όσων πεθάνουν) την περίοδο 2010-2020.
Οι βασικές κατευθύνσεις του νομοσχέδιου φέρνουν: Διάσπαση σε πολλά επιμέρους κομμάτια της σύνταξης (προνοιακή, ανταποδοτική, επικουρική, επαγγελματική και ιδιωτική), στην φιλοσοφία των 3 πυλώνων. Προώθηση του ανταποδοτικού μοντέλου, αντί του αναδιανεμητικού. Πριμοδότηση της ιδιωτικής ασφάλισης (παρά τις γνωστές υποθέσεις: Ασπίς, Enron, κα.). Επέκταση της ανασφάλιστης εργασίας, αφού, αντί για μια αβέβαιη, μακρινή, και μικρή σύνταξη, πολλοί θα σκέφτονται να αυξήσουν τον πενιχρό μισθό με μέρος των εισφορών. Το νομοσχέδιο παρεμβαίνει στη μορφή των συντάξεων, στο ύψος, στον τρόπο υπολογισμού, στα όρια ηλικίας, στις επικουρικές συντάξεις, στην εκμετάλλευση των αποθεματικών, στην διαχείριση των πληρωμών με την υποχρεωτική μεσολάβηση των τραπεζών (ακόμα και για τις πληρωμές μισθών του ιδιωτικού τομέα), ενοποιεί τα ταμεία σε 3 (μισθωτών, αυτοαπασχολούμενων, αγροτών).
Συγκεκριμένα έχουμε:
- Κομμάτιασμα των συντάξεων. Καθιερώνει από το 2015 τη βασική σύνταξη της εξαθλίωσης των 360 ευρώ, που παρέχει το κράτος. Αυτή θα μειώνεται για όσους θεμελιώνουν δικαίωμα μειωμένης σύνταξης λόγω γήρατος, ή αναπηρίας, ή λόγω θανάτου. Για τους ανασφάλιστους ή όσους έχουν 4.500 μέρες ένσημα ή 15 έτη ασφάλισης θα δίνεται μετά τα 65 πλήρης ή μειωμένη ανάλογα με το υπόλοιπο ατομικό ή οικογενειακό εισόδημα ή τα έτη διαμονής στην Ελλάδα. Από κει και πέρα τα ασφαλιστικά ταμεία θα δίνουν ανταποδοτική σύνταξη που την αποκαλούν αναλογική, με βάση τις εισφορές.
- Αύξηση των απαιτούμενων χρόνων εργασίας και των ορίων ηλικίας. Για την πλήρη σύνταξη απαιτούνται 40 χρόνια εργασίας και 60 χρόνια ηλικία. Καταργεί τη δυνατότητα σύνταξης στην 37ετία χωρίς όριο ηλικίας και στην 35ετία με όριο ηλικίας τα 60. Μόνο όσοι-ες συνταξιοδοτηθούν μέσα στο 2010 δεν υφίστανται τις αλλαγές. Για όλους τους άλλους, ακόμα και αν έχουν κατοχυρώσει δικαίωμα σύνταξης, θα υπάρχει σταδιακή προσαρμογή μέχρι το 2014. Ιδιαίτερα κυνικό είναι στις μητέρες ανηλίκων με 15 χρόνια επιβάρυνση. Τώρα, οι μητέρες με ανήλικο μπορούν να αποχωρούν στα 50 με πλήρη σύνταξη. Από 1/1/2011, θα φεύγουν στα 52, από 1/1/2012 στα 55 (στα 53 με μειωμένη) και από 1/1/2013 στα 65 (στα 60 με μειωμένη).
- Δραστική μείωση των κύριων συντάξεων μέσα πολλούς τρόπους : α. Οριστική κατάργηση της 13ης και 14ης σύνταξης για όλους και αντικατάστασή τους από ένα επίδομα 800 ευρώ το χρόνο. Όσοι έχουν πάνω από 2.500 ευρώ σύνταξη δεν θα το παίρνουν. Ρύθμιση που μονιμοποιεί την πρόσφατη διάταξη του Μάη, επεκτείνοντας την και για τους άνω των 60 ετών. Αυτό προστίθενται στο 3ετές πάγωμα των συντάξεων. β. Αλλαγή του τρόπου υπολογισμού της σύνταξης. Οι παλιότεροι ασφαλισμένοι θα έχουν για το τμήμα των μισθών μέχρι το 2011 άλλο τρόπο υπολογισμού και άλλον για μετά. Για τους μισθούς-μεροκάματα από το 2011 και μετά ο υπολογισμός για το ποσό της σύνταξης θα γίνεται με βάση τις συντάξιμες αποδοχές για το σύνολο του εργασιακού βίου. Ο συντελεστής αναπλήρωσης, διαφορετικός για κάθε χρόνο δουλειάς, ξεκινά από 0,8% για τα πρώτα 4.500 μεροκάματα και φτάνει στο 1,5% για τα τελευταία 11.701-15.000 μεροκάματα. Ενώ, για τους μισθούς ξεκινά από 1,02% τον πρώτο χρόνο, φτάνει στο 2,0% στον 35ο, στο 2,081% στον 40ο και στο 2,438% στον 45ο. Οι διαφορές με το τι ίσχυε είναι κραυγαλέες. Με το τωρινό σύστημα στα 35χρόνια η κύρια σύνταξη έφτανε περίπου στο 70% των τελευταίων αποδοχών. Με το νέο σύστημα θα είναι περίπου 33% στο σύνολο. Ελπίδα για κάτι παραπάνω θα είναι η προνοιακή σύνταξη των 360 ευρώ, ειδικά για τους χαμηλοσυνταξιούχους, μετά τα 65, αν δεν μειώνεται με βάση τους περιορισμούς και αυτή. Εδώ, το νομοσχέδιο άλλαξε από το αρχικό που προέβλεπε διαστροφικά οι εργαζόμενοι να χωρίζονται με βάση το ύψος των συντάξιμων αποδοχών τους σε 12 κατηγορίες και να έχουν χαμηλότερο συντελεστή αναπλήρωσης οι χαμηλόμισθοι και υψηλότερο οι υψηλόμισθοι, παρότι πληρώνουν το ίδιο ποσοστό εισφορών. γ. Καθιερώνει εισφορά αλληλεγγύης συνταξιούχων, (σε αντικατάσταση του καταργημένου ΛΑΦΚΑ), που αφαιρεί από τις συντάξεις άνω των 1.401 ευρώ, κλιμακωτά 3% έως 10%.
- Ανοίγει το δρόνο για μειώσεις και των επικουρικών συντάξεων, αφού τα επικουρικά ταμεία καλούνται να αναπροσαρμόσουν (μειώσουν) τις συντάξεις μετά από μελέτη, αλλιώςε αυτό θα γίνει με πράξη υπουργού. Οι επικουρικές διαρρέουν ότι θα είναι στο ύψος του 12%, ενώ σήμερα στο ΙΚΑ είναι στο 20% της κύριας και σε αρκετά επικουρικά φτάνουν στο 36-40% .
- Ανάλγητο απέναντι στα βαριά και ανθυγιεινά, αυξάνει το όριο ηλικίας σταδιακά στα 60 για πλήρη σύνταξη και στα 58 για μειωμένη, ενώ, με ευθύνη Υπουργού θα καταρτιστεί νέα λίστα που θα αποχαρακτηρίζει επαγγέλματα, αφαιρώντας και τα αντίστοιχα δικαιώματα από όσους είχαν δουλέψει σε αυτά.
- Σκληρότητα με περιορισμούς χορήγησης συντάξεων χηρείας, ορφανών ανηλίκων και αναπηρίας.

Χρυσώνουν το χάπι τακτοποιώντας εκκρεμότητες για τη διαδοχική ασφάλιση και ανακοινώνοντας προσμέτρηση στα 40 χρόνια το πολύ 7 πλασματικών χρόνων (με πληρωμή εισφορών) από στρατό, σπουδές, ανεργία, άδεια μητρότητας, λοχείας, ασθένειας. Το νομοσχέδιο πάσχει από ασάφειες, που θα καλυφθούν για το δημόσιο με το σχετικό νομοσχέδιο, που ήδη έχει κατατεθεί, αλλά καθυστερεί η συζήτησή του, γιατί, κατά το Ελεγκτικό Συνέδριο, έχει αντισυνταγματικά σημεία. Αντίστοιχοι νόμοι σε Λετονία και Ρουμανία ακυρώθηκαν. Το Ανώτατο Συνταγματικό Δικαστήριο της Λετονίας με προσφυγή από 9.000 συνταξιούχους έκρινε το Δεκέμβρη του 2009 αντισυνταγματικά τα μέτρα, της συνθήκης με το ΔΝΤ, των περικοπών από 10% μέχρι και 70%των συντάξεων τους. Αντισυνταγματικό, επίσης, κρίθηκε από το ανώτατο δικαστήριο της Ρουμανίας, άρθρο νόμου για τη μείωση των συντάξεων.
Το διάστημα του 1,5 μήνα από τη δημοσιοποίηση του νομοσχέδιου, οι κυβερνητικοί με τη συνηγορία όλου του πολιτικού συστήματος και την επιστράτευση των ΜΜΕ και των δικαστηρίων, με φαρισαϊκή υποκρισία εμφανίζονται ότι διαπραγματεύονται σθεναρά με την τρόικα, που δεν θέλει τη μισή μονάδα αύξηση των δημόσιων ασφαλιστικών δαπανών και τελικά δεν έχουν άλλο δρόμο από το φέρουν αυτά τα μέτρα για το καλό της χώρας και το νοικοκύρεμα του ασφαλιστικού. Έτσι, ανακοίνωσαν την ύπαρξη αναλογιστικής μελέτης επικυρωμένης από το Διεθνές Γραφείο Εργασίας, για βιωσιμότητα του ασφαλιστικού μέχρι το 2060, βάση τις ρυθμίσεις που προωθούν.
Οι έλληνες και ξένοι τραπεζίτες και άλλοι καπιταλιστές, με ικανότατους μάνατζερ τις εκάστοτε κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ., έκλεβαν χρόνια τα λεφτά από τα ταμεία με τις άτοκες καταθέσεις, με το τζογάρισμα των αποθεματικών στο χρηματιστήριο, με τα δομημένα. Υπονόμευσαν τα ειδικά ταμεία με τη μείωση των εργοδοτικών εισφορών και την μη ένταξη των νέων ασφαλισμένων σε αυτά. Στη συνέχεια τα ένταξαν στο ΙΚΑ για να εκμεταλλευτούν κοντοπρόθεσμα την περιουσία τους και για να φορτώσουν μακροπρόθεσμα τις υποχρεώσεις τους στο ΙΚΑ, απαλλάσσοντας τους μεγαλοεργοδότες (τράπεζες, ΔΕΚΟ). Τώρα προσπαθούν να κοροϊδέψουν ότι ενδιαφέρονται για τη βιωσιμότητα και ότι παίρνουν δύσκολες, επώδυνες, αλλά αναγκαίες αποφάσεις. Ξεθεμελιώνουν δικαιώματα και ανατρέπουν τους όρους ζωής των εργαζόμενων για να εξυπηρετήσουν τα ταξικά συμφέροντα του κεφαλαίου και την εδραίωση της πολιτικής εξουσίας τους.
Μαρία Μπικάκη

ΣΤΗ ΛΕΤΟΝΙΑ ΠΑΡΑΝΟΜΗ ΚΡΙΘΗΚΕ Η ΠΕΡΙΚΟΠΗ ΣΥΝΤΑΞΕΩΝ ΛΟΓΩ ΣΥΜΦΩΝΙΩΝ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΤΟΥΣ ΜΕ ΤΟ Δ.Ν.Τ.

2010-06-03T05:10:00.000-07:00

Η απόφαση No. 2009-43-01 της 21ης Δεκεμβρίου 2009 του Ανώτατου Συνταγματικού Δικαστήριου της Λετονίας έκρινε αντισυνταγματικά τα μέτρα λιτότητας που επέβαλε η διεθνής συνθήκη μεταξύ του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της χώρας ως προς τις περικοπές των συντάξεων. Η σχετική προσφυγή ασκήθηκε από 9.000 συνταξιούχους, οι συντάξεις των οποίων είχαν μειωθεί από 10% μέχρι και 70%. Η απόφαση είναι αμετάκλητη και δεν μπορεί να προσβληθεί στα εθνικά δικαστήρια της χώρας.
Είναι ιδιαίτερα σημαντικό ότι το Δικαστήριο έκρινε ότι οι «συμφωνίες που υπογράφονται με τους διεθνείς δανειστές δεν μπορούν να χρησιμεύσουν ως επιχείρημα για τον περιορισμό των θεμελιωδών δικαιωμάτων", κάνοντας αναφορά όχι μόνο στο λετονικό σύνταγμα αλλά και σε διεθνείς συνθήκες. Θεώρησε αντισυνταγματικό το σχετικό νόμο, ως αντίθετο με τη δημοκρατική αρχή και την αρχή της λαϊκής κυριαρχίας (άρθρο 1 του λετονικού Συντάγματος), την αρχή της ισότητας (άρθρο 91) και το δικαίωμα στην κοινωνική ασφάλιση (άρθρο 109).
Η απόφαση παρουσιάζεται και από τον Κώστα Γιαννακόπουλο στην Εφημερίδα Διοικητικού Δικαίου 1/2010. Είναι προσβάσιμη στα αγγλικά στο:
http://www.satv.tiesa.gov.lv/upload/judg__2009_43_01.htm

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΑΡΙΣΤΕΡΗΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗΣ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΑΝΤΙΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟΥ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟΥ

2010-05-27T07:55:00.000-07:00

ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ
Συνταξιούχων Εθνικής Τράπεζας
arpasinta@gmail.com, http://aristeriparemvasintaxiouhon.blogspot.com, τηλ. επικ. 6973 848654, 6970404252
ΜΑΗΣ 2010

Συναδέλφισσες και συνάδελφοι,

ΜΑΣ ΚΗΡΥΞΑΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΠΟΛΕΜΟ

Μέσα σε λίγες μέρες η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ αφαίρεσε από τους συνταξιούχους ότι είχε κατακτηθεί με αγώνες και προσπάθειες ολόκληρων δεκαετιών.

• Έκοψε το δώρο Χριστουγέννων, το δώρο Πάσχα, το επίδομα αδείας εντελώς για όλους εκτός από όσους είναι πάνω από 60 ετών και παίρνουν κάτω από 2.500 μικτή σύνταξη στους οποίους επιτρέπει να παίρνουν 800 € το χρόνο.
• Πάγωσε τις συντάξεις όλων.
• Φέρνει νέο αντιασφαλιστικό νομοσχέδιο με το οποίο ανατρέπει πλήρως το χαρακτήρα της κοινωνικής ασφάλισης μετατρέποντας τον από αλληλεγγύης σε ανταποδοτικό.
• Αυξάνει τα όρια ηλικίας.
• Μειώνει κατακόρυφα τις συντάξεις.
• Βάζει χέρι και στα επικουρικά, που είτε καλούνται να αναπροσαρμόσουν τις συντάξεις μετά από μελέτη, είτε η αναπροσαρμογή θα γίνει με πράξη υπουργού.
• Μειώνει τις κύριες συντάξεις από 1.401 €, αφού αφαιρεί κλιμακωτά από 3% έως 9%, με το εφεύρημα του ΛΑΦΚΑ.

Αφού οι δήθεν αόρατες αγορές και οι ακατανόμαστοι κερδοσκόποι (βλέπε έλληνες και ξένοι τραπεζίτες και άλλοι καπιταλιστές), με ικανότατους μάνατζερ τις εκάστοτε κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ., έκλεψαν τόσα χρόνια τα λεφτά από τα ταμεία μας με τις άτοκες καταθέσεις, με το τζογάρισμα των αποθεματικών στο χρηματιστήριο, με τα δομημένα. Αφού υπονόμευσαν τα ταμεία με την ασφάλιση των νεοπροσλαμβανόμενων στο ΙΚΑ, αφού προώθησαν την παροχή τραπεζικών εργασιών με επενοικιαζόμενους που είχαν άλλο φορέα-εργοδότη και άλλο ασφαλιστικό ταμείο, αφού μείωσαν τις εισφορές της τράπεζας, τώρα δήθεν ενδιαφέρονται για τη βιωσιμότητα των ταμείων και για αυτό παίρνουν αυτά τα μέτρα. Μας κοροϊδεύουν.

ΑΝ ΔΕΝ ΑΝΤΙΔΡΑΣΟΥΜΕ – ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΘΑ ΠΕΙΝΑΣΟΥΜΕ
Έτσι μας κοροϊδεύουν και για το δημόσιο έλλειμμα με τα μέτρα δήθεν για να το περιορίσουν. Το προσδιορίζουν στα 22,5 δισ. €. Αλλά : - Οι μεγάλες επιχειρήσεις χρωστούν στην εφορία 15 δισ. €. - Οι μεγάλες εταιρείες θα εισπράξουν από τον κρατικό προϋπολογισμό 23, 2 δισ. €. (10 μέσω του ΕΣΠΑ, 7,2 μέσω του Επενδυτικού Νόμου, 6 μέσω των ΣΔΙΤ) - Αν κόψουν τις αγορές από τις εταιρείες όπλων νάτα τα 20 δισ. € (η Ελλάδα είναι 5η χώρα παγκοσμίως σε εισαγωγές πολεμικών όπλων). Αν επιστραφούν τα 28 δισ. € που διατέθηκαν στις τράπεζες, αυτό θα θεωρείται έσοδο (έτσι αναφέρεται στο πρόγραμμα Σταθερότητας). Άρα νάτο το έλλειμμα πολλαπλά. Άλλα παραδείγματα: - Φέτος θα πληρωθούν τόκοι για τα κρατικά δάνεια 13 δισ. € και για χρεολύσια 19,5 δισ. €.. Αν αρνηθούν να πληρώσουν ο προϋπολογισμός, αντί έλλειμμα, θα έχει πλεόνασμα. Το έλλειμμα είναι πρόσχημα. Σε καμιά περίπτωση δεν αρκούν τα ελλείμματα για να οδηγηθεί μια χώρα σε χρεοκοπία. Ευρωζώνη, ΗΠΑ, Ιαπωνία είχαν τη δεκαετία 2001 - 2010 συνεχώς μόνο ελλείμματα.! Για το 2010 η ευρωζώνη 6,6%, οι ΗΠΑ 10%, η Ιαπωνία 10,2% (χειρότερο από της Ελλάδας).

Έτσι μας κοροϊδεύουν και για το χρέος. Η Ελλάδα το 2009 είχε δημόσιο χρέος 112,6% του ΑΕΠ. Όμως, η Ιαπωνία έχει 197,2%. Τα χρέη δημιουργήθηκαν από δάνεια, όχι για να καλυφτούν οι δαπάνες των μισθών, της παιδείας ή της υγείας. Αλλά για να έχουν επιδοτήσεις, φοροαπαλλαγές και προνόμια οι κεφαλαιοκράτες. Για να γίνει η Ολυμπιάδα, για να κάνουν το μεγάλο φαγοπότι με τα μεγάλα έργα. Ενώ, ακόμα και τώρα που χρεώνονται με νέο τοκογλυφικό δάνειο από το μηχανισμό στήριξης από τα 110 δις τα 10 έως 15 θα πάνε στις τράπεζες για να ενισχύσουν τη ρευστότητά τους. Όσο για το συνολικό χρέος της Ελλάδας (το σύνολο του που έχει δανειστεί το κράτος, οι επιχειρήσεις και οι ιδιώτες) είναι 179% του ΑΕΠ. Αλλά ο μέσος όρος της ΕΕ είναι... 175%! Ίδιο δηλαδή με της Ελλάδας. Που ξανακούστηκε πρόγραμμα σωτηρίας από τα χρέη να είναι τέτοιο που, αντί να τα μειώνει, τα αυξάνει. Από το φετινό ύψος τους στο 115% του ΑΕΠ πάει σε 149% και είδομεν.

Δεν μας πείθουν ότι είμαστε συνένοχοι στην κρίση τους. Δεν μας πείθουν ότι είναι για το καλό της χώρας να πάρουν και άλλα τοκογλυφικά δάνεια λιώνοντας συνταξιούχους, εργαζόμενους, νέους. Δεν μας πείθουν ότι με τις περικοπές των δικαιωμάτων μας, ο σκοπός τους είναι να μειώσουν το έλλειμμα, όταν συνεχίζουν να δίνουν επιδοτήσεις, φοροαπαλλαγές, προνόμια, στις τράπεζες, στους βιομήχανους και σε όλες τις μερίδες του κεφαλαίου. Είναι για το καλό της εξουσίας τους, των προνομίων τους, των κερδών τους.

Η πλύση εγκεφάλου, που κάνουν η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και μαζί Ν.Δ. και ΛΑΟΣ, που στηρίζουν τα μέτρα, η Ε.Ε., το Δ.Ν.Τ. και τα ΜΜΕ για να μας πείσουν ότι κινδυνεύει η «εθνική» οικονομία και είμαστε υπεύθυνοι για να τη σώσουμε, είναι μια καλοστημένη επιχείρηση για να αποδεχτούμε τα μέτρα για χειροτέρευση της θέσης μας. Ας μην γίνουμε θύματα.
ΤΙ ΑΛΛΟ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΣΗΚΩΘΟΥΜΕ
Τα μέτρα που παίρνουν δεν είναι συνέπειες της κρίσης, αλλά ο δρόμος του κεφαλαίου για να ξεπεράσει το πρόβλημα της χαμηλότερης απόδοσης των επενδύσεων του, την πτώση των κερδών του. Θέλουν να μετακυλίσουν το πρόβλημα τους στην αύξηση της εκμετάλλευσης των εργαζόμενων και στη μεγαλύτερη απομύζηση του δημόσιου πλούτου. Για την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, το ΛΑΟΣ, τη Ν.Δ., το Δ.Ν.Τ. και την Ε.Ε. αυτά τα μέτρα είναι μονόδρομος για να υπερασπίσουν τα συμφέροντα των ισχυρών του χρήματος και τη θέση τους ως το πολιτικό τους προσωπικό.
Για εμάς μονόδρομος είναι να παλέψουμε για να ανατρέψουμε αυτά τα μέτρα και όσους τα στηρίζουν. Οι συνταξιούχοι, οι χαμηλόμισθοι, οι άνεργοι, οι νέοι και όλες οι ασθενέστερες μερίδες του πληθυσμού δεν έχουν να περιμένουν τίποτα από όσους ανάλγητα μας φορτώνουν με αυξήσεις φόρων, περικοπές μισθών, συντάξεων, κοινωνικών παροχών, διάλυση των ενιαίων εργασιακών σχέσεων, κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων.

ΟΙ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΕΣ ΗΓΕΣΙΕΣ ΠΟΥ ΧΡΟΝΙΑ ΤΩΡΑ ΜΑΣ ΑΠΟΚΟΙΜΙΖΑΝ ΝΑ ΠΑΝΕ ΣΤΑ ΑΖΗΤΗΤΑ
Δεν έχουν φιλότιμο να παραιτηθούν, αφού όταν πίσω από τις πλάτες μας παζάρευαν νομοσχέδια, έκαναν συμβιβασμούς και ξεπουλήματα, παραχωρούσαν δικαιώματα και κατακτήσεις για ένα άδειο πουκάμισο που ποτέ δεν δεσμεύτηκαν σε μας τι σημαίνει και ποτέ δεν δέσμευσαν τους από πάνω για να το δεχτούν. Αφού δεν έχουν τη στοιχειώδη εντιμότητα να πουν ότι κάναμε λάθος, δεν έχουν μπέσα.
Τους γυρνάμε την πλάτη, είναι συνυπεύθυνοι και ένοχοι. Είναι συνδικαλιστές του βολέματος, της ατομικής επιβίωσης και φερέφωνα των εργοδοτικών και κυβερνητικών μηχανισμών.

ΤΩΡΑ ΝΑ ΟΡΓΑΝΩΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΑΛΗ ΜΑΣ ΠΑΡΑΜΕΡΙΖΟΝΤΑΣ ΤΗ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΗ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΑ
για :

 Δημόσιο σύστημα κοινωνικής ασφάλισης αλληλεγγύης.
 Αξιοπρεπείς συντάξεις για όλους - ίσες με τον καταληκτικό μισθό και με αυξήσεις σύμφωνα με τις αυξήσεις των εν ενεργεία.
 Κατάργηση όλων των αντιασφαλιστικών νόμων.
 Δωρεάν δημόσια παιδεία και υγειά.
 Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους με τις ίδιες εργασιακές σχέσεις και τα ίδια δικαιώματα
 Όχι στις απολύσεις
 Τράπεζες δημόσιες με κοινωνικό-εργατικό έλεγχο για την κάλυψη των λαϊκών αναγκών και όχι για τα κέρδη των τραπεζιτών.

ΤΩΡΑ ΝΑ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΟΥΜΕ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΜΑΣ μαζί με όλους τους εργαζόμενους και συνταξιούχους

Κόντρα στο καπιταλιστικό σύστημα της εκμετάλλευσης, του κέρδους και των αγορών, που γεννά κρίσεις, αδικίες, φτώχεια, πολέμους να παλέψουμε για την κοινωνία της κατάργησης της εκμετάλλευσης, της ισότητας, της ανάπτυξης όλων των δημιουργικών πλευρών της ανθρώπινης προσωπικότητας, της κοινωνικής απελευθέρωσης.

ΝΑ ΑΝΑΤΡΕΨΟΥΜΕ ΤΑ ΜΕΤΡΑ ΚΑΙ ΟΣΟΥΣ ΤΑ ΣΤΗΡΙΖΟΥΝ

ΓΙΑ ΤΟ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΠΟΥ ΚΑΤΑΤΕΘΗΚΕ ΤΟ ΜΑΗ ΤΟΥ 2010 ΑΠΟ ΒΑΣΙΛΗ ΜΗΝΑΚΑΚΗ

2010-05-27T07:52:00.000-07:00

ΓΙΑ ΤΟ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΛΟΒΕΡΔΟΥ

Εφιαλτικό νομοσχέδιο σε μια εφιαλτική κοινωνία. Αυτός είναι, με λίγα λόγια, ο χαρακτηρισμός που ταιριάζει στο σχέδιο νόμου για το ασφαλιστικό που παρουσίασε ο υπουργός της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, ο Α. Λοβέρδος.
Επισημαίνουμε εξαρχής την απόλυτη συσχέτιση του νομοσχεδίου με το ευρύτερο κοινωνικό γίγνεσθαι για δύο βασικούς λόγους. Πρώτον, γιατί ήδη το «μνημόνιο» που υπογράφηκε για να ενεργοποιηθεί ο «μηχανισμός στήριξης» και το σχετικό νομοσχέδιο που ψηφίστηκε στις 6 Μαΐου περιέχουν ένα κανιβαλικό σύνολο δεσμεύσεων για την ασφάλιση που –ακόμη κι αν δεν αναφέρονται στο σχέδιο νόμου- αποτελούν αδιαπραγμάτευτο πλαίσιο της ασκούμενης πολιτικής. Και δεύτερον γιατί, η εφιαλτική ουσία του νομοσχεδίου Λοβέρδου -που επιπροστίθεται στους νόμους Σιούφα, Ρέππα και Πετραλιά της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ- γίνεται κατανοητή σε όλο της το βάθος και την έκταση αν προβληθεί όχι στο προ Συμφώνου Σταθερότητας, «μνημονίου» και ΔΝΤ κοινωνικό στάτους, αλλά σε εκείνο που θα διαμορφωθεί από το φθινόπωρο και το 2011, όταν οι προωθούμενες αντιδραστικέ τομές θα είναι ζώσα πραγματικότητα και η ανεργία θα σκαρφαλώσει στα ύψη.
Έχοντας ως αφετηρία αυτές τις επισημάνσεις, μπορούμε να ξεχωρίσουμε τις βασικές πλευρές τού προς ψήφιση νομοσχεδίου.
Καταρχήν, δρομολογεί μια δραματική μείωση των συντάξεων της τάξης τουλάχιστον του 7-25%, τόσο των σημερινών συνταξιούχων και των εργαζόμενων που θα βγουν στη σύνταξη τα προσεχή χρόνια, όσο και –πολύ περισσότερο- των νεότερων γενεών, που μπαίνουν τώρα στην εργασία ή χρειάζονται αρκετά ακόμη χρόνια για να θεμελιώσουν συνταξιοδοτικό δικαίωμα. Αυτό γίνεται αφενός μεν με τους πολυσυζητημένους και πρόδηλους τρόπους, αφετέρου δε με άδηλους και αφανείς, από πρώτη άποψη, τρόπους.
Στους πρώτους περιλαμβάνονται το πάγωμα των συντάξεων τουλάχιστον για μια τριετία (από μόνου συρρικνώνει τις συντάξεις ως και 20%), η δραστική μείωση των δώρων και οι κρατήσεις 3-9% για τον ΛΑΦΚΑ. Στους δεύτερους περιλαμβάνονται τα αυξημένα πέναλτι για πρόωρη συνταξιοδότηση (από το 2011), η ασφάλιση στο ΙΚΑ των εισερχόμενων στο δημόσιο από το 2013, η μείωση από το 2013 του ποσοστού αναπλήρωσης στο 2% για κάθε συντάξιμο έτος (χωρίς να διευκρινίζεται αν αυτό αφορά τη συνολική ή μόνο την κύρια σύνταξη), η προωθούμενη μείωση του ποσοστού αναπλήρωσης στις επικουρικές συντάξεις (άρθρο 15), η απαίτηση 40 ετών εργασίας (αντί 35 ή 37 που είναι σήμερα) για να εξασφαλίσει κάποιος την ανώτατη σύνταξη. Και, από το 2018, ο νέος τρόπος υπολογισμού της σύνταξης (βασική 360 ευρώ, ανταποδοτική επί των εισφορών όλου του εργάσιμου βίου – όπου ο Λοβέρδος μιλά για απώλεια 7%, ενώ τα συνδικάτα για 25%) και η ενοποίηση των ασφαλιστικών φορέων σε τρεις.
Δραματική θα είναι και η αύξηση των ηλικιακών ορίων συνταξιοδότησης, με το μέσο όρο τους να αυξάνεται ως το 2015 από τα 61,4 έτη στα 63,5 έτη. Και εδώ υπάρχουν οι πρόδηλοι και οι άδηλοι τρόποι. Στους πρώτους κατατάσσονται η καρατόμηση των όποιων διευκολύνσεων είχαν οι μητέρες και οι γυναίκες στο δημόσιο (από το 2011 έως το 2013 τα όρια συνταξιοδότησης των δεύτερων εξισώνονται με εκείνα των ανδρών), το πρόστιμο-μείωση της σύνταξης κατά 6% για κάθε έτος πρόωρης συνταξιοδότησης, τα κίνητρα παραμονής στην εργασία ακόμη και ως τα 40, η απαγόρευση της εθελουσίας εξόδου, οι ενοποιήσεις δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, η δυνατότητα παραμονής στην εργασία και στο δημόσιο τομέα, η αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης ανάλογα με την αύξηση του προσδόκιμου επιβίωσης (κάθε χρόνος αύξησης του δεύτερου θα αυξάνει κατά 4 μήνες τα όρια συνταξιοδότησης). Στους δεύτερους περιλαμβάνονται η προαναφερθείσα μείωση των συντάξεων (που θα ωθεί τους εργαζόμενους να παραμείνουν στην εργασία και πέραν των 35 ή 37 ετών, ώστε να πάρουν όχι απλώς την πλήρη αλλά την ανώτατη σύνταξη, για την οποία σήμερα απαιτούνται 35 ή 37 έτη ασφάλισης) και κυρίως η εκτίναξη της ανεργίας, της ημιαπασχόλησης και της ελαστικής εργασίας, που θα κάνουν αδύνατη για τη συντριπτική πλειοψηφία των εργαζομένων τη συμπλήρωση των αναγκαίων ενσήμων (10.500 για 35ετή ασφάλιση και 12.000 για 40ετή) στα 35 ή στα 40 ημερολογιακά έτη, ωθώντας τα ηλικιακά όρια πολύ πιο πάνω από τα συμβατικά που ο νόμος ορίζει.
Ο συνδυασμός των δύο αυτών τάσεων οδηγεί στην ουσία στην κατάργηση των συντάξεων ή στη μετατροπή τους σε «επίδομα κηδείας» – ιδιαίτερα για τους νέους που πρόσφατα μπήκαν στη δουλειά ή θα μπουν στο προσεχές μέλλον. Υπό το κράτος αυτού του δεδομένου, που πλέον είναι άμεσα και ευρύτατα ορατή προοπτική, και υπό το βάρος της δραστικής συμπίεσης των μισθών, είναι λογικό να αναμένουμε μια μεγάλη αύξηση της ανασφάλιστης εργασίας, και μάλιστα συχνά με τη «συναίνεση» των εργαζομένων, που θα προτιμούν αντί να πληρώνουν εισφορές ή το «ζεστό χρήμα εδώ και τώρα» που δυσκολεύονται (αντί της εξαιρετικά αβέβαιης ή πενιχρότατης σύνταξης μετά από πολλά… πολλά χρόνια) ή το καταφύγιο ενός ιδιωτικού ασφαλιστικού συμβολαίου (με τον ενδόμυχο φόβο, βέβαια, να μην έχει κι αυτό τη μοίρα της ΑΣΠΙΣ, της AIG και της Enron).
Όλα αυτά, ωστόσο, συνιστούν τη μία πλευρά του νομοσχεδίου, τη «λογιστική» -ας την πούμε έτσι-, όμως με σαφείς κοινωνικές συνέπειες. Η άλλη πλευρά -εξίσου ή και περισσότερο σοβαρή, κι ας μην έχει τραβήξει όσο της πρέπει μέχρι τώρα τα φώτα της δημοσιότητας- είναι η «αναδιαρθρωτική», που σχετίζεται με τις αλλαγές που αφορούν τη φιλοσοφία και όχι τόσο στις ποσοτικές παραμέτρους του ασφαλιστικού οικοδομήματος. Αλίμονο αν ξεχαστεί ή μπει σε δεύτερη μοίρα αυτή η πλευρά, στο όνομα του ότι οι αλλαγές που δρομολογεί δεν είναι άμεσα ορατές ή δεν είναι άμεσα εφαρμόσιμες (κυρίως θα τεθούν σε ισχύ από το 2013 και το 2018 – με τα τωρινά δεδομένα, όμως, γιατί κανείς δεν πρέπει να αποκλείει επίσπευσή τους και πρόσθετα αντι-ασφαλιστικά μέτρα αν η ΕΕ, οι αγορές και το ΔΝΤ δεν ικανοποιηθούν με τις «επιδόσεις» της οικονομίας μας).
Η πιο σοβαρή αλλαγή, από αυτή την άποψη, είναι αυτή που αφορά τον τρόπο υπολογισμού της σύνταξης. Από το 2018 η σύνταξη θα χωρίζεται σε δύο τμήματα: στη βασική και στην αναλογική. Η βασική σύνταξη θα είναι 360 ευρώ (με σημερινούς όρους) και θα αναπροσαρμόζεται από το 2014 κάθε χρόνο με υπουργική απόφαση, ανάλογα με τη μεταβολή του πληθωρισμού, του ΑΕΠ και τις δυνατότητες των ασφαλιστικών φορέων (άρθρο 11.1 και 37.2) – που σημαίνει ότι μπορεί να είναι και μικρότερη. Μειωμένη θα είναι και σε περιπτώσεις θεμελίωσης συνταξιοδοτικού δικαιώματος σε μειωμένη σύνταξη λόγω γήρατος ή αναπηρίας, είτε και στην περίπτωση χορήγησης σύνταξης λόγω θανάτου, αλλά και σε πολλές περιπτώσεις ανασφάλιστων ή όσων συνταξιοδοτούνται με λιγότερα από 4.500 ένσημα ή 15 έτη δουλειάς.
Η αναλογική –πιο σωστά ανταποδοτική- σύνταξη είναι το δεύτερο τμήμα των συντάξιμων αποδοχών και, όπως ρητά διευκρινίζεται (άρθρο 3.1 και 3.2) υπολογίζεται «με βάση το συνολικό χρόνο ασφάλισης, ο οποίος δεν μπορεί να είναι μικρότερος του ενός πλήρους έτους ασφάλισης ή 300 ημερών [σσ. ενσήμων] και με τη συμπλήρωση των ορίων ηλικίας που προβλέπονται από την ισχύουσα νομοθεσία» κι, επίσης, με βάση τις εισφορές όλου του εργάσιμου βίου. Αναφέ ρεται χαρακτηριστικά ότι για τους μεν μισθωτούς «λαμβάνεται υπόψη το πηλίκο της διαίρεσης του συνόλου των μηνιαίων αποδοχών που έλαβε ο ασφαλισμένος καθ’ όλη τη διάρκεια του εργασιακού του βίου… χωρίς τον υπολογισμό δώρων εορτών και επιδόματος αδείας, διά του αριθμού των μηνών απασχόλησης που έχει πραγματοποιήσει εντός της χρονικής αυτής περιόδου», για δε τους αυτοαπασχολούμενους λαμβάνονται υπόψη «οι εισφορές που καταβλήθηκαν καθ’ όλο το χρόνο ασφάλισης του ασφαλισμένου».
Η αλλαγή του τρόπου υπολογισμού της σύνταξης (βασική, αναλογική), μια από τις θεμελιωδέστερες αναδιαρθρωτικές τομές του ασφαλιστικού, θα έχει τριπλή επίδραση: θα οδηγήσει σε δραστική μείωση των συντάξιμων αποδοχών (αδύνατο να προσδιοριστεί με ακρίβεια από τώρα). Θα απαλλάξει το κράτος από ένα σημαντικό τμήμα της ασφαλιστικής προστασίας (καθώς θα εισφέρει από το 2018 μόνο στη βασική σύνταξη -άρθρο 37.2-, ενώ στην αναλογική θα εισφέρουν μόνο οι εργαζόμενοι και ο εργοδότης). Και τρίτον, θα εισάγει -και μάλιστα με κυριαρχικό τρόπο, μιας και το αναλογικό τμήμα της σύνταξης θα είναι το μεγαλύτερο- τα ανταποδοτικά, κεφαλαιοποιητικά, αγοραία κριτήρια στην ασφάλιση.
Αλλά η κατίσχυση του αγοραίου πνεύματος και του ιδιωτικού κεφαλαίου (ιδιαίτερα του χρηματοπιστωτικού) δεν καταγράφεται μόνο εδώ: διαχέεται και σε πολλές άλλες και σημαντικότατες πλευρές του νομοσχεδίου.
Για παράδειγμα, προωθούνται οι συμπράξεις τύπου ΣΔΙΤ ανάμεσα στους φορείς κοινωνικής ασφάλισης και στους ιδιώτες «παρόχους υγείας» (άρθρο 32), παραδίδεται η διαχείριση της κινητής (αποθεματικά) και ακίνητης (κτήρια, οικόπεδα) περιουσίας των ταμείων σε ιδιωτικές εταιρείες ή απευθείς ή με τη μέθοδο της ανάθεσης ή με ενδιάμεσο την Τράπεζα της Ελλάδας ή με τη σύσταση από τα ίδια τα ταμεία εταιρειών διαχείρισης αμοιβαίων κεφαλαίων (κεφάλαιο 8). Και, τέλος, μπαίνουν οι τράπεζες στη θέση του υποχρεωτικού «ενδιάμεσου διαχειριστή» (άρθρο 40) τόσο για την καταβολή των συντάξεων (από το 2011) όσο και για την καταβολή των μισθών και των ασφαλιστικών εισφορών των μισθωτών (από τον Ιούλιο του 2011) -πράγμα που σημαίνει ότι θα έχουν τη δυνατότητα, σε καιρούς που το ρευστό σπανίζει, να διαχειρίζονται τεράστια ποσά, γυρίζοντάς μας πίσω στις αλήστου μνήμης δεκαετίες της αναγκαστικής δέσμευσης των αποθεματικών των ταμείων με εξευτελιστικά επιτόκια και της αντίστοιχης «νόμιμης» λεηλασίας τους
Σε ό,τι αφορά τη γιγάντια εισφοροδιαφυγή λόγω ανασφάλιστης εργασίας, θεσπίζονται κάποια ψοφοδεή μέτρα (άρθρο 33), παντελώς ανίκανα να αντιμετωπίσουν τη σημερινή κατάσταση και, κυρίως, να αναχαιτίσουν την προαναφερθείσα σαρωτική τάση αύξησης της εργασίας χωρίς ασφάλιση είτε λόγω της πίεσης της ανεργίας είτε λόγω του ότι και αρκετοί εργαζόμενοι θα την επιζητούν είτε λόγω των άλλων κυβερνητικών ρυθμίσεων (απαλλαγή των εργοδοτών από τις εισφορές αν προσλαμβάνουν ανέργους ή νέους). Στο ίδιο μήκος κύματος είναι και οι νέες, διευκολυντικές για την εργοδοσία, ρυθμίσεις για την απόδοση των καθυστερούμενων οφειλών, τόσο των δικών της όσο και της παρακρατηθείσας εργατικής εισφοράς (κεφάλαιο 9). Ρυθμίσεις που, καθώς δεν έχουν άμεσο και δεσμευτικό χαρακτήρα και, καθώς ζούμε σε εποχές κρίσης, θα έχουν με μαθηματική βεβαιότητα το ίδιο ακριβώς αποτέλεσμα με τις αντίστοιχες που προηγήθηκαν στα χρόνια της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ: αύξηση και όχι μείωση των εργοδοτικών οφειλών προς τα ταμεία.
Σε ό,τι αφορά τις εισφορές για την κοινωνική ασφάλιση, προβλέπονται: η αυξομοίωση των εισφορών του εργοδότη και του εργαζόμενου στις περιπτώσεις περιστασιακής εργασίας, ανάλογα με τις «εκάστοτε κοινωνικοασφαλιστικές συνθήκες» και μετά από υπουργική απόφαση (άρθρο 21). Η αύξηση κατά τρεις ποσοστιαίες μονάδες των εισφορών εργοδότη και εργαζόμενου για τη σύνταξη (σταδιακά, την περίοδο 2011-2013, άρθρο 42), με ισόποση μείωση των εισφορών για τον ΟΑΕΔ, τον ΟΕΚ και την Εργατική Εστία (εξέλιξη που θα οδηγήσει σε δραστική περικοπή των προγραμμάτων και των υπηρεσιών που προσφέρουν οι εν λόγω οργανισμοί στους ασφαλισμένους του ΙΚΑ – που σε λίγο θα είναι όλοι οι μισθωτοί).Και, βεβαίως, η Εισφορά Αλληλεγγύης Συνταξιούχων, δηλαδή η επιβάρυνση 3-9% των συντάξεων (άρθρο 38), που θα οδηγεί στη συγκέντρωση ενός ποσού το οποίο θα «διατίθεται για την κάλυψη των ελλειμμάτων των κλάδων κύριας σύνταξης των Φορέων Κοινωνικής Ασφάλισης» (δηλαδή μοιρασιά της φτώχειας και απευθείας κάλυψη των ασφαλιστικών ελλειμμάτων από εκείνους που ούτε κατ' ελάχιστον δεν ευθύνονται γι' αυτά, τους συνταξιούχους).
Δραματικές θα είναι επίσης οι εξελίξεις στις αναπηρικές συντάξεις (κεφάλαιο 2) και στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα (άρθρο 17), καθώς τόσο οι προωθούμενες αλλαγές στις αναπηρικές όσο κι ο νέος πίνακας των ΒΑΕ που θα ισχύσει από τον Ιούλιο του 2011 θα επιδεινώνουν την κατάσταση, τη στιγμή ακριβώς που απαιτούνται μέτρα προστασίας της υγείας στους χώρους εργασίας και ένταξη στα ΒΑΕ και νέων κατηγοριών εργαζομένων σε δουλειές που φθείρουν όχι με τον παραδοσιακό αλλά με νέο τρόπο την υγεία τους (καρδιαγγειακά λόγω άγχους, νευροψυχιατρικά, οφθαλμολογικά κ.ά.).
Η τελευταία σημαντική πλευρά του νομοσχεδίου αφορά τον κλάδο υγείας των ασφαλιστικών φορέων. Εδώ, υπό τις ταμπέλες της «οικονομικής και λογιστικής αυτοτέλειας του κλάδου υγείας» και του «ενιαίου πλαισίου παροχής υγείας σε πρωτοβάθμιο και δευτεροβάθμιο επίπεδο (άρθρα 28 και 31), θα προωθηθεί -καταρχήν πιλοτικά- η ενοποίηση σε επίπεδο σχεδιασμού και λειτουργείας των εξωτερικών ιατρείων των νοσοκομείων και των αντίστοιχων υπηρεσιών του ΙΚΑ και των άλλων ταμείων. Το από πρώτη άποψη λογικό μέτρο δεν εντάσσεται, όμως, σε μια λογική υγειονομικού εξορθολογισμού, κατάργησης της ουράς και της μακρόχρονης αναμονής, βελτίωσης της παρεχόμενης περίθαλψης, αλλά στην ακριβώς αντίθετή της. Διότι, η βελτίωση των παρεχόμενων υπηρεσιών πρωτοβάθμιας περίθαλψης -ενοποιημένων ή μη- απαιτεί κονδύλια, προσλήψεις προσωπικού και ισόρροπη χωροταξική κατανομή – και κάτι τέτοιο είναι μισητός εχθρός για το κοινωνικοοικονομικό πλαίσιο που διαμορφώνουν η κυβερνητική πολιτική, το Πρόγραμμα Σταθερότητας, η ΕΕ, το ΔΝΤ και ο «μηχανισμός στήριξης».
Βασίλης Μηνακάκης

ΝΕΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΓΙΑ ΤΟ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ

2010-05-27T07:50:00.000-07:00

Για να δείτε το νέο νομοσχέδιο για το ασφαλιστικό, που παρουσιάστηκε τη Δευτέρα 10/5/2010 για 20ήμερη διαβούλευση πατήστε εδώ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΓΙΑ ΤΑ ΜΕΤΡΑ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΠΟΥ ΜΟΙΡΑΣΤΗΚΕ ΣΕ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2010

2010-04-27T01:22:00.000-07:00

ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ
Συνταξιούχων Εθνικής Τράπεζας
arpasinta@gmail.com, http://aristeriparemvasintaxiouhon.blogspot.com, τηλ. επικ. 6973 848654, 6970 40252
ΑΠΡΙΛΗΣ 2010
ΠΛΟΥΤΟΣ ΥΠΑΡΧΕΙ
Όσα προβλέπονται στο Πρόγραμμα Σταθερότητας και Ανάπτυξης του ΠΑΣΟΚ, που προωθούνται με την ουσιαστική στήριξη του ΛΑΟΣ και της Ν.Δ. και όσα τώρα απαιτεί το ΔΝΤ είναι βαθιές αντεργατικές, αντιλαϊκές και τελικά αντικοινωνικές τομές. Επιβάλλονται με τους νόμους για : φορολογικό, ασφαλιστικό, εξάπλωση των ελαστικών εργασιακών σχέσεων, απελευθέρωση των απολύσεων, παιδεία, κ.α..
Υλοποιούν τις βλέψεις βιομηχάνων, εφοπλιστών, τραπεζιτών, μεγαλέμπορων και τις επιταγές της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Δ.Ν.Τ. για απόλυτη εξαθλίωση των εργαζόμενων, των συνταξιούχων, της νεολαίας. Στο όνομα της κρίσης, του δημόσιου ελλείμματος και χρέους, θέλουν όχι μόνο να διατηρήσουν τα κέρδη τους και την εξουσία τους με μια νέα αναδιανομή του πλούτου υπέρ των κατεχόντων, αλλά να πετύχουν την πλήρη υποταγή των εργαζόμενων, την αφαίρεση κάθε δυνατότητας συλλογικής διεκδίκησης, ένα κοινωνικό και εργασιακό μεσαίωνα με συνθήκες άγριας εκμετάλλευσης και διαιώνιση της οικονομικής ανισότητας.
ΔΕΝ ΜΑΣ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑΖΟΥΝ
Τα μέτρα είναι βαθιά ταξικά και αφορούν όλους και όχι μόνο τους δημόσιους υπάλληλους. Έχουμε αύξηση του ΦΠΑ ακόμα και στα τρόφιμα, αύξηση του φόρου στα καύσιμα, πάγωμα συντάξεων, κατάργηση του αφορολόγητου για μισθωτούς και συνταξιούχους, μείωση των δημόσιων δαπανών για παιδεία, υγεία, πρόνοια, μείωση μισθών των δημόσιων υπαλλήλων που θέλουν να επεκτείνουν και στους ιδιωτικούς και αντεργατικό κύμα και στον ιδιωτικό τομέα που μαστίζεται από τις απολύσεις, τις υποχρεωτικές αργίες, τις μειώσεις ωραρίου με αντίστοιχες μειώσεις μισθών. Όλα αυτά ενώ ταυτόχρονα διογκώνεται η ανεργία και εξαπλώνεται η φτώχεια.
Οι φτωχοί γίνονται φτωχότεροι και οι πλούσιοι πλουσιότεροι με τη μείωση του συντελεστή φορολογίας των κερδών των Α.Ε. σταδιακά στο 20%, τις κάθε είδους φοροαπαλλαγές, την επιδότηση των ασφαλιστικών εισφορών για τις επιχειρήσεις, τις επιδοτήσεις για τις επενδύσεις τους. Τελικά, ενώ το έλλειμμα και το χρέος δημιουργήθηκαν από τις χαριστικές επιδοτήσεις και τις φοροαπαλλαγές του κεφαλαίου, από την κλοπή της δημόσιας περιουσίας προς όφελος του, την κρίση πληρώνουν πάλι οι πιο αδικημένοι. Την ίδια στιγμή, ασύδοτο το τραπεζικό, εφοπλιστικό, βιομηχανικό κεφάλαιο συνεχίζει να θησαυρίζει.
Στον κλάδο μας έχουμε κραυγαλέα παραδείγματα για τη χαριστική πολιτική των κυβερνήσεων Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ στους τραπεζίτες που μας οδήγησαν στη σημερινή κατάσταση. Εκτός από τα 28 δισ. επιδότηση στις τράπεζες, να θυμίσουμε ότι μείωσαν τις εργοδοτικές ασφαλιστικές εισφορές για τους παλιούς εργαζόμενους, ενώ έβαλαν τους νέους στο ΙΚΑ με τις μειωμένες εισφορές, μισοκαλύπτοντας τη διαφορά με θεσμοθέτηση κρατικής εισφοράς και τώρα δηλώνουν ότι θα κόψουν την εισφορά και ότι το ΙΚΑ και τα ταμεία δεν αντέχουν και θα κάνουν περικοπές. Οι ευθύνες των συνδικαλιστών που συνδιαμόρφωσαν αυτές τις ρυθμίσεις είναι τεράστιες.
ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΝ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΑΝ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ
Για να υπάρχει ελπίδα να δούμε καλύτερες μέρες απαιτείται τώρα να αντισταθούμε και να ανατρέψουμε αυτή την πολιτική του κεφαλαίου, της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της κυβέρνησης και των άλλων αστικών κομμάτων και του ΔΝΤ. Να μην περάσει το αντιλαϊκό Πρόγραμμα Σταθερότητας. Να πέσει στο κενό η πλύση εγκεφάλου των ΜΜΕ ότι τα μέτρα είναι αναγκαία και χρειάζεται «εθνική συναίνεση». Να ξεπεράσουμε τη μοιρολατρεία. Να απονομιμομοιήσουμε τα κόμματα Ν.Δ., ΠΑΣΟΚ, ΛΑΟΣ που εξαπατούν τους εργαζόμενους. Να σταματήσουμε να αναθέτουμε τη διαχείριση της ζωής μας στους πολιτικούς υπηρέτες του κεφαλαίου, να παραμερήσουμε τις υποταγμένες συνδικαλιστικές ηγεσίες του κλάδου. Να διεκδικήσουμε όσα μας ανήκουν από τον πλούτο που παράγουμε με παρατεταμένους αγώνες στα χέρια των ίδιων των εργαζόμενων.
o Όχι στο πάγωμα μισθών & συντάξεων. Αυξήσεις σε μισθούς & συντάξεις, για να έχουμε όλοι αξιοπρεπή διαβίωση.
o Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους σε ιδιωτικό και δημόσιο τομέα. Να απαγορευτούν οι απολύσεις. Λιγότερες ώρες δουλειά – δουλειά για όλους, αύξηση των θέσεων εργασίας.
o Δημόσιο ασφαλιστικό σύστημα αλληλεγγύης και όχι ανταποδοτικό, με ίδια δικαιώματα για όλους . Μείωση των ορίων ηλικίας, ευνοϊκότερα όρια για μητέρες και βαριά. Να πληρώσουν το κόστος οι τράπεζες και οι εργοδότες που έκλεψαν τα ταμεία. Ενιαίο ταμείο για όλους τους τραπεζοϋπάλληλους.
o Ενίσχυση και όχι περικοπές στις δημόσιες δαπάνες για παιδεία, υγεία, ασφάλιση, πρόνοια, υποδομές, ώστε να καλύπτονται δωρεάν και ποιοτικά οι κοινωνικές ανάγκες. Ο δημόσιος τομέας να είναι στην υπηρεσία του λαού και όχι στην υπηρεσία του κεφαλαίου. Όχι στο ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας.
o Κατάργηση του ΦΠΑ στα τρόφιμα και είδη πρώτης ανάγκης.
o Παραγραφή όλων των στεγαστικών δανείων πρώτης κατοικίας και όλων των χρεών των φτωχών.
o Παύση πληρωμών του δημοσίου χρέους προς το διεθνές τοκογλυφικό τραπεζικό σύστημα.
o Δραστική μείωση των εξοπλισμών και επιστροφή των εκστρατευτικών σωμάτων.
o Φορολόγηση του κεφαλαίου, κατάργηση των φοροαπαλλαγών του, των επιδοτήσεων του. Πάταξη της ασυδοσίας του.
o Να επιστραφούν τα 28 δισ. € από τις τράπεζες. Να περιέλθουν όλες οι τράπεζες στο δημόσιο, χωρίς αποζημίωση και να υπάρχει εργατικός και κοινωνικός έλεγχος στη λειτουργία τους.

Κόντρα στο καπιταλιστικό σύστημα της εκμετάλλευσης, του κέρδους και των αγορών, που γεννά κρίσεις, αδικίες, φτώχεια, πολέμους να παλέψουμε για την κοινωνία της κατάργησης της εκμετάλλευσης, της ισότητας, της ανάπτυξης όλων των δημιουργικών πλευρών της ανθρώπινης προσωπικότητας, της κοινωνικής απελευθέρωσης.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ Νο 6

2009-04-27T13:42:00.000-07:00

ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ
Συνταξιούχων Εθνικής Τράπεζας
τηλ. επικ. 6973 848654, 6970 40252

Ανακοίνωση Νo 6, 27/4/2009

Συναδέλφισσες, Συνάδελφοι,

Σε κάθε συνέλευση βρισκόμαστε μπροστά σε χειρότερες εξελίξεις. Και αναρωτιέται ο καθένας ποιο θα είναι το τέλος και αν υπάρχει δρόμος αντιστροφής αυτής της καθοδικής πορείας.
Τώρα με αφορμή την κρίση οι εργοδότες, η κυβέρνηση, αλλά και σύσσωμο το επιτελείο που υπερασπίζεται το σύστημα θέλουν να απαλλαγούν από τις υποχρεώσεις τους για κοινωνικές παροχές και να περικόψουν δικαιώματα εργαζόμενων και συνταξιούχων σε μισθούς, συντάξεις, υγεία, δημόσια παιδεία. Όλα μπαίνουν στην προκρούστεια κλίνη των «προγραμμάτων σταθερότητας» της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της απάτης των «ελλειμμάτων» και της τρομοκρατίας του «δημόσιου χρέους».
Όσο για τα υπέρογκα κέρδη των Τραπεζών και των μεγάλων επιχειρήσεων αυτά τυγχάνουν υψηλής προστασίας με μείωση του φορολογικού συντελεστή, με επιδότηση 28 δισ. €, με ρυθμίσεις των χρεών από τις ασφαλιστικές εισφορές που δεν έχουν καταβάλει, με τις προτάσεις του ΠΑΣΟΚ για την απαλλαγή εργοδοτών από τις ασφαλιστικές εισφορές, με τη συμφωνία της ΓΣΕΕ με το ΣΕΒ για την επιδότηση από τον προϋπολογισμό των εργοδοτών για τις νέες θέσεις εργασίας.
Ποιος ο λόγος να υποταχθούμε σε αυτές τις επιδιώξεις; Μήπως όταν πανηγύριζαν ότι βαδίζουμε αναπτυξιακά μοιράστηκαν τα κέρδη μαζί μας, βελτίωσαν τις απολαβές μας;
Η Εθνική Τράπεζα από την άλλη συνεχίζει την κερδοφόρα πορεία της. Ο κ. Αράπογλου, ως γνήσιος μάνατζερ, παρουσιάζει κέρδη με κάθε τρόπο, μειώνοντας το μισθολογικό κόστος, μειώνοντας τις ασφαλιστικές εισφορές, εκποιώντας ακίνητη περιουσία, πουλώντας μετοχές της ΕΤΕ στους ξένους θεσμικούς επενδυτές. Και προκλητικά μας στέλνει επιστολές στα σπίτια ισχυριζόμενος ότι η Τράπεζα δεν έχει υποχρεώσεις απέναντι στα ταμεία και την εγγύηση των συντάξεων μας.
Από πού αντλεί αυτό το θράσος ο κ. Διοικητής;
Την απάντηση την δίνει στην ίδια επιστολή όπου, τονίζει ότι και ο Σύλλογος Συνταξιούχων αναφέρει ότι η υπαγωγή της επικουρικής στο ΕΤΑΤ, είναι απόφαση της Πολιτείας.
Είναι λοιπόν η τακτική που ακολουθεί η ηγεσία του Συλλόγου μας ικανή να προστατεύσει τα δικαιώματά μας;
Η υποταγή στα τετελεσμένα, η αποδοχή της χειροτέρευσης της θέσης μας, η διαχείριση των επιπτώσεων της αντεργατικής και αντιασφαλιστικής επίθεσης ήταν και παραμένει η επιλογή που χαρακτηρίζει τις δυνάμεις που διοικούν το Σύλλογο, αλλά και όλο το συνδικαλιστικό κίνημα. Είναι οι υπεύθυνες που φτάσαμε σε αυτή την κατάσταση. Δεν αμφισβητούν τους νόμους, δεν ζητούν την κατάργησή τους, αλλά εκπλιπαρούν για μικροβελτιώσεις, εντελώς απίθανες, όταν φαλκιδεύεται η ίδια η υπόσταση των δικαιωμάτων εργαζόμενων και συνταξιούχων.
Εξ ου και η αγωνιστική απραξία. Και για τις δυο τελευταίες «κινητοποιήσεις» οι ειδοποιήσεις έφτασαν στα σπίτια της πλειοψηφίας των συνταξιούχων μετά την ημερομηνία πραγματοποίησης τους. Είναι ένας καλός τρόπος για να επικαλούνται ότι αυτοί εξαγγέλουν, αλλά οι συνταξιούχοι δεν ενδιαφέρονται. Εξ ου και η μετατροπή του Συλλόγου σε φέουδο των παρατάξεων της πλειοψηφίας. Να μην ακούγονται αιρετικές φωνές και αν ακουστούν όπως στην προηγούμενη συνέλευση να μην δημοσιοποιούνται, γιατί ανακαλύφτηκε το πρωτοφανές που έγραφε το περιοδικό ότι δημοσιεύονται μόνο οι ομιλίες όσων συμμετέχουν στις εκλογές.

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,
Χρειαζόμαστε άλλο προσανατολισμό και ριζοσπαστική δράση αν θέλουμε να υπερασπίσουμε τη θέση μας και να έχουμε νίκες. Υπάρχει ανάγκη να παλέψουμε, με πλήρη επίγνωση των συγκρούσεων που απαιτούνται με τους εργοδότες, τις κυβερνήσεις και τον συμβιβασμό, που υπάρχει στις γραμμές μας, Η μοιρολατρεία δεν δίνει λύσεις. Η αποδοχή αυτής της πολιτικής από το Σύλλογο μας πάει από το κακό στο χειρότερο. Υπάρχει τρόπος και μπορούμε, αν πούμε ένα αποφασιστικό όχι στην ανάθεση της υπεράσπισης των δικαιωμάτων μας στους γνωστούς εκπροσώπους, να πάρουμε την υπόθεση στα χέρια μας και απαιτήσουμε ότι μας ανήκει. Κτίζοντας ένα άλλο συνδικαλιστικό κίνημα μαχητικής υπεράσπισης όλων των ασφαλιστικών και εργασιακών μας δικαιωμάτων μαζί με τους άλλους κλάδους συνταξιούχων και εργαζομένων ώστε να υπερασπίσουμε τα δικαιώματά μας για :

§ ΔΙΑΦΥΛΑΞΗ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΞΕΩΝ ΜΑΣ
§ ΝΑ ΚΑΤΑΒΑΛΕΙ Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΙΣ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ ΤΗΣ ΣΤΑ ΤΑΜΕΙΑ
§ ΝΑ ΑΠΟΤΡΕΨΟΥΜΕ ΤΙΣ ΕΚΒΙΑΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΕΥΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΙΣΟΔΟ ΤΟΥ ΤΑΜΕΙΟΥ ΤΗΣ ΕΠΙΚΟΥΡΗΣΗΣ ΣΤΟ ΕΤΑΤ
§ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΤΩΝ ΤΑΜΕΙΩΝ ΜΑΣ
§ ΝΑ ΚΑΤΑΡΓΗΘΟΥΝ ΟΛΟΙ ΟΙ ΑΝΤΙΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟΙ ΝΟΜΟΙ
§ ΝΑ ΑΝΑΤΡΕΨΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗΣ ΕΡΓΟΔΟΤΩΝ
§ ΝΑ ΑΠΑΙΤΗΣΟΥΜΕ ΕΝΙΑΙΟ ΤΑΜΕΙΟ ΤΡΑΠΕΖΟΫΠΑΛΛΗΛΩΝ ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΙΣ ΑΝΩΤΕΡΕΣ ΚΑΤΑΚΤΗΣΕΙΣ.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΕΠΕΝΟΙΚΙΑΖΟΜΕΝΩΝ

2008-10-04T06:52:00.001-07:00

Δείτε την πρόσφατη ανακοίνωση του Φόρουμ Επενοικιαζόμενων για μετακινήσεις των επενοικιαζόμενων στην Εθνική Τράπεζα από τη διπλανή στήλη ΣΧΗΜΑΤΑ ΑΛΛΩΝ ΚΛΑΔΩΝ ΚΑΙ ΟΜΑΔΩΝ κατηγορία ΝΟΙΚΙΑΣΜΕΝΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ

Κλαδική Σ.Σ.Ε. ΟΤΟΕ - Απόφαση ΟΜΕΔ

2008-09-19T10:54:00.003-07:00

Δείτε το πλήρες κείμενο της απόφασης του ΟΜΕΔ για τη κλαδική συλλογική σύμβαση ΟΤΟΕ και τους πίνακες με τα μισθολογικά κλιμάκια όπως διαμορφώνονται μέχρι 1/1/2009
στην ιστοσελίδα της Πρότασης Προοπτικής Εργαζόμενων Εθνικής ή πατώντας απευθείας
http://protasiprooptikis.googlepages.com/2008.pdf

ΔΕΙΤΕ ΠΩΣ ΔΙΑΜΟΡΦΩΘΗΚΕ Η ΚΛΑΔΙΚΗ ΣΣΕ

2008-09-19T10:54:00.002-07:00

Κλαδική Σ.Σ.Ε. ΟΤΟΕ - Απόφαση ΟΜΕΔ
Το πλήρες κείμενο της απόφασης του ΟΜΕΔ για τη κλαδική συλλογική σύμβαση ΟΤΟΕ και οι πίνακες με τα μισθολογικά κλιμάκια όπως διαμορφώνονται μέχρι 1/1/2009.http://protasiprooptikis.googlepages.com/2008.pdf

ΓΙΑ ΤΗ ΔΑΝΕΙΑΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΩΝ

2008-09-19T10:54:00.001-07:00

Η ΛΗΣΤΡΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ και τα ΥΠΕΡΚΕΡΔΗ ΤΩΝ ΤΡΑΠΕΖΩΝ

Η εργαζόμενη πλειοψηφία, εξαιτίας κατ αρχήν των χαμηλών αποδοχών και των πραγματικών αναγκών της, καταφεύγει στο δανεισμό για να συμπληρώσει το εισόδημά της και δευτερευόντως για πλασματικές-καταναλωτικές ανάγκες.

Περίπου 2,5 εκατομμύρια οικογένειες χρωστούσαν τον Οκτώβρη του 2006 πάνω από 82,5 δισεκατομμύρια ευρώ στις τράπεζες για στεγαστικά και καταναλωτικά δάνεια (42,5% του ΑΕΠ). Τα 54,2€ από αυτά είναι στεγαστικά. Η αύξηση των χρεών των νοικοκυριών είναι 26,7% σε σχέση με την προηγούμενη χρόνια. Αναλογούν τόκοι άνω των 300€ το μήνα σε κάθε ελληνική οικογένεια που χρωστάει.
Κάθε εργάσιμη ημέρα που περνάει, δίνονται 5.500 καταναλωτικά δάνεια και 2.500 πιστωτικές κάρτες. (στοιχεία από διατραπεζικό σύστημα «Τειρεσίας»). 1 δις. € αυξάνει η συνολική χρέωση από δάνεια το μήνα.
Από το καλοκαίρι του 2003 μέχρι σήμερα, έχουν δοθεί 2,3 εκατ. καταναλωτικά δάνεια, συνολικού ύψους 16,5 δισεκατομμυρίων €. Επίσης, έχουν εκδοθεί 2,2 εκατομμύρια πιστωτικές κάρτες, με οφειλές 6,6 δισεκατομμυρίων €. Συνολικά, κυκλοφορούν 5,5 εκατομμύρια πιστωτικές κάρτες με έκδοση μεταγενέστερη του Ιουνίου 2003.
Τα δάνεια που οι δόσεις τους δεν εξοφλούνται κανονικά φτάνουν στο 6,5% έναντι 3,5% στην Ευρώπη. 30.000 λήπτες στεγαστικών δανείων αδυνατούν να πληρώσουν τις δόσεις τους και το χρέος τους ξεπερνάει τα 2 δισ €. Συνολικά σε καθυστέρηση έχουν βγάλει οι τράπεζες καταναλωτικά και στεγαστικά δάνεια ύψους 4 δισ. ευρώ.
Περίπου 1 στα 4 νοικοκυριά χαμηλού εισοδήματος με δάνειο, είναι αναγκασμένο να πληρώνει κάθε μήνα στις τράπεζες περισσότερο από το 1/3 του μηνιαίου εισοδήματός, το οποίο αποτελεί και το «όριο ασφαλείας» που έχει τεθεί από τις ίδιες τις τράπεζες. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της Έρευνας Οικογενειακών Προϋπολογισμών της ΕΣΥΕ για το 2004/2005, το 77,2% των νοικοκυριών δήλωσε δυσκολία στην πληρωμή των υποχρεώσεών τους.
Το 2006 έγιναν από τράπεζες 55.000 κατασχέσεις ακινήτων και 60.000 αυτοκινήτων λόγω δανείων. Κάθε μέρα οι τράπεζες υποβάλλουν μόνο στο ειρηνοδικείο της Αθήνας 70-90 αιτήσεις για κατασχέσεις λόγω δανείων.

Το τραπεζικό κεφάλαιο με την υπερχρέωση των εργαζόμενων έχει εκτός από τα οικονομικά και πολιτικά κέρδη, αφού η αιχμαλωσία λόγω των δανείων επιδρά στη συνείδηση και τη γενικότερη στάση ζωής των εργαζόμενων (επιμήκυνση εργάσιμου χρόνου για εξασφάλιση μεγαλύτερου εισοδήματος προς κάλυψη των δόσεων, επιφύλαξη για συγκρούσεις στο χώρο της δουλειάς και συμμετοχή σε συλλογικές διεκδικήσεις και απεργίες, που σημαίνουν οικονομικό κόστος).

Παλιότερα η κερδοφορία των τραπεζών προέρχονταν κυρίως από τη διαμεσολάβησή τους με δάνεια προς το κεφάλαιο από τις αποταμιεύσεις των εργαζόμενων. Σήμερα, λειτουργούν αντίστροφα. Το μεγαλύτερο μέρος του κέρδους προέρχεται από το δανεισμό των εργαζόμενων, ενώ το κεφάλαιο είναι αυτό που καταθέτει στις τράπεζες σε διάφορα «επενδυτικά» κερδοσκοπικά προγράμματα. Αυτή η τραπεζική πολιτική αποδίδει στις τράπεζες πολλαπλάσια κέρδη εξαιτίας της έκτασης των δανείων, της μεγάλης ψαλίδας επιτοκίων δανεισμού και επιτοκίου καταθέσεων και τις παράλληλες ακριβοπληρωμένες υπηρεσίες (χρέωση εξόδων, προμήθειες, κ.α.).

Κύριες πηγές της μεγάλης κερδοφορίας των τραπεζών από άμεση αφαίμαξη των πελατών τους είναι :
Το μεγάλο ύψος των επιτοκίων δανεισμού. Στα στεγαστικά ο μέσος όρος τους είναι 2% ψηλότερος από το εξωτερικό. Παρόλα αυτά πρόσφατα με απόφαση της κεντρικής τράπεζας αυξήθηκαν τα κυμαινόμενα επιτόκια.
Η μεγάλη διαφορά της τιμής μεταξύ των επιτοκίων καταθέσεων – χορηγήσεων δανείων (3,65% μέσος όρος έναντι 1,68% που είναι στη ζώνη του ευρώ). Τα καταναλωτικά δάνεια σταθερού επιτοκίου είναι ακριβότερα κατά τρεις ποσοστιαίες μονάδες σε σχέση με τον μέσο όρο της Ε.Ε. (9% στην Ελλάδα έναντι 6,16% στην Ευρώπη), ενώ τα καταναλωτικά δάνεια κυμαινόμενου επιτοκίου κατά μισή ποσοστιαία μονάδα (8,19% έναντι 7,66%, σύμφωνα με στοιχεία της ΤτΕ).
Η άτοκη εκμετάλλευση των αποταμιεύσεων των μικροκαταθετών. 1,8 δις € χάνουν κάθε χρόνο οι μικροκαταθέτες.
Οι χρεώσεις για αδρανείς λογαριασμούς και τα έξοδα κίνησης για λογ/σμούς με μικρό υπόλοιπο.
Οι χρεώσεις για μια διάφορες συναλλαγές (εξοφλήσεις λογαριασμών ΔΕΚΟ, κ.α.)
Οι κάθε μορφής προμήθειες (για μεταφορές ποσών σε λογ/σμό τρίτων, τραπεζικές μεσολαβήσεις, αναλήψεις μετρητών από πιστωτική κάρτα)
Τα διάφορα έξοδα και υποχρεωτικά ασφάλιστρα που συνοδεύουν τη λήψη του κάθε δανείου.
Τα πρόστιμα που επιβάλλουν σε πρόωρες εξοφλήσεις δανείων
Τα χρήματα που εισπράττουν από τις πωλήσεις των κατασχεμένων περιουσιακών στοιχείων.

Τα περιθώρια κέρδους είναι τεράστια και πλήττουν τα μικρά και μεσαία εισοδήματα.

Παράλληλα, η κερδοφορία τους ενισχύεται από:

Τις φορολογικές ελαφρύνσεις που τους έδωσαν οι τελευταίες κυβερνήσεις. Ο φορολογικός συντελεστής για τις τράπεζες τα τελευταία χρόνια, έπεσε από 45% στο 35% και το 2006 στο 29%, ενώ σε περίπτωση συγχωνεύσεων μειώνεται κατά 10% το χρόνο της συγχώνευσης και 5% τον επόμενο χρόνο. Τη διάταξη αυτή εκμεταλλεύτηκαν όλοι οι μεγάλο όμιλοι για να γίνουν μεγαλύτεροι.
Τη συρρίκνωση του κόστους για τις αμοιβές προσωπικού (λειτουργικό κόστος). Μείωση θέσεων εργασίας, (μόνο στην Εθνική από το 2000 μέχρι σήμερα έχουμε 20% μείωση των σταθερών θέσεων απασχόλησης), χρησιμοποίηση εργασίας φτηνής ελαστικής και μέσω εταιρειών επενοικίασης, εντατικοποίηση του προσωπικού και απλήρωτες υπερωρίες, συστήματα σύνδεσης μισθών με την παραγωγικότητα που συμπιέζουν όπως και οι αυξήσεις των ΣΣΕ τις πραγματικές αμοιβές Η σχέση κόστους προς έσοδα από πάνω από 65% , έπεσε στις περισσότερες τράπεζες κάτω από το 50% . Το λειτουργικό κόστος έχει μειωθεί και παραμένει το χαμηλότερο από τις υπόλοιπες χώρες τις Ευρώπης.
Την με τους νόμους 3029(ΠΑΣΟΚ) και 3371(Ν.Δ.) απαλλαγή των τραπεζιτών από την υποχρέωση υψηλών εργοδοτικών ασφαλιστικών εισφορών (μείωση ποσού εργοδοτικών εισφορών για κύρια σύνταξη μέχρι και 53% και για επικουρική 66%). Απαλλαγή από την υποχρέωση κάλυψης ελλειμμάτων των ασφαλιστικών ταμείων.
Την εξάπλωση τους στα Βαλκάνια και την γύρω περιοχή μετά τις εξαγορές τραπεζών (1 στις 3 τράπεζες που πουλήθηκαν στη Ν.Α. Ευρώπη αγοράστηκαν από ελληνικές.

Σε σχέση με άλλες ευρωπαϊκές τράπεζες οι ελληνικές έχουν μεγαλύτερη κερδοφορία και μεγαλύτερο ρυθμό αύξησης κερδών (μέχρι και 62% κατ΄ έτος με μέσο όρο 40-45%). Σήμερα είναι οι πλέον κερδοφόρες επιχειρήσεις στην ελληνική οικονομία με το 40% των συνολικών κερδών.
Τα μετά από φόρους συνολικά κέρδη των 5 μεγάλων ομίλων των ελληνικών τραπεζών υπολογίζονται για το 2006 σε 2,892 δις. € και όλων μαζί σε 3,7 δισ. €
Σε μία περίοδο που τα φαινόμενα της ανεργίας, της οικονομικής ανισότητας και της φτώχειας εντείνονται οι τράπεζες με την στήριξη του κράτους και των κυβερνήσεων έχουν σχέδια για να βάζουν πιο βαθιά το χέρι στη τσέπη μας. Χαρακτηριστικό είναι το σημείο στο νέο νόμο-πλαίσιο για τα ΑΕΙ που προβλέπει λήψη δανείων για να τελειώσουν οι φοιτητές τις σπουδές τους.
Η κοινωνική δυσαρέσκεια επεκτείνεται και για να πέσει στα μαλακά εμφανίζονται διάφοροι φορείς που φτιάχνουν οι ίδιες οι τράπεζες (τραπεζικός μεσολαβητής) ή το κράτος (γενική γραμματεία καταναλωτή) να ασχολούνται με τις ακρότητες (πανωτόκια, πρόστιμα προεξόφλησης, κατασχέσεις περιουσιακών μεγάλης αξίας για μικροοφειλές) μεμονωμένων περιπτώσεων. Το πρόβλημα βρίσκεται στη συνολική κερδοσκοπική πολιτική των τραπεζών και την προστασία τους από το νόμο και το κράτος. Οι καταναλωτικές ενώσεις δεν μπορούν να διεκδικήσουν ομαδικές αποζημιώσεις γι' αυτούς που εκπροσωπούν. Πρέπει να καταφύγουν στη λύση των ατομικών αγωγών και να κονταροχτυπηθούν με τα οργανωμένα νομικά τμήματα των τραπεζών. Ακόμη και αν δικαιωθούν, οι δανειολήπτες παίρνουν τα χρήματά τους ύστερα από χρόνια. Για μικρές διεκδικήσεις, δεν υπάρχει καν αυτή η λύση, καθώς τα δικαστικά έξοδα είναι απαγορευτικά. Η μόνη δυνατότητα που έχουν σήμερα καταναλωτικές ενώσεις είναι να προσφύγουν στα δικαστήρια για να κριθούν παράνομες από τη Δικαιοσύνη ορισμένες χρεώσεις και τακτικές των τραπεζών.
Η ληστρική πολιτική των τραπεζών μαζί με την ανάλγητη εισοδηματική πολιτική των κυβερνήσεων πάνε μαζί, αλληλοσυμπληρώνονται και αποτελούν την ακραία, τρομοκρατική πολιτική που ασκείται σε βάρος των εργαζόμενων.
Από καιρό τώρα οι ταξικές δυνάμεις στο χώρο των τραπεζών έχουν ανοίξει το θέμα: «Πως φτιάχνουν τα κέρδη; Ατμομηχανή των κερδών δάνεια και κάρτες. Τα ελληνικά νοικοκυριά είναι υπερχρεωμένα και πάλι οι χορηγήσεις αυξάνουν». Βάζουν σχετικά αιτήματα στο πλαίσιο διεκδικήσεων που προβάλλουν: «Τόκους σε όλους τους μικροκαταθέτες, όχι στις χρεώσεις εξόδων και προμηθειών, μείωση των επιτοκίων στεγαστικών δανείων και καρτών, άτοκα στεγαστικά δάνεια για χαμηλόμισθους, άνεργους και συνταξιούχους». Η πλειοψηφία των εργαζόμενων στις τράπεζες για να τα βγάλουν πέρα είναι και οι ίδιοι θύματα της υπερχρέωσης. Οι τραπεζίτες επιδιώκουν τη μετατροπή τους σε κυνηγούς δανειοληπτών και πωλητές δανείων και πιστωτικών καρτών.
Υπάρχει έστω και μειοψηφικά συλλογική αλλά και ατομική αντίσταση και προσπάθεια για να αναδειχτεί τη ληστρική λειτουργία των τραπεζών και να προβληθούν αιτήματα που να αρνούνται την αποδοχή της κερδοφορίας των τραπεζών από την καταλήστευση των εργαζόμενων, όπως άτοκα δάνεια στους απολυμένους εργάτες, άπορους, χαμηλόμισθους, μετανάστες, άνεργους, μείωση των επιτοκίων των στεγαστικών και καταναλωτικών δανείων».
Επιτακτική είναι η ανάγκη προβολής αιτημάτων από όλα τα τμήματα του εργατικού κινήματος για μείωση των επιτοκίων δανεισμού των εργαζόμενων, πλήρεις αποζημιώσεις σε όσους έχουν πληγεί από φυσικές καταστροφές, επαναδιαπραγμάτευση των στεγαστικών δανείων των εργατών, τα κέρδη των τραπεζών να γίνουν εργατικές κατοικίες, νοσοκομεία και σχολεία, όχι στις κατασχέσεις περιουσίας εργαζόμενων.

3/3/2007

ΓΙΑ ΤΟ ΧΡΟΝΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

2008-09-19T10:54:00.000-07:00

ΓΙΑ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

«Το βασίλειο της ελευθερίας αρχίζει στην πραγματικότητα εκεί που παύει η εργασία να υπαγορεύεται από ανάγκη και από εξωτερική σκοπιμότητα…. Με την ανάπτυξή του (σ.σ. πολιτισμένου ανθρώπου) διευρύνεται το βασίλειο αυτό της φυσικής αναγκαιότητας γιατί μεγαλώνουν οι ανάγκες του. Ταυτόχρονα όμως διευρύνονται οι παραγωγικές δυνάμεις που ικανοποιούν τις ανάγκες αυτές. Η ελευθερία στον τομέα αυτό μπορεί να συνίσταται μόνο στο ότι ο κοινωνικός άνθρωπος, οι συνεταιρισμένοι παραγωγοί θα ρυθμίζουν ορθολογικά αυτήν τους την ανταλλαγή της ύλης με τη φύση, θα την υποτάσσουν στον κοινό έλεγχο από μέρους τους, αντί να κυριαρχούνται από αυτήν σαν από μια τυφλή δύναμη, όταν θα την πραγματοποιούν με την μικρότερη δυνατή δαπάνη δυνάμεων και κάτω από όρους αντάξιους και ταιριαστούς προς την ανθρώπινη φύση τους. Ωστόσο αυτό παραμένει πάντα ένα βασίλειο της ανάγκης. Πέρα από αυτό αρχίζει η ανάπτυξη των δυνάμεων του ανθρώπου σαν, αυτός καθεαυτός σκοπός, το πραγματικό βασίλειο της ελευθερίας, που μπορεί όμως να ακμάσει μόνο πάνω στη βάση εκείνου του βασιλείου της ανάγκης. Ο βασικός όρος είναι η συντόμευση της εργάσιμης ημέρας…..
Οι διαρκείς τελειοποιήσεις αχρηστεύουν σχετικά την αξία χρήσης, επομένως και την αξία των υπαρχουσών μηχανών, των εργοστασιακών εγκαταστάσεων κλπ. Το προτσές αυτό δρα βίαια, ιδίως την πρώτη περίοδο μετά την εισαγωγή των νέων μηχανών, προτού οι μηχανές αυτές φτάσουν σε ένα πεδίο ωριμότητας, και γι’ αυτό διαρκώς παλιώνουν, προτού προλάβουν να αναπαράγουν την αξία τους. Αυτός είναι ο λόγος της συνηθισμένης σε τέτοιες περιόδους υπέρμετρης παράτασης του χρόνου εργασίας, της δουλειάς με εναλλασσόμενες βάρδιες την ημέρα και τη νύχτα, για να αναπαράγεται η αξία των μηχανών σε βραχύτερο χρονικό διάστημα, χωρίς η φθορά τους να υπολογίζεται πολύ μεγάλη. …….
Η παράταση της εργάσιμης μέρας ως τη νύκτα, πέρα από τα όρια της φυσικής μέρας, επενεργεί μόνο σαν καταπραϋντικό και σβήνει μόνο ως ένα βαθμό τη δίψα του βρυκόλακα για ζωντανό αίμα εργασίας. Γι αυτό η βαθύτερη τάση της κεφαλαιοκρατικής παραγωγής είναι να ιδιοποιείται εργασία στο διάστημα όλων, και των 24 ωρών του ημερονυκτίου. Επειδή όμως είναι φυσιολογικά αδύνατο να ξεζουμίζονται συνεχώς νύκτα και μέρα οι ίδιες εργατικές δυνάμεις, χρειάζεται για να ξεπεραστεί το φυσικό αυτό εμπόδιο, μια εναλλαγή των εργατικών δυνάμεων που καταβροχθίζονται την μέρα και την νύκτα, μια εναλλαγή που επιτρέπει διάφορες μέθοδες λ.χ. η εναλλαγή μπορεί να είναι έτσι ρυθμισμένη που ένα μέρος του εργατικού προσωπικού τη μια βδομάδα να εργάζεται τη μέρα, την άλλη βδομάδα νύκτα κλπ…… Αν παραβλέψουμε τις γενικές επιβλαβείς επιδράσεις της νυκτερινής εργασίας η αδιάκοπη, εικοσιτετράωρη διάρκεια του προτσές παραγωγής προσφέρει μια εξαιρετικά ευπρόσδεκτη ευκαιρία για να υπερβαίνουν τα ονομαστικά όρια της εργάσιμης μέρας. » (Μαρξ - Κεφάλαιο)
Αυτά πρίν 110 χρόνια και όμως επίκαιρα.

ΟΙ ΣΗΜΕΡΙΝΕΣ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ.
Σήμερα η παραγωγικότητα μιας ώρας εργασίας είναι τουλάχιστον 25 φορές μεγαλύτερη από ότι ήταν το 1830. Ο κοινωνικά αναγκαίος χρόνος για την αναπαραγωγή της οικογένειας του εργαζόμενου ανθρώπου έχει μειωθεί. Όμως το κεφάλαιο δεν προχωρά στην μείωση των ωρών εργασίας. Αντίθετα επιδιώκει την μεγιστοποίηση των κερδών του μέσα από την μεγαλύτερη εκμετάλλευση της εργατικής δύναμης.
Στις δυνατότητες για την κοινωνική απελευθέρωση και την παγκόσμια ευημερία που ανοίγονται σήμερα από την παραγωγικότητα της εργασίας με βάση της εξελίξεις της τεχνικής και της επιστήμης η απάντηση του κεφαλαίου είναι οι αντιδραστικές τομές σε όλα τα επίπεδα (οικονομία, πολιτική, ιδεολογία, εργασιακές σχέσεις). Πολύμορφα επιδίδεται σε μια χρόνια μεθοδική επιχείρηση πλήρους υποταγής της εργασίας στις ανάγκες του κεφαλαίου. Κεφάλαιο και κυβερνήσεις προσπαθούν να πείσουν τους εργαζόμενους ότι οι συνθήκες σήμερα οδηγούν στο να μην υπάρχουν ωράρια και όλα να υποτάσσονται στις ανάγκες της αγοράς. Ανάγκες του κεφαλαίου που η προσπάθεια είναι να εμφανιστούν ως ανάγκες της κοινωνίας.
Στόχος η εδραίωση της κυριαρχίας του κεφαλαίου και η μεγαλύτερη ιδιοποίηση του πλούτου, ένας εργασιακός μεσαίωνας.
Το παλιό εργατικό κίνημα ανίκανο να δώσει την δική του συνολική απάντηση. Δεν μπορεί να μετατρέψει τις αντιλήψεις του για διεκδίκηση καλύτερων όρων μέσα στο σύστημα σε υλική δύναμη, σε κινητοποίηση των εργαζόμενων. Δεν πείθει ακριβώς γιατί ο εργαζόμενος έχει χάσει την εμπιστοσύνη του στις συλλογικές μορφές διεκδίκησης και πάλης από ένα εργατικό κίνημα πλήρως υποταγμένο στην λογική της διαπραγμάτευσης εντός των ορίων του συστήματος.
Σήμερα το ε.κ. πρέπει να επανατοποθετήσει στο κέντρο της δράσης το στόχο της κατάργησης της εκμετάλλευσης και όχι μόνο την διαχείριση των όρων πώλησης της εργατικής δύναμης. Ετσι θα μπορέσει με αποφασιστικό και αταλάντευτο τρόπο να υπερασπίσει τα συμφέροντα της εργατικής τάξης και να εξασφαλίσει άμεσες νίκες και στην διαπραγμάτευση των όρων πώλησης (τακτικά συμφέροντα).
Η τάξη και οι συλλογικότητες της άμεσα πρέπει να κάνουν πολιτική για τον εαυτό τους και όχι να περιορίζουν την δράση τους μόνο στο πεδίο των στενών πλαισίων της εργασιακής σχέσης και της επιχείρησης. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει η συνολική τους απάντηση να έχει θέση για :
§ τα συνολικά συμφέροντα της τάξης με βάρος στα πιο χαμηλά και περισσότερο εκμεταλλευόμενα τμήματά της, στους ντόπιους και ξένους εργάτες, με στόχο την ενότητα της τάξης στον κοινό αγώνα, την αντιμετώπιση του ταξικού εχθρού συνολικά (εργοδοσία, κράτος, κυβέρνηση, διεθνείς οργανισμοί, αστικοί θεσμοί, νόμοι).
§ Την κατάσταση της τάξης, την διαστρωμάτωση της, την αντίθεση συμφερόντων και το επίπεδο συνείδησης της.
§ Τον τρόπο λειτουργίας των επιχειρήσεων, το παραγόμενο προϊόν, τις συντελούμενες αλλαγές.
Σε παγκόσμιο επίπεδο σήμερα δεν έχουν δημιουργηθεί οι όροι για μια τέτοια συνολική απάντηση. Εργατικές συλλογικότητες ανιχνεύουν σε θεωρητικό επίπεδο τους όρους της και ακόμα πιο λίγες τολμούν να δοκιμάσουν στην σύγκρουση αυτές τους τις απόψεις. Οι όποιες προσπάθειες επεξεργασίας και δράσης παραμένουν μόνες και αποσπασματικές. Αυτό σημαίνει και καθήκον όλων να έχουν την δική τους συμβολή στις θεωρητικές τεκμηριώσεις και επεξεργασίες αλλά ταυτόχρονη συμβολή στην επικοινωνία και διάλογο αυτών των απόψεων για μια συνολική απάντηση σήμερα της τάξης και στο επίπεδο της θεωρίας και στο επίπεδο της ταξικής πάλης.

Η ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΕΡΓΑΣΙΑΣ.
Με την επικράτηση του κεφαλαιοκρατικού συστήματος η διάρκεια της μισθωτής εργασίας απετέλεσε πεδίο αντιπαράθεσης των μισθωτών με τους κεφαλαιοκράτες. Μέσα από την συλλογική οργάνωση της πάλης των εργατών αρχίζουν να εμφανίζονται συνδικαλιστικές διεκδικήσεις για περιορισμό του χρόνου της ημερήσιας, της εβδομαδιαίας, της ετήσιας εργασίας ή ακόμα και του συνολικού χρόνου της επαγγελματικής ζωής του εργαζόμενου. Η σωματική εξάντληση ήταν το αρχικό όριο που είχε βάλει τα κεφάλαιο. Αρχικά είχαμε σκληρούς αγώνες μεμονωμένα σε εργοστάσια και στην συνέχεια σε ομάδες. Οι μαρξιστικές αναλύσεις για τον χρόνο εργασίας, την αλλοτρίωση και την εξαγωγή υπεραξίας ενίσχυσαν σημαντικά την πορεία των διεκδικήσεων. Το 1837 η διάρκεια της εβδομαδιαίας εργασίας ξεπερνούσε τις 80 ώρες, με ημερήσια διάρκεια άνω των 14 ωρών. Τα αιτήματα αρχικά ήταν 10 ώρες δουλειάς και στην εξέλιξη του αγώνα σε αρκετά εργοστάσια βάζανε και το 8ωρο. Το 8ωρο κατακτήθηκε σε εργοστάσια της Ρωσίας και της Πολωνίας από το 1896. Στις αρχές του αιώνα η εργασία έφθανε τις 60 ώρες με 10ωρη διάρκεια ημερήσιας απασχόλησης. Οι πρώτες δεκαετίες του 20ου αιώνα σημαδεύτηκαν από την διεκδίκηση και τελικά την θεσμοθέτηση της εβδομαδιαίας ανάπαυσης (1906) και του 8ωρου (1919). Το σημερινό κεκτημένο 8ωρο ήρθε μετά από σκληρούς, αιματηρούς αγώνες των εργατικών συνδικάτων για τα τρία 8 (8 ώρες δουλειά, 8 ώρες ζωή, 8 ώρες ύπνο). Στην εποχή του το αίτημα ήταν «μαξιμαλιστικό». Η ετήσια άδεια 2 εβδομάδων θεσμοθετείται για πρώτη φορά στην Ευρώπη από το Λαϊκό Μέτωπο (Γαλλία, 1936). Στο διάστημα ενός αιώνα, η διάρκεια της εργασίας μειώθηκε στο μισό. Σ’ αυτό συντέλεσαν η μείωση της ημερήσιας και της εβδομαδιαίας διάρκειας της εργασίας, η επιμήκυνση του χρόνου της υποχρεωτικής εκπαίδευσης, η γενίκευση της συνταξιοδότησης, η αύξηση των ετήσιων αδειών κ.α.. Τον χρόνο φτάσαμε στις 1.700 ή και περισσότερες ώρες εργασίας ξεκινώντας από τις 3.000.

Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ.
Παρά τα χρόνια που πέρασαν σε χώρες με καθυστερημένη οικονομική ανάπτυξη βρίσκουμε μορφές καταναγκαστικής δουλείας αλλά και σε αναπτυγμένες καπιταλιστικές χώρες σε μικρότερη έκταση, μαζική παιδική εργασία, ανασφάλιστη εργασία και εργασία χωρίς όρια στο χρόνο.
Στην Ελλάδα οι εργάτες σήμερα δουλεύουν 8 ώρες τη μέρα (ΕΓΣΣΕ). Ανά κλάδους έχουμε μικρότερα ωράρια είτε με κλαδικές συμβάσεις (Οικοδόμοι - 35ωρο ) είτε λόγω ανθυγιεινού (Εργάτες καθαριότητας ΟΤΑ). Βασικά η πλειοψηφία της τάξης δουλεύει με θεσμοθετημένο πρωϊνό ωράριο. Σε τομείς (υγεία, ενέργεια, επικοινωνία, εμπόριο, ασφάλεια, συγκοινωνία, μεταφορές) λειτουργούν βάρδιες με κύριο βάρος πάλι το πρωί. Ενώ σε άλλους υπάρχει κύριο βάρος το απόγευμα ή βράδυ (πολιτισμός, ψυχαγωγία, τουρισμός) ή η συνεχής 24ωρη λειτουργία (ναυτιλία). Η απασχόληση σε νυκτερινές βάρδιες προστατεύεται από την εργατική νομοθεσία με επιπλέον οικονομικές αποζημιώσεις και δυνατότητα προσφυγής για μεταφορά στην πρωινή βάρδια λόγω υπηρεσιακής στασιμότητας. Η πιο πρόσφατη εμπειρία από αγώνες σχετικά με το ωράριο είναι η προσπάθεια των εμποροϋπαλλήλων για την απόκρουση της απελευθέρωσης του ωραρίου (εμπορικά συνεχές και super market μέχρι 8 το βράδυ του Σαββάτου, Praktiker), που συνδιαζόταν με επιδείνωση του ωραρίου εργασίας.
Αυτό είναι το θεσμοθετημένο ωράριο. Ως χρόνο εργασίας πρέπει να υπολογίζουμε και τον χρόνο μετακίνησης από και προς την εργασία που λόγω των συνθηκών μετακίνησης ειδικά στις μεγαλουπόλεις φθάνει και τις 10 ώρες ή και παραπάνω. Η καταγραφή αυτή φέρνει την Ελλάδα ανάμεσα στις χώρες με την μεγαλύτερη διάρκεια στην Ευρώπη. Αυτή είναι η «κανονικά ρυθμισμένη» κατάσταση. Ο εργάτης, που χρειάζεται χρόνο και για τον ύπνο του, την καθαριότητα, το φαγητό του, οδηγείται με τον σημερινό τρόπο ζωής σ’ αυτό το περιβάλλον στην εξάντληση και την αποξένωση, αφού ο «ελεύθερος» χρόνος του περιορίζεται στο ελάχιστο τις καθημερινές, περιμένοντας ένα Σαββατοκύριακο.
Πέρα από αυτήν πρέπει να υπογραμμίσουμε ότι η δεύτερη (αδήλωτη) δουλειά, οι υπερωρίες, οι μη καταγεγραμμένες ώρες απλήρωτης υπερωριακής απασχόλησης, η χωρίς όρια στο χρόνο δουλειά των ξένων εργατών, ακόμα και οι δουλειές του «νοικοκυριού» παρατείνουν την διάρκεια της εργάσιμης μέρας για ένα σημαντικό κομμάτι του εργατικού πληθυσμού. Σ’ αυτό δεν περιλαμβάνουμε την χωρίς όριο στο χρόνο λήξης δουλειά στελεχών επιχειρήσεων που αμείβονται με «ψηλούς» μισθούς ακριβώς για να μένουν μέχρις ότου υπάρχει ανάγκη.
Στην έμμεση παραβίαση του νόμιμου ωραρίου εργασίας οι εργαζόμενοι συγκατατίθενται εθελοντικά δηλαδή εξαναγκάζονται κοινωνικά για να συμπληρώσουν τον μισθό ή μεροκάματό τους και να καλύψουν τις ανάγκες τους. Ανάγκες πραγματικές ή πλασματικές. Η εργατική οικογένεια διασκορπίζεται, η εξουθένωση δεν αφήνει περιθώρια ουσιαστικής ενασχόλησης με την διαπαιδαγώγηση των παιδιών, τα οποία παρκάρονται στην Τ.V. ή σε ολοήμερα σχολεία.
Συνεπώς η διεκδίκηση της δραστικής μείωσης του χρόνου εργασίας δεν μπορεί να αφορά μόνο την πρώτη δουλειά απαιτείται να συνδιαστεί με το αίτημα της αύξησης μισθών και ως λογική με την κατάργηση της δεύτερης δουλειάς και των υπερωριών.

ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΜΕ ΤΟ ΩΡΑΡΙΟ ΣΤΙΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ.
Μέχρι σήμερα το συμβατικό ωράριο είναι 7.45 έως 15.30. Συνολικά εβδομαδιαίος χρόνος 38 ώρες και 20΄. Η ρύθμιση του έχει γίνει από την ΣΣΕ 83 και η τελευταία μείωση του έγινε το 1984. Ο κλάδος κέρδισε την 5θήμερη βδομάδα και το συνεχές ωράριο τα πρώτα χρόνια μετά την μεταπολίτευση και η τελευταία εμπειρία στο θέμα του ωράριου είναι από τη μεγάλη κινητοποίηση για την απόκρουση της απογευματινής λειτουργίας των Τραπεζών το 1979-80 επί υπουργείας Μητσοτάκη. Οι ετήσιες μέρες άδειας είναι 20-25.
Σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες υπάρχουν μικρότερα ωράρια για τους εργαζόμενους στις Τράπεζες πλην Γερμανίας, Αυστρίας, Λουξεμβούργου, Σουηδίας. (πίνακας 2). Ο ετήσιος αριθμός εργάσιμων ημερών ποικίλλει φέρνοντας την Ελλάδα περίπου σ’ αυτές με τον μεγαλύτερο αριθμό (πίνακας 2). Σε αρκετές χώρες έχει καθιερωθεί διάλειμμα που δεν προσμετράται στο ωράριο εργασίας με αποτέλεσμα σπαστό ωράριο (πίνακας 3). Ο χρόνος λειτουργίας των ίδιων των Τραπεζών ποικίλει (πίνακας 3). Από τα στοιχεία είναι σαφές ότι η σύγκριση με το ευρωπαϊκό περιβάλλον δεν είναι σύμμαχος στον στόχο για συνεκτικότητα του ωραρίου. Ευέλικτα ωράρια δεν υπάρχουν μόνο σε Ελλάδα, Κύπρο, Ισπανία, Πορτογαλία, Νορβηγία(πίνακας4).
Χρόνια τώρα οι ιδιωτικές και σε μικρότερη έκταση οι κρατικές Τράπεζες καταστρατηγούν το συμβατικό (ΣΣΕ) ωράριο με υποχρεωτικές και στην πλειοψηφία απλήρωτες υπερωρίες, ενώ με τον περιορισμό των προσλήψεων έχουν οδηγήσει σε μεγάλη εντατικοποίηση.
Εδώ πρέπει να δούμε ότι οι χαμηλές αποδοχές έχουν οδηγήσει σημαντική μερίδα εργαζόμενων να επιζητά καλυτέρευση των αποδοχών της ατομικά με υπερωρίες ή δεύτερη δουλειά (έμμεση παραβίαση). Το κυνήγι της υπερωρίας αποτέλεσε ακόμα και αιτία ανταγωνισμού για τις καλές θέσεις (σταθερές υπερωρίες). Αποτέλεσμα ήταν αυτή η κατάσταση να νομιμοποιήσει την υπερεργασία να υποθάλψει την παραβίαση του από συλλογική σύμβαση συμφωνημένου ωραρίου και με θεωρούμενες υποχρεωτικές και αυτονόητα απλήρωτες υπερωρίες (για συφωνία ταμείων). Από στοιχεία που έδωσαν οι Τράπεζες στην ΟΤΟΕ για το 1995 για τις καταγεγραμμένες υπερωρίες προκύπτει ότι αντιστοιχούν σε 4% αύξηση προσωπικού. Οι πραγματικές διαστάσεις των υπερωριών πιθανόν είναι μεγαλύτερες και αποκρύπτονται. Όπως επίσης δεν περιλαμβάνονται οι απλήρωτες ώρες εργασίας των στελεχών που θεωρούνται αυτονόητες ή των νεοπροσλαμβανόμενων στις ιδιωτικές τράπεζες που πλασάρονται σαν υποχρεωτικές και είναι απλήρωτες. Τις διαστάσεις του φαινομένου δεν μπορούμε ούτε να τις υποτιμούμε, ούτε να τις υπερβάλλουμε ώστε να τις αποδεχτούμε ως παγιωμένο και αναπότρεπτο καθεστώς.. Το ίδιο ισχύει και για τα υπάρχοντα ειδικά ωράρια που, με στοιχεία 31/12/95 για Τράπεζες που καλύπτουν το 70% της απασχόλησης του κλάδου, ανερχόταν σε 2,9% για νυχτερινά ή εναλλασσόμενα ωράρια και 1,5% για μειωμένα ημερήσια ή μειωμένα ετήσια (όχι γονικά) ωράρια. Το σίγουρο είναι ότι η θεσμοθέτηση συγκεκριμμένου και ενιαίου χρόνου λήξης του ωράριου και των εργασιών για όλες τις Τράπεζες δεν έχει πέσει σε αδράνεια και η έκταση τήρησης του αφορά την συντριπτική πλειοψηφία των τραπεζοϋπαλλήλων που συνειδητά το τηρεί.
Οι ίδιες οι Τράπεζες εξυπηρετούνται από την κάλυψη των αναγκών με υπερωρίες και εντατικοποίηση και όχι με προσλήψεις λόγω του χαμηλότερου ασφαλιστικού κόστους, της συμπίεσης των πραγματικών αναγκών για ώρες εργασίας αλλά και της επίδρασης στην συνείδηση των εργαζόμενων (αιχμαλωσία, εφεδρικός στρατός ανέργων).
Η πολύμορφη καταστρατήγηση του ωραρίου εκτιμήθηκε από το επίσημο σ.κ. σαν κατάσταση όχι για εξάλειψη αλλά για έλεγχο και καθορισμό μέτρων και ορίων.

ΟΙ ΑΠΟΨΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΕΙΩΣΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΕΡΓΑΣΙΑΣ.
Σήμερα το αίτημα για μείωση του χρόνου εργασίας επανέρχεται στο προσκήνιο. Τα επίσημα συνδικάτα το προβάλλουν με την λογική «να δουλεύουμε λιγότερο, να δουλεύουμε όλοι». Αυτή η διάσταση της κοινωνικής αλληλεγγύης στους άνεργους και της εξάλειψης της έμμεσης απειλής συμπίεσης του εργατικού μισθού που δημιουργεί ο εφεδρικός στρατός των ανέργων είναι μια μορφή ενίσχυσης της λογικής της διεκδίκησης δεν είναι όμως η κύρια.
Η ταξική αντίληψη πρέπει να προβάλλει το αίτημα της δραστικής μείωσης (30 ώρες δουλειά) στη βάση της ικανοποίησης των ανθρώπινων αναγκών και της διεκδίκησης από τον εργαζόμενο του πλούτου που παράγει για λογαριασμό του, στην πορεία της πάλης για την ολοκληρωτική εξάλειψη της εκμετάλλευσης. Οι δυνατότητες της εποχής το καθιστούν δυνατό και αναγκαίο. Ενας παγκόσμιος αγώνας των εργατών μπορεί να ξεκινήσει με βάση αυτό το αίτημα και την διεκδίκηση μιας ολοκληρωμένης χάρτας αναγκών και δικαιωμάτων των εργατών παράλληλα με τις προσπάθειες συντονισμού σε εθνική κλίμακα.
Το αίτημα για 30 ώρες δουλειά δεν είναι καινούργιο, ούτε μαξιμαλιστικό. Έχει προβληθεί σε αγώνες του 1936 στις Ηνωμένες Πολιτείες. Την περίοδο του 1918 στο πρόγραμμα του Σπάρτακου στην Γερμανία και το 19.. στην Ελλάδα. Η δυνατότητα που σήμερα το καθιστά κοινωνικά εφικτό (ίσως καπιταλιστικά μη πραγματοποιήσιμο παγκόσμια αλλά αυτό ίσα- ίσα είναι αιτία για ακόμα με μεγαλύτερο πείσμα προβολή του) ομολογείται στις ίδιες τις μελέτες οπαδών του καπιταλισμού, βλέπε Ρίφτιγκ «Τέλος της εργασίας» που αποφαίνεται ότι με 4 ώρες δουλειάς την ημέρα θα μπορούσε να ευημερεί όλη η ανθρωπότητα.
Ρεύματα στο εργατικό κίνημα αντιμετωπίζουν το αίτημα με εχθρότητα ως πολεμική. Η καχυποψία τους το θεωρεί βερμπαλισμό και ποσοστολογία. Θεωρούν ότι στις συνθήκες της νεοφιλελεύθερης επίθεσης η περιφρούρηση των κεκτημένων είναι και η μόνη δυνατότητα που υπάρχει από τους συσχετισμούς. Το ΚΚΕ αντιμετωπίζει το θέμα με πιο «ρεαλιστικό» τρόπο μιλώντας για το αποδεκτό και από τους ρεφορμιστές αίτημα του 35ωρου χωρίς όμως αρνητικές ρυθμίσεις και με αύξηση αποδοχών, ενώ παραπέμπει το 30ωρο για άλλες πιο ευνοϊκές εποχές, εν ολίγοις στις επόμενες γενιές, χωρίς όμως τελευταία και να το καταδικάζει ως αριστερισμό. Ο ΣΥΝ θεωρεί ότι στην νέα πραγματικότητα η διάλυση όλων των προηγούμενων ρυθμίσεων πρέπει να αντιμετωπιστεί με μέτρα ελέγχου και θεσμοθέτησης μέτρων, ορίων και ποσοστών σε μια προσπάθεια συγκερασμού των αναγκών του κεφαλαίου και των αναγκών των εργαζόμενων πχ στην ΟΤΟΕ συζητά την καθιέρωση του 7ωρου με μετακύλιση προς το απόγευμα του ωράριου ώστε να εξυπηρετούνται και οι τράπεζες.
Στον χώρο της ριζοσπαστικής αριστεράς υπάρχουν εκτός από τις παραπάνω απόψεις υπάρχουν ακόμα αντιλήψεις ότι το αίτημα είναι πλειοδοσία που δεν μπορεί να προβληθεί στο σ.κ. και να διεκδικηθεί από αυτό αφού δεν έχει ωριμάσει στην συνείδηση των εργατών που το αντιλαμβάνονται ως ανεδαφικό, είναι κάτι που το πολύ – πολύ μπορεί να προβάλλεται για ζύμωση, ως γενική ιδέα ή ότι στην νέα εποχή οι δραστηριότητες της διασκέδασης, της πώλησης προϊόντων, της εξυπηρέτησης συναλλαγών με το δημόσιο ή τις τράπεζες επεκτείνονται όλο το 24ωρο, ότι αυτό είναι ανάγκη των εργαζόμενων και όχι μόνο είναι αναπότρεπτο αλλά είναι και επιζήμιο να καταδικαστεί. Προτείνεται να μην ασχοληθεί το κίνημα με την μορφή που παίρνει η λειτουργία αυτών των επιχειρήσεων αλλά το βάρος να δοθεί μόνο στο θέμα της μείωσης του ωραρίου και της ενιαίας εργασιακής σχέσης όλου του προσωπικού.

ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΠΛΑΣΜΑΤΙΚΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ
Στις τράπεζες προωθούν την λύση των εμποδίων για την ολοήμερη λειτουργία τους στους τομείς εκείνους που έχουν καθοριστική σημασία στην εξασφάλιση μεγαλύτερων κερδών. Για να πετύχουν και να νομιμοποιήσουν εκεί την ανεξέλεγκτη λειτουργία είναι διατεθειμένες να προχωρήσουν σε μέτρα που στο όνομα της ώριμης ανάγκης για μείωση των ωρών εργασίας προωθούν την αμφισβήτηση του ενιαίου χρόνου εργασίας και των συγκεκριμένων ορίων έναρξης και λήξης. Έτσι θα μπορούν χωρίς επί πλέον οικονομικές αποζημιώσεις υπερωριακής ή νυχτερινής απασχόλησης και νομικά κωλύματα της εργατικής νομοθεσίας να έχουν φτηνή και διαθέσιμη ανά πάσα στιγμή εργασία. Η παράταση του ωραρίου λειτουργίας του συνόλου των τραπεζικών καταστημάτων δεν τους είναι απαραίτητη ούτε επιχειρείται για να καλυφθούν ανάγκες των εργαζόμενων για συναλλαγές. Αλλά ούτε κυρίως για τις ανάγκες συναλλαγών των επιχειρήσεων που μέχρι τώρα δουλεύουν κυρίως πρωί ή του κλεισίματος του χρηματιστηρίου που ούτως ή άλλως εξυπηρετούνται συνέχεια όλο και καλύτερα μέσω ειδικών περιορισμένων λειτουργιών. Η πειραματική εφαρμογή ήρθε να νομιμοποιήσει στην συνείδηση εργαζόμενων την απελευθέρωση του ωραρίου λειτουργίας και την πλήρη διαθεσιμότητα των εργαζόμενων. Εξυπηρετεί, την ανάγκη του ελληνικού τραπεζικού κεφαλαίου για προσαρμογή στις συνθήκες της παγκόσμιας αγοράς του εργασιακού μεσαίωνα και διαπλοκής με το διεθνές τραπεζικό κεφάλαιο και επιχειρείται κυρίως για την διαμόρφωση συνείδησης στους εργαζόμενους ότι στην νέα εποχή η εργασία θα είναι πλήρως υποταγμένη στις ανάγκες του κεφαλαίου, ελαστική, με μειωμένο κόστος για την εργοδοσία. Οι βάρδιες και η γενικότερη ελαστικότητα στο ωράριο που επιτρέπει το νέο νομικό πλαίσιο (νόμος Παπαϊωάννου) με την συνολική διευθέτηση του χρόνου εργασίας δεν προχωρούσαν σε γρήγορη εφαρμογή. Ετσι, ήρθε η συλλογική σύμβαση να προχωρήσει τη φιλοσοφία τους με πλοηγό το πείραμα στις Τράπεζες.
Στην προσπάθεια εξασφάλισης της συναίνεσης από τους εργάτες μιλούν βέβαια για λογαριασμό όλης της κοινωνίας όταν θέλουν να προωθήσουν τις δικές τους ανάγκες και να επιτεθούν στις ανάγκες του κόσμου της εργασίας. Επικαλούνται ως πρόσχημα όλα τα τελευταία χρόνια, την εξυπηρέτηση του «καταναλωτικού κοινού» και παρά την επέκταση των συστημάτων αυτόματων συναλλαγών και την απογευματινή λειτουργία υπηρεσιών ταμιευτηρίου σε κεντρικά καταστήματα, που καλύπτουν γενικά αυτή την ανάγκη, γίνεται μεγάλη προπαγάνδα για την ανάγκη αλλαγής του ωραρίου συναλλαγών. Προπαγάνδα που βρίσκει απήχηση και σε εργαζόμενους άλλων κλάδων αλλά και πρόθυμη την συνδικαλιστική ηγεσία να συνδιαλέγεται και να παζαρέψει το ωράριο. Και όπως και σε άλλους χώρους ( π.χ. παιδεία - ολοήμερα σχολεία) μέτρα για βάρδιες και ελαστικότητα μπορεί να βρίσκουν αποδοχή και από τους εργαζόμενους με βάση την ανάγκη για δεύτερη δουλειά ή το επίμηκες ωράριο των γονέων. Εδώ πρέπει να τονίσουμε ότι πρέπει να ξεχωρίσουμε τις πραγματικές από τις πλασματικές ανάγκες των εργαζόμενων, να δούμε την έκταση και το μέγεθος των πραγματικών αναγκών και τον τρόπο ικανοποίησής τους. Ο δαιδαλώδης τρόπος λειτουργίας της δημόσιας διοίκησης και η ταλαιπωρία των εργαζόμενων από την γραφειοκρατία δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί με την απελευθέρωση του ωραρίου λειτουργίας τους, που έχει άμεση επίπτωση στο ωράριο εργασίας. Η απλοποίηση των διαδικασιών, η εξυπηρέτηση μέσω σύγχρονων μεθόδων τηλεφωνικών εντολών, η καθιέρωση άδειας στους εργαζόμενους για εξυπηρέτηση τους από τις δημόσιες υπηρεσίας είναι ο δρόμος που δεν φέρνει αντιμέτωπη την μία ομάδα εργαζόμενων με την άλλη.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΗ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΟΥ 35ΩΡΟΥ.
Το πειραματικό ωράριο λειτουργίας έδειξε ότι η αποδοχή από την ηγεσία του επίσημου σ.κ. της αποσύνδεσης του ωραρίου λειτουργίας από το ωράριο εργασίας σε αντάλλαγμα για την μείωση των ωρών εργασίας οδηγεί σε βάρδιες, ελαστικοποίηση, εντατικοποίηση και τελικά παράταση του εργάσιμου χρόνου. Σε άλλα πειραματικά καταστήματα με την μέθοδο του εκφοβισμού (Ιονική) και σε άλλα με την μέθοδο του διαλόγου και της «δημιουργικής συμβολής» (Εθνική) καταρτίστηκαν προγράμματα για βάρδιες που άλλοτε φέρνουν τους εργαζόμενους από τις 7.45 και άλλοτε από τις 9.45 μέχρι τις 17.00. Ασκούνται πιέσεις για να καλυφθούν οι απογευματινές βάρδιες και απλήρωτες υποχρεωτικές υπερωρίες, και έχει επιτευχθεί το αδύνατο: Το κατάστημα που και πριν είχε εντατικοποίηση δουλειάς, τώρα χωρίς ενίσχυση προσωπικού, να λειτουργεί περισσότερες ώρες και οι εργαζόμενοι να φαίνεται ότι δουλεύουν λιγότερες. Ετσι ακόμα και το επίσημο σ.κ. υποχρεώθηκε να παραδεχτεί για την πειραματική εφαρμογή ότι «το πείραμα απέτυχε γιατί η μείωση των ωρών εργασίας που συνδυάστηκε με αύξηση των ωρών λειτουργίας οδήγησε σε εντατικοποίηση αφού με ευθύνη των Τραπεζών δεν ενισχύθηκαν με προσωπικό τα συγκεκριμένα καταστήματα». Αυτή η ανακοίνωση επιβλήθηκε από την αγανάκτηση των εργαζόμενων σ’ αυτά όπου έχουμε ακόμα και 50ωρη εργασία την βδομάδα και υποσχέσεις για συνολική διευθέτηση με μελλοντικά ρεπό. Γιατί στην ουσία πρόκειται για πειραματική εφαρμογή της αύξησης του ωραρίου συναλλαγών κατά 2 ώρες και όχι της μείωσης του ωραρίου εργασίας που χωρίς αύξηση του αριθμού των εργαζόμενων ή μείωση των εργασιών δεν μπορούσε να προκύψει, αφού η εντατικοποίηση προϋπήρχε. Το πρόσχημα της εξυπηρέτησης του κοινού κατέρρρευσε από στοιχεία των εταιρειών δημοσκοπήσεων που μελέτησαν το πείραμα και δείχνουν ότι στην παράταση η σύνθεση των πελατών ήταν κατά πλειοψηφία (54%), αυτοί που χρησιμοποιούν την τράπεζα τακτικά (τουλάχιστον 1 φορά τη βδομάδα) και το πρωί, δηλαδή πρόκειται για επιχειρήσεις (βλέπε πρόσχημα για μετακύληση της παράτασης του ωράριου και στους υπαλλήλους τους), ελευθεροεπαγγελματίες κ.α.. Παρόλα αυτά τα σχέδια προχωρούν για επέκταση του ωραρίου «εξυπηρέτησης κοινού» σε πολλές δημόσιες υπηρεσίες.
Είναι βέβαιο ότι εάν μετά το πείραμα αρχίσει ίδιου τύπου εφαρμογή του 35ωρου δηλαδή με αύξηση των ωρών συναλλαγών, έστω και με τη δυνατότητα οι παλιοί εργαζόμενοι να επιλέξουν την πρωϊνή έναρξη τότε θα υπάρξουν : α) νέες μαζικές προσλήψεις μερικής απασχόλησης κατά τα πρότυπα άλλων ευρωπαϊκών τραπεζών, β) για τους παλιούς εργαζόμενους απλήρωτη παράταση του χρόνου εργασίας από αρκετούς που θέλουν να ανταποκριθούν στις ανάγκες λειτουργίας των υπηρεσιών και γ) σταδιακά ωράριο λάστιχο (σε απασχολώ όταν υπάρχει φόρτος εργασίας) για όλους.
Είναι σαφές ότι οι ρυθμίσεις συμβάλλουν ακόμα περισσότερο στον κατακερματισμό του κλάδου και το πέρασμα στο μοντέλο ζωής που μας επιφυλάσσουν ( εξαντλητική δουλειά (όταν υπάρχει), φαϊ, ύπνος). Το πείραμα στους χώρους των Τραπεζών όμως θα είναι ένα μοντέλο προς επέκταση και σε άλλους χώρους του δημόσιου ή ιδιωτικού τομέα.

ΠΟΙΟΣ ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΘΟΔΗΓΕΙ ΤΗΝ ΔΡΑΣΗ ΜΑΣ
Οι δυνάμεις μας πρέπει να προσσεγγίζουμε το ζήτημα από τη σκοπιά του εργαζόμενου ανθρώπου ώστε να είναι πια σε θέση να απολαμβάνει ένα επίπεδο αξιοπρεπούς διαβίωσης, δημιουργικής εργασίας, συνεχούς επαφής με τα επιτεύγματα των επιστημών, να αξιοποιεί με ελεύθερο και ωφέλιμο τρόπο τον «ελεύθερο» χρόνο του και να συμμετέχει σε κοινωνικές, πολιτικές, πολιτιστικές δραστηριότητες. Αντί γι’ αυτά ο καπιταλισμός αναζητά λύσεις στην κατεύθυνση της αύξησης της κερδοφορίας του κεφαλαίου. Οι επιλογές μας οφείλουν να διεκδικούν το χρόνο που απελευθερώνεται από τις μειωμένες ανάγκες για εργασία και να διεκδικούν για λογαριασμό των εργαζομένων το χρόνο που προκύπτει από την απελευθέρωση της εργασίας. Να διεκδικήσουμε πίσω όλο το χαμένο χρόνο! Να κινηθούμε στην κατεύθυνση που:
n Να διεκδικούμε την ολοκληρωτική κατάργηση της «απλήρωτης εργασίας» του συστήματος της αξίας και της υπεραξίας και την αντικατάστασή της απ’ το νόμο της εξοικονόμησης χρόνου για όλη την κοινωνία.
n Να διεκδικούμε την κατάργηση της καταναγκαστικής εργασίας. Να διεκδικούμε το δικαίωμα της δημιουργικής ελεύθερης δουλειάς για όλους.
n Να διεκδικούμε τη συνεχή ανάπτυξη της κοινωνικής και ατομικής ευημερίας. Να διεκδικούμε το δικαίωμα στην απόλαυση, στην κατανάλωση ενός νέου ποιοτικά διαφορετικού και ανώτερου κοινωνικού πλούτου.
n Να διεξάγουμε τον αγώνα και γι αυτό το ζήτημα τόσο από την άποψη του περιεχομένου όσο και της μορφής με τον αναγκαία και επιτακτικά μόνιμο και συνεχώς αναπτυσσόμενο χαρακτήρα της επανάστασης και του επαναστατικού αγώνα.
Αυτό σημαίνει ότι διεκδικούμε και αγωνιζόμαστε για μια ριζοσπαστική αλλαγή, προς όφελος των εργαζομένων, της οικονομικής και κοινωνικής σχέσης ανάμεσα στο κεφάλαιο και την εργασία που άμεσα θα προσβλέπει σε ριζική και συνεχή βελτίωση των αμοιβών εργασίας με παράλληλη συνεχή μείωση του εργάσιμου χρόνου και με συνεχή μείωση της υπερεργασίας. Σήμερα, το σύνολο αυτών των διεκδικήσεων πρέπει να τείνει στη διαμόρφωση ενός επιπέδου κατακτήσεων των εργαζομένων που για κάθε βδομάδα να ισχύουν : 20 ώρες δουλειά, χρόνος για εκπαιδευτική-επιστημονική κατάρτιση, χειραφέτηση και ανάπτυξη, χρόνος για κοινωνική, πολιτική, πολιτιστική, δημόσια δραστηριότητα, χρόνος για ‘ζωή δημιουργία και όνειρο’.
Αυτός ο αγώνας πρέπει να συνδέσει την βασική πλευρά των εργατικών συμφερόντων με εκείνη των τακτικών. Πρέπει να συνδέσει την εργατική τάση χειραφέτησης προς όφελος της με εκείνη της τάσης αντίστασης στην επίθεση. Πρέπει να αντιπαρατεθεί στην προβολή ενός γενικού αντικαπιταλιστικού λόγου με συνθηματικό τρόπο αλλά και στην τοποθέτηση στο εικονοστάσι και τις βιβλιοθήκες των συνολικών διεκδικήσεων της τάξης.
Αυτός ο αγώνας για την βελτίωση της θέσης των εργατών είναι ανάγκη να γίνει. Χρειάζεται να είναι σε επαφή και να αξιοποιήσει ως κρίκο τον αγώνα για υπεράσπιση της θέσης των εργαζόμενων από την χειροτέρευση που φέρνουν οι επιχειρούμενες αλλαγές όπως η μετακύληση προς το απόγευμα της εργάσιμης μέρας, που σπάει τον «ελεύθερο» χρόνο, η αντίσταση στις βάρδιες, στην ελαστικοποίηση. Αυτή η αντίσταση δεν είναι ούτε συντήρηση, ούτε κάτι που μπορεί να μας αφήνει ασυγκίνητους. Αντίθετα η ανάπτυξη της πιο πλατιάς αγωνιστικής ενότητας στη βάση, απέναντι στην καπιταλιστική επίθεση είναι ζήτημα πρώτης προτεραιότητας. Μας χρειάζεται μια πολιτική που θα προωθεί ένα αριστερό ριζοσπαστικό πρόγραμμα πάλης μέσα στους αγώνες. Με αυτήν την έννοια είναι απαραίτητο να συνδεθούμε με τις δυνάμεις που θέλουν σήμερα να μην περάσουν αρνητικές ρυθμίσεις στο ωράριο με πρόσχημα την μείωση του, όπως είναι το μέτωπο που δημιουργείται για ωράριο 8-3.

ΤΟ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΗ ΝΕΑ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ
Η απάντηση από το ε.κ. πρέπει να είναι η προβολή των σημερινών δυνατοτήτων από τον παραγόμενο πλούτο που επιτρέπει την πλήρη ικανοποίηση των ανθρώπινων αναγκών με αύξηση των μισθών και δραστική μείωση του χρόνου εργασίας προς όφελος της ολοκλήρωσης της προσωπικότητας του ανθρώπου.
Στις συνθήκες αυτής της επίθεσης μόνο αν οι εργαζόμενοι έχουν γνώμονα το τι δικαιούνται, από τις δυνατότητες της εποχής, μπορούν να υπερασπίσουν τη θέση τους με επίγνωση των δυνατοτήτων για την ρεαλιστικότητα και της μείωσης του ωραρίου και της αύξησης των μισθών, κόντρα στη λογική του εφικτού και των ορίων που το σύστημα μας επιτρέπει. Η διεκδίκηση του πλούτου που παράγουμε για όφελος των εργαζόμενων είναι και ο μόνος δρόμος που επιτρέπει και την υπεράσπιση όποιου θετικού μέτρου προηγούμενων συλλογικών ρυθμίσεων. Ο περιορισμός της δράσης, στο όνομα της σημερινής αδυναμίας του συνδ. κινήματος, μόνο στην υπεράσπιση των κατακτήσεων, για καλύτερη εφαρμογή των συλλογικών συμβάσεων (περιφρούρηση ωραρίου) και το πολύ – πολύ η προβολή του επιτρεπτού από το σύστημα αιτήματος επέκτασης του 35ώρου, χωρίς αρνητικές ρυθμίσεις, σ’ όλα τα καταστήματα, σε τελευταία ανάλυση, διευκολύνει τα σχέδια των κυρίαρχων, αφήνοντας τους εργαζόμενους χωρίς στόχο και όραμα.
Παράλληλα, δεν μπορούμε να περιμένουμε να υπάρξουν νέες κατακτήσεις, όπως η μείωση των όρων εργασίας στις 30 ώρες και ενιαία εργασιακή σχέση για όλο το προσωπικό χωρίς αποτελεσματική υπεράσπιση της θέσης των εργαζόμενων και χωρίς εναντίωση στις συνθήκες της πλήρους απελευθέρωσης της αγοράς. Οι αγώνες για να υπάρξουν και να είναι αποτελεσματικοί χρειάζεται να συνδέουν το αίτημα για 30ωρες δουλειά και προσλήψεις προσωπικού με το ίδιο εργασιακό καθεστώς, με την υπεράσπιση του δικαιώματος της πρωϊνής εργασίας και με εναντίωση στην απελευθέρωση του καθεστώτος λειτουργίας των Τραπεζών. Ο σημερινός και ο αυριανός εργαζόμενος στις Τράπεζες πρέπει να προστατεύεται από τον στόχο τους για πλήρη διαθεσιμότητά του καθ’ όλο το 24ωρο με σαφή ενιαία όρια στον χρόνο και τρόπο εργασίας του.
Το επίσημο σ.κ., έχει υποταχθεί στην επίθεση της αφαίρεσης των όποιων κατακτήσεων του στο θέμα του ωραρίου εργασίας (παραβίαση συλλογικών συμβάσεων, καταπάτηση του ωραρίου λειτουργίας ιδιωτικών και κρατικών τραπεζών, υπερωρίες, υπερεργασία, έμμεση παραβίαση μέσω της δεύτερης δουλειάς). Η αποδοχή από μέρους του της εξυπηρέτησης της ανταγωνιστικότητας των επιχειρήσεων το οδηγεί : στο να διαπραγματεύεται μόνο τους όρους χειροτέρευσης της θέσης μας, μέτρα και όρια στην αμφισβήτηση της συνεκτικότητας του χρόνου εργασίας και του ελεύθερου χρόνου. Αυτό αντικατοπτρίζει και την συνολικότερα διαμορφωμένη συνείδηση της εργατικής τάξης που θεωρεί αντιπάλους άλλα κομμάτια της τάξης και την υπεράσπιση του ευνοϊκότερου εργασιακού καθεστώτος τους ως «αμαρτία».Οι πιέσεις που δέχεται η αριστερά για να υποταχθεί με εναλλακτικές προτάσεις σε μια λογική εξυπηρέτησης των αναγκών του συστήματος πρέπει να μας βρεί πολέμιους. Δεν μπορούμε να μπούμε σε συζήτηση για καθιέρωση βαρδιών ή ένταξη με κοινωνικά κριτήρια κάποιων σ’ αυτές (ποιος άλλωστε θα τα εκτιμήσει, θα τα κρίνει και θα ελέγξει την τήρησή τους;) που θα ακυρώνει στο παραμικρό προηγούμενες ευνοϊκές ρυθμίσεις-σταθερές όπως το γενικευμένο πρωινό ωράριο. Η ταξική πάλη με τους δεδομένους κάθε φορά συσχετισμούς και τα όρια που βάζουν σε συμβιβασμούς οι κυρίαρχες γραμμές δεν μπορούν να στριμώχνουν την μειοψηφική ριζοσπαστική αριστερά σε προτάσεις διαχείρισης και ορισμού αυτών των συμβιβασμών. Η ριζοσπαστική αριστερά σε καμία περίπτωση δεν πρέπει με την στάση μας να αφήνει την παραμικρή παρερμηνεία ως αβάντα στην απελευθέρωση του ωραρίου λειτουργίας στο όνομα της έγκαιρης αντιμετώπισης της νέας πραγματικότητας ούτε μπορεί να γυρίσει την πλάτη στην υπεράσπιση ευνοϊκών ρυθμίσεων ή να την χαρίσει στις δυνάμεις τους ΚΚΕ, όπως επίσης και να εξαντλεί την δράση της σ’ αυτήν την υπεράσπιση. Είναι ανάγκη η πολιτική μας γραμμή να παίρνει υπόψη της τα χαρακτηριστικά των σημερινών αντιδραστικών τομών, τους στόχους τους, τον τρόπο και τις μεθόδους προώθησης τους, να αντιπαρατίθεται σε αυτά. Η γραμμή μας πρέπει να είναι μάχιμη γραμμή δραστικής ανακατανομής του πλούτου υπέρ των παραγωγών του με αύξηση του ελεύθερου από την καταναγκαστική εργασία χρόνου.

Είναι λοιπόν σαφές ότι τα αιτήματα για το χρόνο εργασίας είναι στενά δεμένα με ένα εναιίο σύνολο στόχων πάλης.
Αυτή η ενιαιότητα θα συνδέσει τα συμφέροντα των εργαζόμενων στις Τράπεζες με εργαζόμενους άλλων κλάδων, αλλά και με τους άνεργους.
Το θέμα του ωραρίου παραμένει θέμα αιχμής. Το κεφάλαιο και η κυβέρνηση παίρνει επιθετικές πρωτοβουλίες για γενίκευση της απογευματινής λειτουργίας δημοσίων υπηρεσιών (εφοριών, υπουργείων, ασφαλιστικών ταμείων, δημοσίων ταμείων, δήμων, ταχυδρομείων) μετά από «διάλογο» με την ΑΔΕΔΥ. Η ΕΕΤ με έγγραφό της ζητά από το Υπουργείο Εργασίας την πλήρη απελευθέρωσητου ωραρίου των Τραπεζών. Η ριζοσπαστική τάση του εργατικού κινήματος πρέπει να πάρει τις δικές της πρωτοβουλίες για την κινητοποίηση της τάξης κόντρα στην παραλυτική απάθεια απέναντι στα σχέδια εργοδοσίας και κυβέρνησης. Μπορεί και πρέπει να αναζητήσει σ’ αυτόν τον αγώνα συμμάχους από άλλες δυνάμεις της αριστεράς χωρίς καμμιά αυταπάτη για τα όρια τους αλλά κυρίως πρέπει να στηριχτεί στους εργαζόμενους των κοινωνικών χώρων που πλήττονται, θέλουν να αντιδράσουν και δεν βολεύονται στα σημερινά προδιαγεγραμμένα όρια των αγώνων.
ΜΑΡΤΗΣ 2000

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΚΕΝΤΡΙΚΟ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 1 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2008, ΩΡΑ 9.30 π.μ.

2008-07-31T10:45:00.000-07:00

ΝΑ ΑΠΑΙΤΗΣΟΥΜΕ :
§ ΔΙΑΦΥΛΑΞΗ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΞΕΩΝ ΜΑΣ
§ ΝΑ ΚΑΤΑΒΑΛΕΙ Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΙΣ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ ΤΗΣ ΣΤΑ ΤΑΜΕΙΑ
§ ΝΑ ΑΠΟΤΡΕΨΟΥΜΕ ΤΙΣ ΕΚΒΙΑΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΕΥΣΕΙΣ ΓΙΑ ΕΙΣΟΔΟ ΤΩΝ ΤΑΜΕΙΩΝ ΣΤΟ ΙΚΑ
§ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΤΩΝ ΤΑΜΕΙΩΝ ΜΑΣ
§ ΝΑ ΚΑΤΑΡΓΗΘΟΥΝ ΟΛΟΙ ΟΙ ΑΝΤΙΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟΙ ΝΟΜΟΙ
§ ΝΑ ΑΝΑΤΡΕΨΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗΣ ΕΡΓΟΔΟΤΩΝ
§ ΝΑ ΑΠΑΙΤΗΣΟΥΜΕ ΕΝΙΑΙΟ ΤΑΜΕΙΟ ΤΡΑΠΕΖΟΫΠΑΛΛΗΛΩΝ ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΙΣ ΑΝΩΤΕΡΕΣ ΚΑΤΑΚΤΗΣΕΙΣ.

ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΗ ΚΑΤΑΒΟΛΗ ΤΩΝ ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΩΝ ΣΥΝΤΑΞΕΩΝ ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ

2008-07-31T10:42:00.000-07:00

ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ

Συνταξιούχων Εθνικής Τράπεζας
arpasinta@gmail.com http://aristeriparemvasintaxiouhon.blogspot.com

Ανακοίνωση Νo5, 31/7/2008

ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΛΕΦΤΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΕΣ ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ;

Συναδέλφισσες, Συνάδελφοι,
Ίσως κάποιοι σκεφτούν ότι το έργο το έχουμε ξαναδεί: τελικά οι συντάξεις θα καταβληθούν και ούτε γάτα ούτε ζημιά. Όμως, δεν είναι έτσι. Μπορεί την τελευταία στιγμή κάποια λύση να βρεθεί για την καταβολή των επικουρικών συντάξεων του Αυγούστου, αλλά είναι γεγονός ότι η οικονομική κατάσταση στο επικουρικό έχει φτάσει στην κατηφόρα, αφού τα έσοδα είναι λιγότερα από τα έξοδα, μόνη παρηγοριά φαίνεται νάναι η εκποίηση της περιουσίας του και το μέλλον των επικουρικών μας συντάξεων θα είναι σε συνεχή αμφισβήτηση.
Δεν πρόκειται για αναπόφευκτη πορεία λόγω κακής διαχείρισης ή γενικότερης οικονομικής συγκυρίας, είτε για νομοτελειακή εξέλιξη των ταμείων που στη διοίκηση τους έχουν πλειοψηφία οι εργαζόμενοι. Είναι μια κατάσταση που προδιαγράφτηκε από κεντρικές πολιτικές των κυβερνήσεων, από μεθοδευμένες αποφάσεις της διοίκησης της Εθνικής Τράπεζας και από τη δική μας τακτική αδυναμία να υπερασπίσουμε τη θέση μας. Το Επικουρικό μας Ταμείο ήταν εύρωστο, με επαρκή έσοδα και περιουσία ικανή να εξασφαλίζουν το μέλλον της παροχής των συντάξεων μας. ‘Όμως, ας θυμηθούμε κάποιους σταθμούς στις κεντρικές πολιτικές επιλογές των κυβερνήσεων και τη στάση που τήρησαν οι συνδικαλιστικοί μας φορείς.
· Με το νόμο 2084/1992 της Ν.Δ. μειώνεται η εργοδοτική εισφορά στα ταμεία επικούρησης για προσληφθέντες μετά το 1993, μαζί με άλλες δυσμενείς αλλαγές σε άλλες πλευρές όπως στα τα όρια ηλικίας.
· Από το 1997 και μετά αρχίζει να χρησιμοποιείται και να επεκτείνεται σε πολλές θέσεις εργασίας στην Εθνική Τράπεζα η επενοικίαση εργαζομένων, οι συμβάσεις ορισμένου χρόνου, η προσωρινή και ελαστική εργασία στερώντας από τα ταμεία μας τις εισφορές, αφού αυτοί οι εργαζόμενοι, χειρότερα εκμεταλλευόμενοι, δεν έχουν ασφάλιση στα ίδια με μας ταμεία. Κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ. Ανοχή από τα Δ.Σ. του ΣΥΕΤΕ και του Συλλόγου Συνταξιούχων.
· Ψηφίζεται ο νόμος Ρέππα 3029/2002, που μετά το 2007 προβλέπει ότι τα επικουρικά με προεδρικό διάταγμα μπορούν να ενταχθούν ή συγχωνευτούν σε αλλά ταμεία ή να ενταχθούν στο ΙΚΑ-ΕΤΕΑΜ. Με υπουργικές αποφάσεις μπορούν να καταργούνται οι νομοθετημένες υποχρεώσεις των τραπεζών για κάλυψη των ελλειμμάτων των ταμείων. Επίσης, προωθεί την ένταξη των ειδικών ταμείων κύριας σύνταξης στο ΙΚΑ (εμμέσως υποχρεωτικά μετά από αποφάσεις Δ.Σ. των ταμείων και μελέτη βιωσιμότητας αναλογιστικής αρχής). Ο νόμος του ΠΑΣΟΚ συναντά τη συναίνεση των «εκπροσώπων» μας.
· Ψηφίζεται ο νόμος 3371/2005 επί Ν.Δ., που οδηγεί το επικουρικό ταμείο μας στο ΙΚΑ, όπως και τα άλλα επικουρικά των τραπεζών και των ΔΕΚΟ. Οι μαχητικές απεργίες ενάντια στο νόμο σταμάτησαν τη μέρα της ψήφισής του.
· Οι προσληφθέντες από το 2005 και μετά στην ΕΤΕ δεν εγγράφονται στο ταμείο επικούρησης, αλλά στο ΙΚΑ-ΕΤΕΑΜ και τους παρακρατούνται οι αντίστοιχες εισφορές, έτσι το ταμείο επικούρησης δεν έχει πλέον εισφορές από τους νέους και αρχίζει να εμφανίζει οργανικό έλλειμμα.
· Συγκροτήθηκε από την κυβέρνηση το ΕΤΑΤ, που διαλύει τα επικουρικά των τραπεζών και παραλαμβάνει την περιουσία τους, χωρίς να προβλέπεται υποχρέωσή του για την καταβολή των επικουρικών συντάξεων των τωρινών συνταξιούχων.

Μέσα σε αυτή την συγκυρία της δικτατορίας των ισχυρών των κεφαλαίου, των αντεργατικών πολιτικών των κυβερνήσεων και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της πλήρους υποταγής τους στις ορέξεις των εργοδοτών, της συναίνεσης από όλο το μπλοκ των κυρίαρχων δυνάμεων (μεγάλα κόμματα, ΜΜΕ, κ.α.), όλα δείχνουν προδιαγεγραμμένα σε βάρος μας. Όμως, η μοιρολατρεία δε δίνει λύσεις.
Το ερώτημα που γεννάται είναι: αν μπορούμε και πως να ανατρέψουμε τις αρνητικές για τους εργαζόμενους και τους συνταξιούχους επιλογές, αφού οι εκπρόσωποι μας (η πλειοψηφία του Δ.Σ.) αποδεικνύεται ότι ούτε θέλει, ούτε μπορεί να υπερασπιστεί τα δικαιώματά των συνταξιούχων με τις λογικές του συμβιβασμού και τις τακτικές των συναινετικών χειρισμών από τα πάνω.
Υπάρχει τρόπος και μπορούμε, αν πούμε ένα αποφασιστικό όχι στην ανάθεση της υπεράσπισης των δικαιωμάτων μας στους γνωστούς εκπροσώπους, αν πάρουμε την υπόθεση στα χέρια μας και απαιτήσουμε ότι μας ανήκει. Κτίζοντας ένα άλλο συνδικαλιστικό κίνημα μαχητικής υπεράσπισης όλων των ασφαλιστικών και εργασιακών μας δικαιωμάτων μαζί με τους άλλους κλάδους συνταξιούχων και εργαζομένων.
Χρειαζόμαστε άλλο προσανατολισμό και ριζοσπαστική δράση αν θέλουμε να έχουμε νίκες. Έχουμε ανάγκη να παλέψουμε, με πλήρη επίγνωση των συγκρούσεων που απαιτούνται με τους εργοδότες, τις κυβερνήσεις και τον συμβιβασμό, που υπάρχει στις γραμμές μας, ώστε να υπερασπίσουμε τα δικαιώματά μας για :
§ ΔΙΑΦΥΛΑΞΗ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΞΕΩΝ ΜΑΣ
§ ΝΑ ΚΑΤΑΒΑΛΕΙ Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΙΣ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ ΤΗΣ ΣΤΑ ΤΑΜΕΙΑ
§ ΝΑ ΑΠΟΤΡΕΨΟΥΜΕ ΤΙΣ ΕΚΒΙΑΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΕΥΣΕΙΣ ΓΙΑ ΕΙΣΟΔΟ ΤΩΝ ΤΑΜΕΙΩΝ ΣΤΟ ΙΚΑ
§ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΤΩΝ ΤΑΜΕΙΩΝ ΜΑΣ
§ ΝΑ ΚΑΤΑΡΓΗΘΟΥΝ ΟΛΟΙ ΟΙ ΑΝΤΙΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟΙ ΝΟΜΟΙ
§ ΝΑ ΑΝΑΤΡΕΨΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗΣ ΕΡΓΟΔΟΤΩΝ
§ ΝΑ ΑΠΑΙΤΗΣΟΥΜΕ ΕΝΙΑΙΟ ΤΑΜΕΙΟ ΤΡΑΠΕΖΟΫΠΑΛΛΗΛΩΝ ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΙΣ ΑΝΩΤΕΡΕΣ ΚΑΤΑΚΤΗΣΕΙΣ.

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΕΚΛΟΓΩΝ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΩΝ

2008-06-25T07:12:00.000-07:00

ΝΕΟ ΤΕΥΧΟΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ "ΑΝΤΙ-ΛΟΓΙΣΜΟΙ" ΑΠΟ ΠΡΟΤΑΣΗ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗΣ

2008-05-26T03:05:00.000-07:00

Διαβάστε το νέο τεύχος της εφημερίδας " ΑΝΤΙ-ΛΟΓΙΣΜΟΙ" της Πρότασης Προοπτικής -Ανεξάρτητης Αριστερής Κίνησης Εργαζόμενων Εθνικής πηγαίνοντας στην ιστοσελίδα της Κίνησης από τη διπλανή στήλη πατώντας πάνω στο σύνδεσμο της.

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΕΚΛΟΓΩΝ ΤΥΠΕΤ ΓΙΑ ΑΤΤΙΚΗ

2008-05-26T02:54:00.000-07:00

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ 2008

Α΄ ΔΙΑΜΕΡΙΣΜΑ ( Ν. ΑΤΤΙΚΗΣ )

ΕΓΓΕΓΡΑΜΜΕΝΟΙ 6.924

ΨΗΦΙΣΑΝ 4.317 62,35 %

ΕΓΚΥΡΑ 4104

ΑΚΥΡΑ-ΛΕΥΚΑ 215

ΣΥΝΟΛΟ 4319;

ΠΑΡΑΤΑΞΗ ΨΗΦΟΙ ΠΟΣΟΣΤΑ ΜΕΤΑΒΟΛΗ ΠΟΣΟΣΤΟΥ ΑΠΟ 2005

ΔΗΣΥΕ 1808 44,05 % -6,69

ΔΑΚΕ 835 20,35 % -4,66

ΔΑΣ 825 20,10 % +6,48

ΕΝΙΑΙΑ 636 15,50 % +4,87

4104 100,00 %

ΑΝΤΙΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΕΥΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΗΓΕΤΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΤΟΥ ΣΣΕΤΕ

2008-04-15T00:21:00.000-07:00

ΠΡΩΤΟΦΑΝΗΣ ΛΟΓΟΚΡΙΣΙΑ.!! ΠΡΟΧΩΡΗΣΑΝ ΜΕΧΡΙ ΚΑΙ ΕΚΕΙ!!

Η ηγετική ομάδα του Συλλόγου Συνταξιούχων, με κύρια ευθύνη της παράταξης του κ. Τζούλη, για να κρατήσει το διακομματικό έλεγχο του Συλλόγου προσπαθεί με ανίερες μεθόδους να φιμώσει και να καταπνίξει κάθε κριτική φωνή και να "θάψει" κάθε αποκάλυψη για το βίο και την πολιτεία τους.

Μέχρι τώρα στα περιοδικά "μεταξύ μας" του Συλλόγου Συνταξιούχων δημοσιευόταν όλες οι ομιλίες που γινόταν στις γενικές συνελεύσεις, έστω και αν σε αυτούς που δεν ανήκαν στο κατεστημένο του συλλόγου δεν έβαζαν φωτογραφία, όπως στους υπόλοιπους . Στο τελευταίο τεύχος Νο 106 προχώρησαν πιο μακρυά. Εξαφάνισαν την ομιλία της εκπροσώπου της Αριστερής Παρέμβασης Συνταξιούχων. Πρόβλημα χώρου δεν υπήρχε γιατί από τη σελίδα 22 έως 39 δημοσιεύτηκαν εκλογικά υλικά (ανακοινώσεις, ψηφοδέλτια), που ακριβώς τα ίδια είχαν φτάσει στα σπίτια πριν τις εκλογές με ειδική έκδοση, πάλι του συλλόγου και λεφτά απο τις συνδρομές μας. Φαίνεται χρειαζόταν και δεύτερη έκδοση για να υπάρχει κατανάλωση και ας ήρθαν τα περιοδικά μετά τις εκλογές.

Τους ενοχλεί να ακούγονται διαφορετικές φωνές και βεβαίως να διάβαζαν οι σδ. στο περιοδικό ότι υπάρχει και ιστοσελίδα που έχει μια αντισυμβατική οπτική στα τεκταινόμενα του συλλόγου.

Το κακό είναι ότι μαζί με αυτές τις μεθοδεύσεις για να θάβουν τις διαφορετικές φωνές, θάβουν και τα συλλογικά μας συμφέροντα ως συνταξιούχων.

ΑΣ ΤΟΥΣ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ

Βέβαια τα αποτελέσματα των εκλογών έδειξαν ότι η πλειοψηφία των συναδέλφων μένει εγκλωβισμένη στις 4 συνδικαλιστικές παρατάξεις του δικομματισμού, των προσωπικών εξυπηρετήσεων και του ρουσφετιού.

ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΜΑΣ ΑΞΙΖΕΙ.

Η ΑΠΟΣΤΟΙΧΙΣΗ, Η ΑΔΡΑΝΕΙΑ ΚΑΙ Η ΠΑΘΗΤΙΚΟΤΗΤΑ ΕΞΥΠΗΡΕΤΟΥΝ ΤΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΑΥΤΩΝ ΠΟΥ ΜΑΣ ΟΔΗΓΟΥΝ ΣΕ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ ΜΕΣΑΙΩΝΑ ΚΑΙ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΔΙΑΙΩΝΙΖΕΤΑΙ Ο ΑΦΟΠΛΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΞΙΟΧΩΝ.

ΓΙΑ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΩΝ ΣΤΟ ΤΥΠΕΤ

2008-04-15T00:19:00.000-07:00

Αθήνα, 14 Απρίλη 2008

ΕΠΙΣΤΟΛΗ –ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΣΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ &ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΟΥΣ ΤΗΣ Ε.Τ.Ε.

ΟΙ ΗΓΕΤΙΚΕΣ ΟΜΑΔΕΣ Τ.Υ.Π.Ε.Τ. , Σ.Υ.Ε.ΤΕ. , ΣΥ.ΤΑ.ΤΕ. ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΕΣ ΠΑΡΑΤΑΞΕΙΣ ΠΑ.Σ.Κ.Ε. ΚΑΙ Δ.Α.Κ.Ε, ΚΟΡΟΪΔΕΥΟΥΝ ΤΟΥΣ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΚΑΙ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΟΥΣ.
ΑΡΝΗΘΗΚΑΝ ΨΗΦΙΣΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΣΟΤΙΜΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΩΝ ΣΤΟ ΤΑΜΕΙΟ ΥΓΕΙΑΣ, ΠΑΡΑ ΤΑ ΟΣΑ ΔΙΑΚΗΡΥΣΣΟΥΝ ΣΤΑ ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΑ ΤΟΥΣ ΦΥΛΛΑΔΙΑ.

Αγαπητοί συνάδελφοι,

Τη Δευτέρα 7 Απριλίου,(Παγκόσμια Ημέρα Υγείας) στην εκλογο- απολογιστική Γ.Σ. του ΤΥΠΕΤ , οι εκφραστές του συνδικαλιστικού κατεστημένου αρνήθηκαν ακόμα και σε ψηφοφορία να θέσουν ψήφισμα (που κατατέθηκε από τον υπογράφοντα)για την ισότιμη συμμετοχή των συνταξιούχων συναδέλφων στα όργανα του Ταμείου. Το ψήφισμα που διαβάστηκε και κατατέθηκε στα πρακτικά της Γενικής Συνέλευσης, είναι το παρακάτω:

ΨΗΦΙΣΜΑ
Η Γενική Συνέλευση των μελών του Ταμείου Υγείας Προσωπικού Εθνικής Τράπεζας (ΤΥΠΕΤ) που συγκλήθηκε στην Αθήνα στις 7 Απρίλη 2008,

*τιμά τους συνταξιούχους συναδέλφους της Εθνικής Τράπεζας
*αναγνωρίζει τη συμβολή τους στην πορεία και ανάπτυξη του ΤΥΠΕΤ
*θεωρεί δίκαιη την αξίωσή τους για ισότιμη συμμετοχή τους στα όργανα του Ταμείου που θα ενισχύσει τη θέση του ΤΥΠΕΤ στον αγώνα για τη βιωσιμότητά του.
*καλεί τη νέα διοίκηση που θα εκλεγεί στις επερχόμενες αρχαιρεσίες, να δρομολογήσει τις διαδικασίες που απαιτούνται για τη τροποποίηση του καταστατικού του Ταμείου, ώστε οι συνταξιούχοι συνάδελφοι να συμμετέχουν ισότιμα στα όργανα του ΤΥΠΕΤ με δικαίωμα εκλέγειν και εκλέγεσθαι. Να διατηρούν δηλαδή την ιδιότητα του άμεσου μέλους ισοβίως.

Αθήνα 7/4/2008

Το ψήφισμα δεν τέθηκε ποτέ σε ψηφοφορία με τη αστεία και αστήρικτη δικαιολογία που επικαλέστηκε υπό πίεση ο νομικός σύμβουλος του Ταμείου, ότι τυχόν ψήφισή του ψηφίσματος θα έθετε σε κίνδυνο ακυρότητας τις αποφάσεις της Γενικής Συνέλευσης!!!

Φυσικά ο νομικός σύμβουλος ως υπάλληλος, απλά εξέφρασε την επιθυμία των εργοδοτών του που πανικόβλητοι και αιφνιδιασμένοι απέτρεψαν με πραξικοπηματικό τρόπο τη Γενική Συνέλευση να πάρει θέση σε ένα τόσο σοβαρό ζήτημα που κατά καιρούς οι ίδιοι χρησιμοποιούν σαν προεκλογικό πυροτέχνημα.
Είχε προηγηθεί η απρεπής και αήθης αντιμετώπιση του προέδρου του Συλλόγου Συνταξιούχων ΕΤΕ(που οι ίδιοι είχαν προσκαλέσει στη Γ.Σ.)

Επειδή όμως οι αρνητές έχουν και ονοματεπώνυμο, παραδίδω σήμερα στη κρίση των συναδέλφων εκείνους που αντέδρασαν και δεν επέτρεψαν να τεθεί καν σε ψηφοφορία το ψήφισμα:

1. Ο πρόεδρος της Γ.Σ. κ. Ν. Παπαιωάννου (πρόεδρος του ΣΥΤΑΤΕ-ηγετικό στέλεχος της ΠΑΣΚΕ) δεν έθεσε το ψήφισμα σε ψηφοφορία ως είχε υποχρέωση
2. Το προεδρείο του ΤΥΠΕΤ(κ.κ. Ζορμπάς, Μενεξής, Ψωμιάδης, Μαυρόπουλος κ.α ηγετικά στελέχη της ΠΑΣΚΕ.)
3. Ο πρόεδρος του ΣΥΕΤΕ και επικεφαλής της ΠΑΣΚΕ κ. Γ. Γιαννακόπουλος
4. Ο αντιπρόεδρος του ΣΥΕΤΕ και επικεφαλής της ΔΑΚΕ κ. Ε. Παπαγιάννης

Φοβήθηκαν ακόμα και την ευχή που εκφράζει ένα ψήφισμα για τη συμμετοχή των συνταξιούχων ως ισοτίμων μελών στα όργανα του ΤΥΠΕΤ.

Αρνήθηκαν το δικαίωμα αυτό σε εκείνους που με τον αγώνα τους στήριξαν την πορεία των ασφαλιστικών μας Ταμείων και του ΤΥΠΕΤ, και που σήμερα κατεδαφίζονται και με ευθύνη των συνδικαλιστικών ομάδων και λογικών που εκπροσωπούν!!!

Αποδείχθηκε επίσης περίτρανα ότι παρά τις κατά καιρούς διακηρύξεις τους, χρησιμοποιούν τους εργαζόμενους και συνταξιούχους μόνο για να επιτύχουν τη προσωπική τους ανέλιξη μέσα σε ένα παρεοκρατικό σύστημα, μακριά από τα πραγματικά προβλήματα της κοινωνίας.

Εξάλλου είναι γνωστό στο χώρο της Εθνικής Τράπεζας και όχι μόνο, ότι οι ηγεσίες των παρατάξεων ΠΑΣΚΕ και ΔΑΚΕ έχουν από καιρό συνάψει μεταξύ τους σύμφωνο ελεύθερης συμβίωσης(πολύ πριν ψηφιστεί ο σχετικός νόμος), με προίκα τα εργατικά δικαιώματα…

Σε ότι με αφορά, δεν έτρεφα αυταπάτες για τη τύχη του ψηφίσματος, απλά ήθελα –όπως και έγινε-να πέσει και το τελευταίο φύλλο συκής από εκείνους τους υποκριτές που καταδυναστεύουν το χώρο και αυτο-αποκαλούνται συνδικαλιστές…..

Γι’ αυτό εργοδοσία και κυβέρνηση δεν τους παίρνουν στα σοβαρά και δεν τους υπολογίζουν και οι εργαζόμενοι της πατρίδας μας υποφέρουν….
Είναι καιρός πια, και εμείς να τους αντιμετωπίσουμε με τη σοβαρότητα(;) που τους αρμόζει, ξεπερνώντας τις παραταξιακές μας καταβολές και αγκυλώσεις και ανακτώντας την εργασιακή μας αξιοπρέπεια που όλοι αυτοί οι απίθανοι τύποι χρόνια τώρα, καταπατούν βάναυσα…..
Συναδελφικά,
Γιώργος Δημητρόπουλος
Ε.Τ.Ε. Πλ. Κάνιγγος

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΕΚΛΟΓΩΝ ΓΙΑ Δ.Σ. ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΩΝ

2008-04-10T02:21:00.000-07:00

ΓΙΑ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΩΝ

2008-04-01T04:02:00.000-07:00

ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ Συνταξιούχων ΕΤΕ

Το κείμενο "δημοψηφίσματος" που μπαίνει από το Δ.Σ. στην κρίση των συναδέλφων για να απαντήσουν με ένα ΝΑΙ ή ένα ΟΧΙ, σε μια κάλπη δίπλα στην κάλπη για τις εκλογές του συλλόγου είναι :

- Πλήρως ανεπαρκές για να εκφράσει τις διαθέσεις των συνταξιούχων γιατί απλώς "καταδικάζει τη μονόπλευρη απόφαση της Διοίκησης να ζητήσει ένταξη των ταμείων μας στο ΙΚΑ". Αφήνει να υπονοηθεί ότι το μόνο που μας ενδιαφέρει είναι να γινόταν προσυννενόηση με τους εκπροσώπους εργαζομένων και συνταξιούχων για να γίνει η αίτηση από κοινού.

- Αποπροσανατολιστικό γιατί δεν φαίνεται πουθενά ότι διαφωνούμε με την ένταξη στο ΙΚΑ και θέλουμε να μην εφαρμοστεί ο νόμος Ρέππα που οδηγεί το επικουρικό στο ΙΚΑ και ο νόμος Αλογοσκούφη που οδηγεί το ταμείο κύριας σύνταξης.

Γι αυτό προτείνουμε στους σδ. να τοποθετηθούν με ένα ξεκάθαρο :

- ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΕΝΤΑΞΗ ΣΤΟ ΙΚΑ.

- ΟΧΙ ΣΤΟΥΣ ΑΝΤΙΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ ΣΙΟΥΦΑ, ΡΕΠΠΑ, ΑΛΟΓΟΣΚΟΥΦΗ, ΠΕΤΡΑΛΙΑ.

- ΝΑΙ ΣΤΗΝ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ ΤΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΤΑΜΕΙΩΝ ΣΥΝΤΑΞΗΣ, ΕΠΙΚΟΥΡΗΣΗΣ, ΥΓΕΙΑΣ.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ 2008 ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΩΝ ΕΤΕ

2008-04-01T03:45:00.000-07:00

ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ Συνταξιούχων ΕΤΕ

Ξεκίνησαν οι εκλογές στο Σύλλογο Συνταξιούχων ΕΤΕ. Οι συνδιασμοί που
κατεβαίνουν είναι 7. Το καταστατικό προβλέπει για να μπορείς να
συμμετέχεις στις εκλογές να υπάρχουν 18 υποψήφιοι εκ των οποίων 5 από την
επαρχία.
Με αυτό τον όρο η Αριστερή Παρέμβαση Συνταξιούχων ΕΤΕ δεν μπόρεσε να
συγκροτήσει ψηφοδέλτιο και να συμμετέχει. Παρόλα αυτά δεν απογοητευόμαστε
και συνεχίζουμε. Δεν πιστεύουμε ότι η συμμετοχή στις εκλογικές διαδικασίες και
μάλιστα με το πλειοψηφικό σύστημα που αποκλείει την εκπροσώπηση των μικρότερων παρατάξεων είναι το μοναδικό πεδίο για να παλέψεις για την υπεράσπιση των θέσεων σου.
Θα συνεχίσουμε να είμαστε παρόντες στις όποιες διαδικασίες του Συλλόγου Συνταξιούχων. Είμαστε παρόντες στις αγωνιστικές κινητοποιήσεις του συνδικαλιστικού κινήματος και θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε για την υπεράσπιση των συλλογικών συμφερόντων των συναδέλφων συνταξιούχων που πλήττονται από τις πολιτικές της κυβέρνησης και των κομμάτων που στηρίζουν τα εργοδοτικά συμφέροντα και τις κατευθύνσεις της Ευρ. Ένωσης.

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ

2008-03-26T01:54:00.001-07:00

Την Τετάρτη 26 Μάρτη στις 6.00 το απόγευμα καλεί σε συγκέντρωση έξω από τη Βουλή η Πρωτοβουλία Πρωτοβάθμιων Σωματείων Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα.

ΑΝΑΒΛΗΘΗΚΕ Η ΨΗΦΙΣΗ ΤΟΥ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟΥ

2008-03-21T09:07:00.000-07:00

Αναβλήθηκε για την Τετάρτη 26 Μάρτη η ψήφιση επί του συνόλου του αντιασφαλιστικού νομοσχέδιου, μετά από πρόταση της αντιπολίτευσης, λόγω μη τήρησης της προθεσμίας των 24 ωρών από την κατάθεση των τροποποιήσεων του.

ΑΠΟ ΤΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΩΝ ΑΠΕΡΓΩΝ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΣΤΟ ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ 20 ΜΑΡΤΗ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ

2008-03-21T08:56:00.000-07:00

2008-03-21T01:37:00.000-07:00

ΜΑΖΙΚΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΗ ΒΟΥΛΗ ΤΟ ΑΠΟΓΕΥΜΑ ΤΗΣ ΠΕΜΠΤΗΣ 20/3/2008.

Η Β. ΣΟΦΙΑΣ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΕΝΗ ΑΠΟ ΚΛΟΥΒΕΣ ΤΩΝ ΜΑΤ.

ΟΙ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΤΩΝ ΜΑΤ ΑΝΟΙΞΑΝ ΓΙΑ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΙ Η ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ ΤΟΥ ΠΑΜΕ, ΕΕΔΥΕ, ΕΕΔΔΑ-ΟΓΕ.

ΜΠΛΟΚ ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΩΝ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ ΚΑΙ ΦΟΙΤΗΤΙΚΩΝ ΣΥΛΛΟΓΩΝ ΕΠΕΧΕΙΡΗΣΕ ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΕΝΑ ΜΕ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΑΝΩ ΝΑ ΣΠΑΣΕΙ ΤΟΝ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟ ΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ ΤΗΣ ΒΑΣ. ΣΟΦΙΑΣ, ΤΑ ΜΑΤ ΕΠΙΤΕΘΗΚΑΝ ΜΕ ΧΗΜΙΚΑ ΚΑΙ ΔΑΚΡΥΓΟΝΑ .
Η ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΥΝΕΧΙΣΤΗΚΕ ΜΕΧΡΙ ΑΡΓΑ ΤΟ ΒΡΑΔΥ ΠΑΡΑ ΤΗ ΣΥΝΕΧΗ ΡΙΨΗ ΔΑΚΡΥΓΟΝΩΝ ΚΑΙ ΠΑΡΑ ΤΗΝ ΑΝΑΓΓΓΕΛΙΑ ΤΗΣ ΛΗΞΗΣ ΤΗΣ ΑΠΟ ΤΑ ΜΕΓΑΦΩΝΑ ΤΩΝ ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ. ΟΛΟΚΛΗΡΩΘΗΚΕ ΜΕ ΠΟΡΕΙΑ ΜΕΧΡΙ ΤΑ ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΜΠΛΟΚ ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΦΟΙΤΗΤΙΚΩΝ ΣΥΛΛΟΓΩΝ ΚΑΙ ΦΟΙΤΗΤΙΚΩΝ ΚΑΤΑΛΗΨΕΩΝ.

2008-03-20T01:22:00.000-07:00

ΜΕΓΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΤΩΝ ΑΠΕΡΓΙΑΚΩΝ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΩΝ 19/3/2008.

ΜΑΖΙΚΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΩΝ ΑΠΕΡΓΩΝ ΣΤΙΣ ΠΟΡΕΙΕΣ

2008-03-17T07:03:00.000-07:00

Από το ΚΛΕΙΣΙΜΟ του DEALING ROOM της Εθνικής Τράπεζας στην απεργία της 17 ΜΑΡΤΗ 2008

2008-03-14T09:23:00.000-07:00

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ Η ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΩΝ ΤΡΑΠΕΖΟΫΠΑΛΛΗΛΩΝ και την Πέμπτη 20/3/2008

TO ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΓΙΑ ΤΟ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ

2008-03-07T02:05:00.000-08:00

Δείτε το νομοσχέδιο και την αιτιολογική έκθεση για το ασφαλιστικό πατώντας πάνω στο : http://www.ypakp.gr

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

2008-03-06T23:01:00.000-08:00

Για να δείτε το ημερολόγιο απεργιών, δραστηριοτήτων, συσκέψεων για εργατικά και ασφαλιστικά πατήστε στη διπλανή στήλη στα ΓΕΓΟΝΟΤΑ το ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ

2008-03-06T11:31:00.000-08:00

ΜΕΡΙΚΕΣ ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ ΑΝ ΠΕΡΑΣΕΙ ΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ

ΜΕΙΩΝΟΝΤΑΙ ΟΙ ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ – ΑΦΟΡΑ ΟΛΟΥΣ

Από 2 μεθόδους μειώνονται οι συντάξεις :
1. Μειώνουν την επικουρική με υπολογισμό της στο 20% των συντάξιμων αποδοχών (άρθρο 146). Τώρα ισχύει σε κλάδους επικουρική σύνταξη ως ποσοστό μέχρι και στο 36% των συντάξιμων αποδοχών. Συντάξιμες αποδοχές δεν είναι το σύνολο του μισθού γιατί αφαιρούνται διάφορα επιδόματα. Αναλογική μείωση στην επικουρική και στο 20% γίνεται όταν δεν έχει συμπληρωθεί το πλήρες όριο.
2. Μειώνεται περαιτέρω το ύψος όλων των κύριων συντάξεων που δίνονται με μειωμένα όρια με αφαίρεση 1/200 για κάθε μήνα που λείπει από το πλήρες όριο και μέχρι 60 μήνες (άρθρο 145). Δηλαδή για ένα χρόνο λιγότερο η κύρια σύνταξη είναι (μείον) -6% και από 70% θα είναι 64% κ.ο.κ. Δηλαδή για 5 χρόνια θα είναι (μείον) -30%. Με το ν. Ρέππα η ποινή ήταν (μείον) – 1/267 για κάθε μήνα που λείπει δηλαδή 4,5% για κάθε χρόνο. Ο νόμος Ρέππα μείωνε και το συνολικό ποσό της πλήρους κύριας σύνταξης σταδιακά για να φθάνει 2% Χ 35 = 70%. Ο υπολογισμός προ του ν. Ρέππα ήταν για ορισμένους κλάδους 2,2857% Χ 35 =80% και ακόμα παλιότερα στον υπολογισμό των πρόωρων δεν έμπαινε ποινή και ήταν 2,2857 Χ τα έτη ασφάλισης. Με το νομοσχέδιο η παραμονή μετά τα 65 και μέχρι τα 68 πριμοδοτείται με (συν) + 3,3% αντί του + 3% του ν. Ρέππα.

ΑΥΞΑΝΟΝΤΑΙ ΤΑ ΟΡΙΑ ΗΛΙΚΙΑΣ – ΑΦΟΡΑ ΟΛΟΥΣ
1. ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΠΛΗΝ ΟΓΑ.
Ίσχυε στα 37 χρόνια εργασίας ή 11.100 ένσημα να μπορεί κάποιος να πάρει πλήρη σύνταξη χωρίς όριο ηλικίας. Μετά θα μπαίνει όριο τα 58 έτη. (άρθρο 143).
2. Στο ΙΚΑ- ΕΤΑΜ
Πριν μπορούσε κάποιος να πάρει πλήρη σύνταξη με 10.500 μέρες ασφάλισης δηλαδή 35 χρόνια δουλειάς με προϋπόθεση ηλικίας τα 58 χρόνια για άνδρες – γυναίκες. Μετά σταδιακά από το 2013 θα μπορεί μόνο στα 60 χρόνια ηλικίας (άρθρο 143).
3. ΛΟΙΠΑ ΤΑΜΕΙΑ
Ίσχυε σε μερικά ειδικά ταμεία για προσληφθέντες προ 1.1.83 να βγαίνει στη σύνταξη με 35 χρόνια ασφάλισης χωρίς όριο ηλικίας και για προσληφθέντες προ 1992 να βγαίνει στα 58. Τα καταργεί και σε όλους μπαίνει σταδιακά υποχρεωτικά το όριο ηλικίας των 60 (άρθρο 143).
4. ΣΤΑ ΒΑΡΕΑ
Με την συμπλήρωση των απαραίτητων ενσήμων εργασίας μετά θα χρειάζεται ηλικία για τους άνδρες 57 για πλήρη και 55 για μειωμένη, ενώ πριν ήταν 55 και 53 αντίστοιχα(άρθρο 143).
5. ΣΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ του ΙΚΑ
Μπορούσαν να πάρουν σύνταξη με 10.000 ένσημα δηλαδή 33,3 χρόνια εργασίας και 57 ηλικία. Μετά σταδιακά αυξάνεται σε 60 ηλικία(άρθρο 143).
6. ΜΗΤΕΡΕΣ ΑΝΗΛΙΚΩΝ ΤΟΥ ΙΚΑ
Μπορούσαν να φύγουν με 5.500 ένσημα δηλαδή 18,3 χρόνια δουλειάς στα 50 με μειωμένη. Από το 2010 σταδιακά πάνε στα 55 αν είχαν στα 50 ανήλικο (άρθρο 144)
7. ΜΗΤΕΡΕΣ ΑΝΗΛΙΚΩΝ ειδικών ταμείων προσληφθείσες μέχρι 31/12/1992.
Μπορούσαν να φύγουν με 25 χρόνια υπηρεσίας στα 50 ηλικία. Από το 2013 σταδιακά πάει στα 55, με την προϋπόθεση να είχαν ανήλικο στα 50. (άρθρο 144)
8. ΜΗΤΕΡΕΣ ΤΡΙΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΣΕ ΔΗΜΟΣΙΟ ΚΑΙ ΕΙΔΙΚΑ ΤΑΜΕΙΑ
Μπορούσαν με 20 χρόνια υπηρεσία να φύγουν χωρίς όριο ηλικίας. Από το 2013 πάει υποχρεωτική ηλικία τα 50 χρόνια(άρθρο 144).

ΓΕΝΙΚΑ Αν δεν έχει συμπληρώσει κάποιος τα 35 χρόνια εργασίας στα 60 του, τότε θα βγαίνει στη σύνταξη μόλις τα συμπληρώσει ή στα 65 ηλικία με τις ανάλογες μειώσεις του ύψους της σύνταξης ή μετά τα 65 μέχρι τα 68 με τις ανάλογες πριμοδοτήσεις. Είναι αυτό που λένε για διατήρηση των γενικών ορίων τα οποία είναι 65 για άνδρες και 60 για γυναίκες προσληφθένεντες προ 31/12/1992 και 65 για άνδρες-γυναίκες προσληφθέντες από 1/1/1993.

ΑΠΑΤΕΣ ΤΑ ΠΕΡΙΒΟΗΤΑ «ΓΙΑ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΗΣ ΜΗΤΡΟΤΗΤΑΣ ΤΟΤΕ ΠΟΥ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ»

1. Ο πλασματικός χρόνος 1 έτους για το πρώτο παιδί και 2 ετών για το δεύτερο και τρίτο παιδί δεν συνυπολογίζεται για τη συμπλήρωση 37 χρόνων ασφάλισης, ή των 4.500 ενσήμων στα 60 ηλικία για μειωμένες του ΙΚΑ ή των 3.500 για αναπηρικές (άρθρο 141). Μετρά μόνο αφού συμπληρωθούν τα χρόνια για πλήρη σύνταξη γήρατος για λίγο μεγαλύτερο ύψος σύνταξης.
2. Η παροχή προστασίας της μητρότητας είναι ελλιπής μπροστά στις ανάγκες και ήδη κατοχυρωμένα σε κάποιους κλάδους και σε άλλες χώρες. Πρόκειται για άδεια 6μηνών με επίδομα από τον ΟΑΕΔ στο ύψος του κατώτατου μισθού αφαιρουμένων των ασφαλιστικών εισφορών, που θα παίρνει αν είχε πλήρες ωράριο, αλλιώς θα είναι το μισό (άρθρο 142). Στον ιδιωτικό τομέα η επίκληση διατάξεων για απαγόρευση της απόλυσης δεν κατοχυρώνει και τη συνέχιση της εργασίας μετά.

ΓΙΑ ΤΡΑΠΕΖΕΣ

ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΗ ΕΝΤΑΞΗ ΤΑΜΕΙΩΝ ΚΥΡΙΑΣ
Εισάγει υποχρεωτικά τα ταμεία κύριας σύνταξης Εθνικής, Ελλάδος, ΕΤΒΑ στο ΙΚΑ – ΕΤΑΜ (άρθρο 1), σε συνέχεια του νόμου Ρέππα, που όμως απαιτούσε απόφαση των Δ.Σ. των ταμείων και αναλογιστική μελέτη. Και αποφεύγουν έτσι να μπουν στη διαδικασία χρήσης της απόφασης των Δ.Σ., παρότι μετά πρόσφατες διατάξεις η Ν.Δ. είχε διαμορφώσει τη σύνθεση των Δ.Σ, ώστε να έχουν πλειοψηφία εργοδότες-κυβερνητικοί. Δημιουργεί ένα υποκατάστημα του ΙΚΑ για απονομή συντάξεων σε ΑΤΕ – ΕΤΕ – Ελλάδος – ΕΤΒΑ- ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΘΝΙΚΗ.

ΔΙΑΤΗΡΗΣΗ ΝΟΜΟΥ ΑΛΟΓΟΣΚΟΥΦΗ ΓΙΑ ΕΤΑΤ - ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΟΫΠΑΛΛΗΛΩΝ
Διατηρεί την υπάρχουσα κατάσταση παρά το ότι το ΕΤΑΤ είναι θνησιγενές, αφού δεν έχει εισφορές από τους νέους ασφαλισμένους (άρθρο 146). Αναφέρει, όμως, επιλεκτικά ότι διατηρεί σε ισχύ τις διατάξεις του άρθρου 60 που λένε μόνο ότι ιδρύεται το ταμείο. Προϊδεάζει ότι θα ακολουθήσει και άλλο νομοσχέδιο.

ΕΝΤΑΣΣΕΙ ΣΕ ΝΕΟΣΥΣΤΑΤΟ ΤΑΥΤΕΚΩ (Ταμείο Υπαλλήλων Τραπεζών και Επιχειρήσεων Κοινής Ωφέλειας) ΜΕ ΚΛΑΔΟΥΣ ΕΠΙΚΟΥΡΗΣΗΣ, ΥΓΕΙΑΣ ΚΑΙ ΠΡΟΝΟΙΑΣ ΤΑΜΕΙΑ ΔΙΑΦΟΡΩΝ ΤΡΑΠΕΖΩΝ
Εντάσσει στον κλάδο επικούρισης την ΕΤΒΑ, στον κλάδο Πρόνοιας την Ιονική-Λαϊκή και την Εμπορική και στον κλάδο Υγείας την Εμπορική, την ΕΤΒΑ, την Πίστεως, την Γενική Αμέρικαν Εξπρές, Εθνική Ασφαλιστική.

8/3/2008 Μαρία Μπικάκη

ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟΥ ΟΤΟΕ ΓΙΑ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ

2008-03-06T06:25:00.000-08:00

ΟΤΟΕ - ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟΥ
Αθήνα, 6 Μαρτίου 2008

ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ
ΑΠΟ ΤΟ ΝΕΟ ΑΝΤΙΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ

Η Κυβέρνηση κάνει ολομέτωπη επίθεση στην Κοινωνική Ασφάλιση αλλάζοντας συθέμελα το ασφαλιστικό τοπίο της χώρας.

Η επίθεση της γίνεται σε όλους τους τομείς της Κοινωνικής Ασφάλισης, είτε πρόκειται για την Κύρια Σύνταξη ή την Επικουρική Σύνταξη ή τον Κλάδος Πρόνοιας ή τον Κλάδο Υγείας, για όλους τους εργαζόμενους αλλά και τους αυτοαπασχολούμενους, ανεξαρτήτως ηλικίας και φύλου.

Με το πρόσχημα της διοικητικής συγχώνευσης ενοποιεί ταμεία για να καταληστεύσει τα περιουσιακά τους στοιχεία και τα αποθεματικά τους και παράλληλα τροφοδοτεί την τρύπα του προϋπολογισμού με το 10% του κοινωνικού πόρου.

Εξοντώνει τους νέους ασφαλισμένους από το 1993 και μετά, υποβιβάζοντας οποιαδήποτε επίπεδο κοινωνικής παροχής γνώρισαν οι προηγούμενες γενιές.

Οδηγεί σε απελπισία τις γυναίκες μητέρες, καταργώντας την πρόωρη συνταξιοδότηση, που οι προηγούμενοι νομοθέτες τους είχαν παραχωρήσει ώστε να ανταποκριθούν στους πολλαπλούς ρόλους που τις έχει φορτώσει η ζωή και δεν καλύπτει το κράτος πρόνοιας, όπως όφειλε.

Σήμερα, μητέρες με ανήλικο παιδί που έχουν προσληφθεί πριν την 1/1/83 δικαιούνται σύνταξη με 25 χρόνια και ηλικία 50 ετών
Αυξάνονται σταδιακά από τις 31/12/2012 και ο συντάξιμος χρόνος και το όριο ηλικίας.

Παράλληλα, το παιδί πρέπει να είναι ανήλικο κατά την συμπλήρωση του 50ου έτους τουλάχιστον και να έχει συμπληρώσει ταυτόχρονα και τον συντάξιμο χρόνο η γυναίκα.
Άρα δεν μπορεί να ισχύσει το καθεστώς της πρόωρης συνταξιοδότησης «υπό αναστολή».

Αφορά όλες τις γυναίκες που βρίσκονται στην ηλικία των 47 ετών και κάτω.

Εκείνες τις γυναίκες, που βρίσκονται στις ηλικίες από 45 και πάνω, τις τιμωρεί με πρόστιμο για την πρόωρη σύνταξη, αφού την μειώνει κατά 8% (σήμερα είναι 4,5%)

Για τον κλάδο μας ειδικότερα:

Κύρια Σύνταξη

Æ Εντάσσει υποχρεωτικά στο ΙΚΑ τα ειδικά ταμεία της Εθνικής Τράπεζας, της ΕΤΒΑ και της Τραπέζης Ελλάδος.

Æ Καταργεί την παράγραφο 11, του άρθρου 5 του ν3029 που αφορά το δικαίωμα διαπραγμάτευσης για την άμεση μείωση των εισφορών του ασφαλισμένου από το 11% στο 6,67%, όπως έγινε για τους εργαζόμενους στην πρώην Ιονική Τράπεζα και πρόσφατα για τους εργαζόμενους στην Αγροτική Τράπεζα, αφού ρητά αναφέρει ότι η μείωση των εισφορών θα ξεκινήσει τμηματικά από το 2013 με προοπτική 8 ετών.

Æ Αντίθετα διατηρεί τη μείωση των συντάξεων από 80% στο 70% (1% ανά έτος).

Æ Και τον υπολογισμό της σύνταξης από τους μισθούς της τελευταίας 5ετία τμηματικά στο ίδιο διάστημα.

Æ και τέλος διατηρεί τους όρους και τις διατάξεις του ΙΚΑ για τους εργαζόμενους που έχουν προσληφθεί μετά την 31/12/1992.

Æ Καταργείται η μειωμένη σύνταξη για όσους έχουν συμπληρώσει 35 χρόνια ασφάλισης και είναι 55 ετών.

Æ Στην ουσία απαιτείται για τη θεμελίωση δικαιώματος να συμπληρώνουν οι εργαζόμενοι ταυτόχρονα το συντάξιμο χρόνο και το αντίστοιχο έτος ηλικίας.

Æ Μετά την ένταξη στο ΙΚΑ, θα ισχύουν, για όλους μας, αυξήσεις στις συντάξεις με βάση την εισοδηματική πολιτική και όχι με βάση τις διατάξεις των καταστατικών των συγκεκριμένων ταμείων.

Æ Με γενική διάταξη (αφορά όλους) αυξάνει τον χρόνο συνταξιοδότησης στα 60 χρόνια από τα 58 και παράλληλα καταργεί στην ουσία τον όρο Χωρίς όριο Ηλικίας, αφού βάζει για όλους το 58 έτος της ηλικίας τους και έτσι θίγει εργαζόμενους που είχαν προσληφθεί και πριν τις 1/1/1983.

Æ Στο εν λόγω ΝΣΧ εμπεριέχεται μια ακόμη επικίνδυνη διάταξη, με την οποία καταργεί τους όρους και τις διατάξεις των καταστατικών των ειδικών ταμείων, στη περίπτωση της καταγγελίας της σύμβασης εργασίας για λόγους υπηρεσιακούς.

Αυτό σημαίνει στην ουσία, ακύρωση της κάλυψης και της προστασίας που παρέχει ο οργανισμός υπηρεσίας στους εργαζόμενους, με τον όρο σπουδαίος λόγος σε περιπτώσεις απόλυσης.

Æ Ακόμη, εγείρεται σοβαρό πολιτικό ζήτημα από την μεταφορά της περιουσίας των ειδικών ταμείων στο ΙΚΑ, που αναλαμβάνει να παίξει τον ρόλο του μεγάλου μετόχου κάποιων τραπεζών.

Æ Αλλά υπάρχει ένα μεγάλο σκάνδαλο στο συγκεκριμένο ΝΣΧ που αφορά, τους όρους και τις προϋποθέσεις ένταξης των ταμείων κύριας σύνταξης της Εθνικής Τράπεζας, της Τραπέζης Ελλάδος και της ΕΤΒΑ.

Η Κυβέρνηση ζητάει από την Εθνική Τράπεζα και από την Τράπεζα της Ελλάδος να καταβάλλουν σε 15 χρόνια (ισόποσες δόσεις) τα ποσά: για την Εθνική 25 εκ. ευρώ και για την Ελλάδος 23 εκ. ευρώ κάθε χρόνο, ποσά που είχαν προσδιοριστεί ως οργανικά ελείμματα στις 31/12/92 από τον ν2084. Για την ΕΤΒΑ δεν γίνεται αναφορά?

Δηλ. η Κυβέρνηση χαρίζει, τουλάχιστον, στην Εθνική Τράπεζα, που παρουσίασε πρόσφατα κέρδη της τάξεως του 70%, άλλα τόσα (25 εκ. ευρώ ανά χρόνο), που σημαίνει: ποσό ύψους 375 εκ. ευρώ, που θα πληρωθούν από τους Έλληνες εργαζόμενους.

Επικουρική Σύνταξη

Æ Δημιουργείται νέο ταμείο ΔΕΚΟ – ΤΡΑΠΕΖΩΝ (ΤΑΥΤΕΚΩ) στο οποίο προς το παρόν εντάσσεται το ταμείο της ΕΤΒΑ.

Æ Δεν μετακινούνται οι τραπεζοϋπάλληλοι που έχουν μπει στο ΕΤΕΑΜ και εγείρονται σοβαρά ερωτήματα για το μέλλον του ΕΤΑΤ.

Æ Διότι υπάρχει παράγραφος που ρητά αναφέρει ότι το ΝΣΧ δεν παρεμβαίνει μόνο στο άρθρο 60 του ν3371. Με τα άλλα άρθρα τι γίνεται (61 – 69).

Æ Τέλος υπάρχει γενική διάταξη για μείωση των επικουρικών συντάξεων στο 20% από το 2013.
Κλάδος Πρόνοιας

Æ Εντάσσει στο νέο ταμείο (ΤΑΥΤΕΚΩ) τους λογαριασμούς πρόνοιας του ΤΑΠΙΛΤ και της Εμπορικής Τράπεζας.

Æ Δεν υπάρχει ρύθμιση που να αναφέρεται στην απόφαση του Ανωτάτου Ειδικού Δικαστηρίου για την άρση του πλαφόν στο εφάπαξ.
Αυτό σημαίνει νέος κύκλος δικαστικών παρεμβάσεων από τους θιγόμενους συνταξιούχους.

Κλάδος Υγείας

Æ Εντάσσει τα ταμεία υγείας ΝΠΔΔ Της Εμπορικής Τράπεζας, της ΕΤΒΑ και το κοινό ταμείο Πίστεως-Γενικής-Αmerican Express κλπ στο νέο ταμείο (ΤΑΥΤΕΚΩ) και μεταφέρει εκεί τις περιουσίες τους.

Æ Ανατρέπει ρητά τις καταστατικές διατάξεις των παραπάνω ταμείων με ρητή αναφορά ότι θα ισχύσει ενιαία αντιμετώπιση.

Æ Υπάρχει ρητή αναφορά στην υποχρεωτική εφαρμογή των γενικών νομικών διατάξεων και έτσι αφήνει περιθώρια για συνολικές αλλαγές με Υπουργικές Αποφάσεις.

Βάσω Βογιατζοπούλου,
Γραμματέας Ασφαλιστικού
και Κοινωνικής Πρόνοιας

ΑΠΕΡΓΙΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΤΥΠΕΤ ΙΟΥΝΙΟΣ 2007 ΓΙΑ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΤΙΚΗ ΣΣΕ ΚΑΙ ΑΝΑΚΛΗΣΗ ΔΙΩΞΕΩΝ

2008-03-04T14:43:00.000-08:00

ΧΕΙΡΟΤΕΡΕΥΟΥΝ ΟΙ ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΞΕΩΝ ΜΑΣ

2008-03-01T05:39:00.000-08:00

ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ

Συνταξιούχων Εθνικής Τράπεζας
Ανακοίνωση Νο 4

Συναδέλφισσες, Συνάδελφοι,
Το προηγούμενο 3χρονο διάστημα υπήρξαν δραματικές εξελίξεις στο ασφαλιστικό των τραπεζοϋπαλλήλων και σε θέματα που επηρεάζουν την κατάσταση των συνταξιούχων.

ΧΕΙΡΟΤΕΡΕΥΣΑΝ ΟΙ ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΞΕΩΝ ΜΑΣ.
1. Ψηφίστηκε ο νόμος 3371/2005 που οδηγεί το επικουρικό ταμείο μας στο ΙΚΑ, όπως και τα άλλα επικουρικά των τραπεζών και των ΔΕΚΟ.
2. Συγκροτήθηκε από την κυβέρνηση το ΕΤΑΤ, που ήδη έχει παραλάβει το επικουρικό της Αγροτικής, ως διαμεσολαβητικός φορέας για τους ασφαλισμένους προ του 2004, και έχουν κάνει αιτήσεις οι εργοδότες Άλφα και Έμπορικής για την ένταξη των αντίστοιχων επικουρικών ταμείων τους. Πρόσφατη, όμως, είναι η απόφαση του Πρωτοδικείου που κρίνει αντισυνταγματική την διάλυση του επικουρικού ταμείου της Εμπορικής.
3. Οι προσληφθέντες από το 2005 και μετά στην ΕΤΕ δεν εγγράφονται στο ταμείο επικούρησης, αλλά στο ΙΚΑ-ΕΤΕΑΜ και τους παρακρατούνται οι αντίστοιχες εισφορές, έτσι το ταμείο επικούρησης δεν έχει πλέον εισφορές από τους νέους και αρχίζει να εμφανίζει οργανικό έλλειμμα.
4. Από το 2008 εφαρμόζεται ο νόμος Ρέππα που οδηγεί τα ταμεία κύριας σύνταξης στο ΙΚΑ. Ήδη έχει ενταχθεί το της Αγροτικής.
Αυτά και πολλά ακόμα συνθέτουν ένα τοπίο εξελίξεων συνεχούς επιδείνωσης των ασφαλιστικών δικαιωμάτων, στο οποίο να συνυπολογίσουμε τις εξαγγελίες για το νέο αντιασφαλιστικό νομοσχέδιο.

Η ΣΤΑΣΗ ΤΟΥ Δ.Σ. ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΜΑΣ (ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΤΩΝ ΕΝ ΕΝΕΡΓΕΙΑ)
ΥΠΟΝΟΜΕΥΣΕ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ ΤΩΝ ΣΥΛΛΟΓΙΚΩΝ ΜΑΣ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΩΝ.
Απέναντι σε όλα αυτά επιβαλλόταν ο σύλλογος συνταξιούχων στοιχειωδώς να έχει αρθρώσει λόγο αντίστασης και να έχει καλέσει τους συνταξιούχους σε κινητοποιήσεις. Αντ΄ αυτού ασχολείται με εκδρομές, χορούς, τις υποχρεωτικές ετήσιες συνελεύσεις και αραιά κάποιες ενημερώσεις. Η στάση τους για τα ασφαλιστικά μας είναι η αποδοχή της ένταξης το ΙΚΑ, η συμβολή τους στα κυβερνητικά- εργοδοτικά σχέδια και το μοίρασμα τραυμαπλάστ για τους ακρωτηριασμούς.
ü Στη γενική συνέλευση μετόχων της Εθνικής Τράπεζας, οι εκπρόσωποι του συλλόγου των συνταξιούχων ταυτίστηκαν με την πρόταση της διοίκησης για αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου προκειμένου να γίνει η εξαγορά της Finasbank, εκπροσωπώντας τις μετοχές του συλλόγου και του ταμείου κύριας σύνταξης. ΄Ετσι έδωσαν πλειοψηφία στην απόφαση που ήθελε η διοίκηση. Αποτέλεσμα, πέρασε το πλειοψηφικό πακέτο των μετοχών σε ξένους θεσμικούς επενδυτές, διατέθηκαν μεγάλα πακέτα σε ημέτερους, κ.α.
ü Στην επικουρική σύνταξη δεν δίνονται οι αυξήσεις, που έστω αντιστοιχούν στην εισοδηματική πολιτική της κυβέρνησης, με ευθύνη του ΣΥΕΤΕ, που έχει την πλειοψηφία στο ταμείο. Έτσι, οι επικουρικές παραμένουν παγωμένες. Δόθηκαν οι αυξήσεις με έγκρισή του ΣΥΕΤΕ μόνο για την περίοδο 2001-2004 και τώρα ξανά απέρριψαν τις αυξήσεις, γιατί λέει ήθελαν να τις ψηφίσει και ο εκπρόσωπος της διοίκησης.
ü Δεν έχει εγκριθεί από το ταμείο συντάξεων, με ευθύνη του ΣΥΕΤΕ, η ενσωμάτωση στη σύνταξη του αναπροσαρμοσμένου επιδόματος βαθμού, όπως δίνεται στα άλλα ταμεία. Αντί αυτού δίνεται ως παροχή της διοίκησης, χωρίς δέσμευση για το μέλλον.
ü Πέρασε χωρίς αντίδραση από εκπρόσωπους εργαζόμενων-συνταξιούχων Πράξη Υπουργού Απασχόλησης και Κοινωνικής Προστασίας(ΦΕΚ 1186/12-7-07), που αλλάζει τη σύνθεση στο Δ.Σ. του ταμείου κύριας σύνταξης υπέρ των εκπροσώπων κυβέρνησης-εργοδοσίας. Από 2 έγιναν 4 οι εκπρόσωποι κυβέρνησης-εργοδότη έναντι 3 των εργαζόμενων-συνταξιούχων. Έτσι, δρομολογούν ευκολότερα την εφαρμογή του νόμου Ρέππα που προέβλεπε για την ένταξη στο ΙΚΑ απόφαση από το Δ.Σ. του ταμείου κύριας. Όχι βέβαια, ότι οι εκπρόσωποί μας είχαν εκδηλώσει διάθεση για να καταψηφίσουν την ένταξη ή να συγκρουστούν.

Η ΜΟΙΡΟΛΑΤΡΕΙΑ ΔΕΝ ΔΙΝΕΙ ΛΥΣΕΙΣ.
Ενώ, η περίοδος είναι κρίσιμη γιατί δρομολογούνται αλλαγές στα βασικά, που είναι οι φορείς που δίνουν τις συντάξεις, με άμεσες επιπτώσεις στις ίδιες τις συντάξεις, ο σύλλογος στο περιοδικό αναφέρει ότι «κάνει προσπάθεια να επιλύσει θέματα πριν την ένταξή μας στο ΙΚΑ». Προφανώς θέλει να μας πείσει ότι θεωρεί την ένταξη μη αναστρέψιμη. Τότε κακώς άλλοι παλεύουν, προσφεύγουν και προσπαθούν να ματαιώσουν τις εντάξεις τους, επιτυγχάνοντας και ευνοϊκές δικαστικές αποφάσεις. Οι δικοί μας είναι πειθήνιοι, και νομιμόφρονες. Στην τελευταία ενημέρωση ούτε κουβέντα από το Δ.Σ. για ενέργειες απόκρουσης της ένταξης στο ΙΚΑ, αλλά προβολή ως επιτυχιών άλλων ζητημάτων .

Η πλειοψηφία του Δ.Σ. ούτε θέλει, ούτε μπορεί να υπερασπιστεί τα δικαιώματά των συνταξιούχων. Δεν πρόκειται για αμέλεια ή ανικανότητα που αφήνει όλα τα σπουδαία γεγονότα να περνούν χωρίς να κινητοποιεί τους συνταξιούχους, αλλά για συνειδητή πολιτική καθησυχασμού που έχει να κάνει με την προσπάθεια ενσωμάτωσής μας στους σχεδιασμούς του συστήματος.

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΑΝΑΘΕΣΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΦΗΣΥΧΑΣΜΟ. ΝΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΑΣ.
Θέλουμε ένα σύλλογο συνταξιούχων όχι για δημόσιες σχέσεις, εθιμοτυπίες με τη διοίκηση, πιστοποιητικά νομιμοφροσύνης στις κυβερνητικές επιλογές και προσαρμογής στις κομματικές πολιτικές. Θέλουμε ένα σύλλογο που να υπηρετεί τα συλλογικά συμφέροντα όλων και όχι τις σκοπιμότητες των λίγων. Να οργανώνει την υπεράσπιση των δικαιωμάτων μας απέναντι στις αντεργατικές-αντιασφαλιστικές επιθέσεις, να μάχεται για να ανατρέπει τα προδιαγεγραμμένα.
Ακόμα και αν υποστηρίζετε πολιτικά το ΠΑΣΟΚ ή τη Νέα Δημοκρατία πρέπει να παραδεχτείτε ότι η ψήφος σας με βάση αυτά το κομματικό κριτήριο σε ΠΑΣΚΕ – ΔΑΚΕ δηλαδή στις παρατάξεις των κ. Τζούλη, Πορτούλα, Πίσκοπου έφερε το Σύλλογο Συνταξιούχων σε πλήρη αδυναμία. Η απόλυτη πλειοψηφία στην παράταξη του κ. Τζούλη και η έλλειψη οποιασδήποτε ουσιαστικής αντιπολίτευσης από τους δυο άλλους (πως ήταν άραγε δυνατό;;) οδήγησε στον πλήρη αφοπλισμό των συνταξιούχων απέναντι στα σχέδια της Ν.Δ., των εργοδοτών, του ΠΑΣΟΚ, της Ευρ. Ένωσης.
Δυστυχώς, φάνηκε ότι η Αλλέστα κινείται σε τροχιά συνδιαχείρισης των συνδικαλιστικών πραγμάτων. Προσπαθεί να ισορροπεί με την ΠΑΣΚΕ για να κρατά ανοικτό το ενδεχόμενο συμμετοχής της στο προεδρείο και γι αυτό, ενώ ξέρει τα έργα και τις ημέρες του προεδρείου, αποφεύγει την κριτική. Βέβαια σε αρκετά ζητήματα δεν έχει διαφορετική οπτική για να μπορεί να οδηγηθεί σε κριτική στάση. Δεν προτείνει μέτρα για ανακοπή της πορείας ένταξης μας στο ΙΚΑ, έχει αντίληψη για την από τα πάνω ρύθμιση των συνδικαλιστικών διεκδικήσεων και υποτιμά την συμμετοχή της βάσης και την κινητοποίηση του ίδιου του κόσμου. Ενώ, η Ενιαία που γράφει σωστή αιτηματολογία στις ανακοινώσεις της, στερεί τη δυνατότητα αυτά να γίνουν στόχοι πάλης όλων σε σημερινούς αγώνες, αφού πιστεύει ότι οι αγώνες μπορούν να γίνουν μόνο μέσα από το ΠΑΜΕ και νικούν μόνο όταν μετατρέπονται σε ψήφους στις βουλευτικές κάλπες.

ΚΙΝΗΜΑ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟ, ΜΑΧΗΤΙΚΟ, ΝΙΚΗΦΟΡΟ.
Χρειαζόμαστε ένα συνδικαλιστικό κίνημα και ένα σύλλογο με άλλη λειτουργία, άλλο προσανατολισμό και άλλους στόχους.
Χρειαζόμαστε ένα σύλλογο με δημοκρατική λειτουργία που θα στηρίζεται στους συναδέλφους και όχι στην εν λευκώ εξουσιοδότηση των 15. Που θα έχει κριτήριο αν εξυπηρετούνται οι ανάγκες των ασφαλισμένων και όχι της κυβέρνησης. Που θα έχει αγωνιστικό προσανατολισμό, αφού αποδείχτηκε ότι με τους διαδρόμους και τις διαβουλεύσεις για τα ψίχουλα δεν βγαίνει τίποτα. Που θα καλεί τους συναδέλφους σε μαζική δράση. Που με την μαχητική του κατεύθυνση, την αλληλεγγύη και τις συλλογικές αξίες θα ενώνει τους συναδέλφους, όχι όπως τώρα που τους διασπά ακόμα και μέσα στις ίδιες τους τις παρατάξεις. Χαρακτηριστικό ο πόλεμος ανακοινώσεων με γράμματα από τον ΣΥΕΤΕ στα σπίτια των συνταξιούχων, και με γράμματα από το Δ.Σ. των συνταξιούχων στα σπίτια των εν ενεργεία.

ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ ΤΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΜΑΣ ΜΟΝΟΣ ΔΡΟΜΟΣ ΝΑ ΑΓΩΝΙΣΤΟΥΜΕ ΓΙΑ ΑΥΤΑ.
Απαιτείται να ξεπεράσουμε τους τεχνητούς διαχωρισμούς (παλιοί-νέοι, εν ενεργεία και συνταξιούχοι, προσβλέποντες σε εθελουσία και μη, κ.α.) και τις πολιτικές τυφλώσεις των συνδικαλιστών (ο ένας νόμος είναι καλός γιατί τον έκανε το δικό μου κόμμα και ο άλλος δεν είναι) και να ενωθούμε στον αγώνα διεκδικώντας όλα μας τα ασφαλιστικά δικαιώματα και όχι μόνο για μας, αλλά για όλους τους εργαζόμενους.
Χρειαζόμαστε άλλο προσανατολισμό και ριζοσπαστική δράση αν θέλουμε να έχουμε νίκες.
Σας καλούμε σε συστράτευση και κοινή δράση για να υποστηρίξουμε αυτό το πλαίσιο στόχων.
Έχουμε ανάγκη και υπάρχουν όλες οι δυνατότητες να παλέψουμε για :

§ ΝΑ ΜΗΝ ΜΠΟΥΝ ΤΑ ΤΑΜΕΙΑ ΜΑΣ ΣΤΟ ΙΚΑ
§ ΔΙΑΦΥΛΑΞΗ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΞΕΩΝ ΜΑΣ
§ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΤΩΝ ΤΑΜΕΙΩΝ ΜΑΣ
§ ΝΑ ΚΑΤΑΡΓΗΘΟΥΝ ΟΛΟΙ ΟΙ ΑΝΤΙΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟΙ ΝΟΜΟΙ
§ ΝΑ ΑΝΑΤΡΕΨΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗΣ ΕΡΓΟΔΟΤΩΝ
§ ΝΑ ΑΠΑΙΤΗΣΟΥΜΕ ΕΝΙΑΙΟ ΤΑΜΕΙΟ ΤΡΑΠΕΖΟΫΠΑΛΛΗΛΩΝ ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΙΣ ΑΝΩΤΕΡΕΣ ΚΑΤΑΚΤΗΣΕΙΣ.
§ ΝΑ ΚΑΤΑΒΑΛΕΙ Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΙΣ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ ΤΗΣ ΣΤΑ ΤΑΜΕΙΑ.

26/4/2008

τηλ. Επικοινωνίας : 6973 848654, 6970 404252

ΟΜΙΛΙΑ ΣΕ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΩΝ 27/4/2008

2008-02-29T05:52:00.000-08:00

Συνάδελφοι,
Το προηγούμενο διάστημα υπήρξαν δραματικές εξελίξεις στο ασφαλιστικό μας. Και ενώ απαιτείται να συζητήσουμε αυτό το φλέγον θέμα, για να αποφασίσουμε με ευθύνη όλων μας το τι θα πράξουμε, το προεδρείο της συνέλευσης ευτέλισε τη συζήτηση σε προεκλογική πασαρέλα. Αυθαίρετα απαγόρευσε να μιλήσει ή να κάνει προτάσεις στο πρώτο θέμα της συνέλευσης μας, που ήταν το ασφαλιστικό, η Αριστερή Παρέμβαση, και όποιος ανένταχτος συνάδελφος ήθελε. Επέτρεψε να μιλήσουν, μόνο οι επικεφαλής των παρατάξεων που δήλωναν ότι κατεβαίνουν στις εκλογές!!! Πρόκειται για πλήρως αντιδημοκρατική ενέργεια. Εμείς δηλώνουμε σε σας, και όχι στο προεδρείο, ότι η προσπάθεια μας είναι, παρά το αντιδημοκρατικό καταστατικό, να υπάρξει ψηφοδέλτιο ανεξάρτητο, ριζοσπαστικό, αριστερό στις εκλογές και γι αυτό απευθύνουμε κάλεσμα σε κάθε συνάδελφο, που αναγνωρίζει αυτή την ανάγκη.
Όλα αυτά συμβαίνουν όταν η κυβέρνηση ετοιμάζει νέες επεμβάσεις σε βάρος των ασφαλισμένων. Μειώσεις συντάξεων, αυξήσεις ορίων ηλικίας, νέα λεηλασία των ταμείων και με υποκρισία διατείνεται ότι γίνονται λόγω οικονομικής κρίσης του ασφαλιστικού. Όλοι ξέρουμε ότι οι κυβερνήσεις είναι υπόλογες γιατί έκλεψαν με τα δομημένα, εκμεταλλεύονταν άτοκα τα αποθεματικά, χαρίζουν εισφορές στους εργοδότες, καθιέρωσαν την ανασφάλιστη εργασία, έφαγαν στο χρηματιστήριο, μείωσαν εργοδοτικές εισφορές με νόμους.
Σε μας ο οδοστρωτήρας έχει ξεκινήσει με την σαλαμωτή εφαρμογή του νόμου Αλογοσκούφη. Ήδη οι προσληφθέντες από το 2005 και μετά δεν γράφονται στο ταμείο επικούρησης, αλλά στο ΙΚΑ-ΕΤΕΑΜ, και έτσι το ταμείο δεν έχει πλέον εισφορές από τους νέους. Η εφαρμογή του νόμου Ρέππα έβαλε ήδη το ταμείο της Αγροτικής στο ΙΚΑ. Το ΕΤΑΤ συγκροτήθηκε και έχει ήδη ενταχθεί της Αγροτικής και έχουν κάνει αιτήσεις ένταξης και οι εργοδότες της Άλφα και της Εμπορικής, που όμως εδώ έχουμε τη θετική απόφαση του δικαστηρίου, που έκρινε αντισυνταγματική τη διάλυση του ταμείου της Εμπορικής.
Το σχέδιο υπονόμευσης των συντάξεων μας , διάλυσης των ταμείων μας και απαλλαγής των τραπεζιτών από τις ασφαλιστικές υποχρεώσεις τους είναι σε εξέλιξη και όχι μπροστά μας για να επαναπαυόμαστε και ο σύλλογος να αδρανεί.
Ένα σχέδιο που ξεκίνησε με το νόμο Ρέππα του ΠΑΣΟΚ για την κύρια, συνεχίστηκε με το νόμο Αλογοσκούφη για την επικουρική και θα προχωρήσει με το επικείμενο νομοσχέδιο Πετραλιά, που εξήγγειλαν ότι βάζει χέρι και στα ταμεία υγείας.
Η Ν.Δ. και το ΠΑΣΟΚ προπαγανδίζουν ότι χρειάζεται ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας των επιχειρήσεων και άρα θυσίες από τους εργαζόμενους. Οι ασφαλισμένοι καταλαβαίνουν ότι αυτή η πορεία οδηγεί σε συνεχή επιδείνωση της θέσης των εργαζόμενων, των νέων, των συνταξιούχων. Οι μόνοι που βλέπουμε να μη θίγονται, αλλά να θησαυρίζουν, είναι οι τραπεζίτες και όσοι κατέχουν το κεφάλαιο.
Για όλους εμάς το κρίσιμο ερώτημα είναι αν μπορούμε να ανατρέψουμε αυτή την πορεία.
Οι παρατάξεις ΠΑΣΚΕ και ΔΑΚΕ έχουν δεχτεί ότι η πορεία είναι προδιαγεγραμμένη, όπως έχουν αποδεχτεί τα ιδεολογήματα περί συνευθύνης εργαζόμενων και εργοδοτών, πιέσεων από το διεθνές περιβάλλον, δείκτες ανάπτυξης και λοιπά. Πίσω από την προσαρμοστικότητα τους κρύβεται η υποταγή και πίσω από τον εκσυγχρονισμό τους η ενσωμάτωση. Όμως οι εργαζόμενοι βλέπουν ότι ο κυβερνητικός, εργοδοτικός συνδικαλισμός, που ασκείται από τις ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ μέχρι τη δική μας ΟΤΟΕ, το ΣΥΕΤΕ και το σύλλογο συνταξιούχων, δεν έχει κανένα αποτέλεσμα όλα αυτά τα χρόνια.
Οι αντεργατικές επιθέσεις δεν εξωραΐστηκαν, οι επιπτώσεις αυτών των πολιτικών δεν αμβλύνθηκαν.
Έχει αποδειχτεί ότι ο μόνος δρόμος για να υπάρχουν κατακτήσεις που διαρκούν, άλλα και για άμυνα, αντίσταση για να μη χειροτερεύει η θέση μας είναι ο μαζικός, ανυποχώρητος, συντονισμένος αγώνας.
Στην ανακοίνωση που σας μοιράσαμε γράφουμε για τις επεμβάσεις στο ασφαλιστικό και την ανυπαρξία αντιδράσεων από το σύλλογό μας. Η ΠΑΣΚΕ που ελέγχει με απόλυτη πλειοψηφία το σύλλογο συνεπικουρούμενη από τις δυο ΔΑΚΕ, που ως συνεπείς κυβερνητικές παρατάξεις δεν θέλουν συγκρούσεις με τους σχεδιασμούς της κυβέρνησης, δεν έκαναν την παραμικρή ενέργεια να αποτρέψουν την ένταξη στο ΙΚΑ. Και μιλάω για ενέργειες και όχι για λόγια. Γιατί στα λόγια έχουν για εσωτερική κατανάλωση ένα ομόφωνο ψήφισμα του Δ.Σ. εδώ και ενάμιση χρόνο, που λέει ότι καταδικάζουν την μονόπλευρη (!!) απόφαση της διοίκησης που ζητά ένταξη στο ΙΚΑ και μας το διαβάζουν όταν στριμώχνονται.
Δεν πρόκειται για αμέλεια, ούτε για ανικανότητα ή αδυναμίες. Είναι πολιτική αντίληψη και πρακτική. Δεν θεωρούν το συνδικαλισμό όπλο διεκδίκησης και συλλογικής δράσης για την υπεράσπιση των συμφερόντων όλων των μελών. Τον βλέπουν ως διαδικασίες διαδρόμων, διαβουλεύσεων των ειδικών με τους εκπροσώπους της διοίκησης και ως δημόσιες σχέσεις με τα μέλη για παροχή εξυπηρετήσεων.
Δεν πιστεύουν στο όπλο του αγώνα, αλλά τον θεωρούν ενασχόληση με τα κοινά, που προσθέτει στο προσωπικό κύρος και στην ισχυροποίηση της θέσης τους στους μηχανισμούς των κομμάτων τους.
Ο συνδικαλισμός που ασκούν διασπά. Ο πόλεμος της ΠΑΣΚΕ συνταξιούχων με την ΠΑΣΚΕ του ΣΥΕΤΕ μέσω των συλλόγων, που και οι δυο ελέγχουν με απόλυτες πλειοψηφίες, δεν έχει να κάνει με προσωπικές βεντέτες, που υπάρχουν και τέτοιες, αλλά με βαθύτερα αίτια που αφορούν την πολιτική τους και το διαφορετικό βαθμό προσαρμογής στους σχεδιασμούς της διοίκησης και του πολιτικού συστήματος.
Εμείς χρειαζόμαστε ένα συνδικαλιστικό κίνημα που να ενώνει στη δράση.
Που θα τολμά να συγκρουστεί γιατί η εργοδοσία και οι κυβερνήσεις με τα καλοπιάσματα καταλαβαίνουν ότι σε έχουν του χεριού τους.
Αποδείχτηκε ότι με την ανάθεση στους 15 του Δ.Σ. πάμε από το κακό στο χειρότερο. Δεν μπορεί να έχουμε ένα καταστατικό που αποκλείει τις μεμονωμένες υποψηφιότητες, που βάζει όρο συμμετοχής τα 18 άτομα για ψηφοδέλτιο, παραπέμποντας ευθέως σε μηχανισμούς κομματικών παρατάξεων. Να μην εκλέγει έδρα παράταξη με 338 ψήφους και να την παίρνει η ΠΑΣΚΕ που δεν είχε καν υπόλοιπο.
Δεν μπορεί ο Σύλλογος να λειτουργεί με το Διοικητικό Συμβούλιο να αποφασίζει για όλα ως αυθεντία και τα μέλη να είναι μόνο οι ψηφοφόροι που εγκρίνουν. Χρειάζονται τακτικές συνελεύσεις ανά θέμα με αποφασιστικό ρόλο των μελών και περιφερειακή οργάνωση.
Αποδέχονται το νόμο Ρέπα, που στέλνει το ταμείο κύριας στο ΙΚΑ και μειώνει τις εισφορές των τραπεζιτών. Η πιο απονήρευτη εκδοχή είναι ότι το έκαναν επειδή ήταν δική τους η κυβέρνηση και δεν φανταζόταν τι ασκούς Αιόλου άνοιγαν, αφού ο υφυπουργός «δικό τους παιδί» είχε τάξει ανταλλάγματα (προς Θεού όχι για τους ίδιους), αλλά για ενιαίο ταμείο επικουρικής. Έλα όμως που ήρθε άλλη κυβέρνηση, αξιοποίησε το βίο και την πολιτεία της προηγούμενης και παίρνει και την επικουρική χαρίζοντας και άλλα στους τραπεζίτες.
Έτσι είναι η πολιτική και πρέπει και οι δυο ΠΑΣΚΕ του κ. Τζούλη και του κ. Πίσχινα και οι δυο ΔΑΚΕ του κ. Πορτούλα και του κ. Πίσκοπου να δουν τις ευθύνες τους για το πώς φτάσαμε στο σήμερα.
Ούτε η Αλλέστα κοντραρίστηκε με τις επιλογές της πλειοψηφίας του Δ.Σ. στα κρίσιμα ζητήματα της απαίτησης για την κατάργηση όλων των αντιασφαλιστικών νόμων και της κινητοποίησης για την αμφισβήτηση και αποτροπή της ένταξης στο ΙΚΑ. Δεν θέλει να συγκρούεται, ούτε να αξιοποιήσει αγωνιστικές διαθέσεις. Παράδειγμα ο χαρακτηρισμός ως «ψευτοεπαναστατικής» πρότασης συναδέλφου στην προηγούμενη ενημέρωση για πορεία όλων μας στο Κεντρικό. Η Ενιαία παρά την προβολή ενός θετικού πλαισίου δεν συμβάλλει στην δημιουργία μετώπων μέσα στους εργαζόμενους αφού περιορίζει τις συνεργασίες και την κοινή δράση μόνο με όσους εντάσσονται στο ΠΑΜΕ.
Χρειαζόμαστε να διαμορφωθεί ένα αγωνιστικό πρόγραμμα που δεν θα είναι της λογικής των συμψηφισμών και της υποχωρητικότητας στις ορέξεις τραπεζών και κυβερνήσεων.
Το μόνο που μπορεί να μας προστατεύσει είναι ο αγώνας με γνώμονα τα δικά μας συμφέροντα, τις ανάγκες μας και το δίκιο μας ως άνθρωποι που εργαστήκαμε, πληρώσαμε εισφορές και έχουμε δικαίωμα στις συντάξεις που ξέραμε. Δεν διαπραγματευόμαστε το δίκιο μας, δεν το παζαρεύουμε ανάλογα με το ποιο κόμμα είναι στην κυβέρνηση.
Απαιτείται να ξεπεράσουμε τους τεχνητούς διαχωρισμούς (παλιοί-νέοι, εν ενεργεία και συνταξιούχοι, προσβλέποντες σε εθελουσία και μη, κ.α.) και τις πολιτικές τυφλώσεις των συνδικαλιστών (ο ένας νόμος είναι καλός γιατί τον έκανε το δικό μου κόμμα και ο άλλος δεν είναι) και να ενωθούμε στον αγώνα διεκδικώντας όλα μας τα ασφαλιστικά δικαιώματα και όχι μόνο για μας, αλλά για όλους τους εργαζόμενους.
Χρειαζόμαστε ένα τέτοιο προσανατολισμό και ριζοσπαστική δράση αν θέλουμε να έχουμε νίκες. Αλλιώς όπως στρώσαμε θα κοιμηθούμε. Και στις εκλογές του συλλόγου, που έρχονται ας το σκεφτούμε καλά. Καμιά ψήφος σε ΠΑΣΚΕ –ΔΑΚΕ.
Σας καλούμε να συμβάλλουμε στη διαμόρφωση, προβολή και παρέμβαση μιας ανεξάρτητης, ριζοσπαστικής, αριστερής αντίληψης που θα δρα με βάση την ταξική θεώρηση των πραγμάτων.
Να κινητοποιηθούμε οι ίδιοι, να οργανώσουμε τον αγώνα, με κοινή δράση, παρά τις όποιες διαφορετικές προσεγγίσεις, γιατί υπάρχει ανάγκη να παλέψουμε για: Να μην μπουν τα ταμεία μας στο ΙΚΑ. Να μην παραδώσουμε την περιουσία τους. Να διαφύλαξουμε των συντάξεων μας. Να καταργηθούν όλοι οι αντιασφαλιστικοί νόμοι. Να ανατρέψουμε την κυβερνητική πολιτική υπεράσπισης των εργοδοτών. Να απαιτήσουμε Ενιαίο Ταμείο Τραπεζοϋπαλλήλων με βάση τις ανώτερες κατακτήσεις. Να καταβάλει η τράπεζα τις υποχρεώσεις της στα ταμεία. Και για αυτούς τους στόχους συμφωνούμε με τις προτάσεις που ακούστηκαν για πορείες, συγκεντρώσεις, κατάληψη του Κεντρικού Καταστήματος και άλλες μορφές κινητοποιήσεων. Σας ενημερώνουμε ότι δημιουργήσαμε ενημερωτική ιστοσελίδα με την παρακάτω διεύθυνση http://aristeriparemvasintaxihon.blogspot.com/

Μαρία Μπικάκη, εκπρόσωπος
Αριστερής Παρέμβασης Συνταξιούχων

ΑΝΤΙΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟΙ ΝΟΜΟΙ ΑΠΟ 1988 ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΑ

2008-02-02T07:54:00.000-08:00

ΠΕΡΙΛΗΠΤΙΚΑ
ΟΡΙΣΜΕΝΕΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΝΤΙΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΝΟΜΩΝ
ΑΠΟ 1988 ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΑ
ΠΑΣΟΚ

1759/88
α)Κατάργηση προσωρινών συντάξεων αναπηρίας ΙΚΑ (επιδόματα αναπροσαρμογής).
β) Περιορισμοί στα επιδόματα ασθενείας ΙΚΑ.

OIKOYMENIKH
Ν.1876 Προβλέπει ότι η Συλλογική Διαπραγμάτευση δεν μπορεί να μπει σε θέματα ασφάλισης . Αν μπει είναι ευχολόγιο και θα ακολουθήσει νόμος.

Ν.Δ.
1902/90
α) Αποσύνδεση Κατώτερων Ορίων συντάξεων ΙΚΑ από τα 20 και 18 Ημερομίσθια Ανειδίκευτου Εργάτη (ΗΑΕ) αντίστοιχα, για τις συντάξεις γήρατος - αναπηρίας και τις συντάξεις λόγω θανάτου.
β)Συντάξεις αναπηρίας. Με αναπηρία 80% και άνω πλήρης σύνταξη (πριν 67% και άνω). Με 67-79% τα 3/4 της σύνταξης (πριν 50-66%). Με αναπηρία 50-66% το 1/2 της σύνταξης.
γ) Κατάργηση της αναπροσαρμογής των συντάξεων με το σύστημα της ΑΤΑ.
δ)Αυξήσεις στα όρια ηλικίας ΙΚΑ, Ειδικά Ταμεία, Δημόσιο.
ε) Αύξηση ελάχιστου χρόνου ασφάλισης ΙΚΑ από 4.050 ημέρες ασφάλισης σε 4500. Αύξηση, επίσης, στα Ειδικά Ταμεία και στο Δημόσιο.
στ) Συμμετοχή όλων των ασφαλισμένων και συνταξιούχων στο 25% της τιμής των φαρμάκων (πριν ίσχυε μόνο για το ΙΚΑ μέχρι 20%).
ζ) Αυξήσεις στις ασφαλιστικές εισφορές ΙΚΑ, Ειδικών Ταμείων, Δημόσιο.
η) Καθορισμός ως βάση υπολογισμού των συντάξεων ΙΚΑ, του μέσου όρου των αποδοχών τελευταίας 5ετίας (πριν 2ετίας).

2076/1992
Δόθηκε η δυνατότητα να τοποθετούν τα ασφαλιστικά ταμεία μέχρι και το 20% των αποθεματικών τους στο χρηματιστήριο.

2084/92
α) Νέες αυξήσεις στα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης ΙΚΑ, Ειδικά Ταμεία, Δημόσιο.
β) Νέες αυξήσεις στον ελάχιστο χρόνο ασφάλισης για Ειδικά Ταμεία, Δημόσιο.
γ) Μη υπολογισμός, σταδιακά, των δώρων εορτών για τις συντάξεις ΙΚΑ.
δ) Επιβολή συνταξιοδοτικής εισφοράς 1-5% σε βάρος των συνταξιούχων (ΛΑΦΚΑ φόρος - διπλή φορολογία).
ε) Νέες αυξήσεις εισφορών.
στ) Θεσμοθέτηση ειδικού καθεστώτος για ασφαλιζόμενους από 1/1/93.
ζ) Πλαφόν στο ποσό του εφάπαξ.
Η) Κατάργηση της εργοδοτικής εισφοράς για τα ταμεία αυτασφάλειας για τους προσληφθέντες μετά από 1.193 για τους προηγούμενους σταδιακή κατάργηση.

Οριο ηλικίας για άνδρες και γυναίκες το 65ο έτος.
Ελάχιστος χρόνος ασφάλισης 15 χρόνια. Βάση υπολογισμού σύνταξης o μέσος όρος των αποδοχών της τελευταίας 5ετίας, χωρίς δώρα εορτών. Κύρια σύνταξη για 35 χρόνια ασφάλισης, το 60% των συντάξιμων αποδοχών και επικουρική σύνταξη το 20% - από το 80% που ίσχυε πριν.

Η κυβέρνηση της ΝΔ το 1990-1993
Αποσύνδεσε το κατώτερο όριο των συντάξεων του ΙΚΑ από τα 20 ημερομίσθια του ανειδίκευτου εργάτη.
Αύξησε το χρόνο για την κατοχύρωση του ασφαλιστικού δικαιώματος από τις 4.050 στις 4.500 ημέρες ασφάλισης.
Επέβαλλε ειδικό καθεστώς για τους ασφαλισμένους από 1.1.93 και αύξησε το όριο ηλικίας στα 65 χρόνια για άνδρες και γυναίκες.
Αύξησε τα όρια ηλικίας για τους εργαζόμενους στο δημόσιο και τις τότε ΔΕΚΟ.
Αύξησε τις εισφορές των εργαζομένων.
Επέβαλλε τη συμμετοχή όλων των ασφαλισμένων στο 25% της τιμής των φαρμάκων.
Κατάργησε τον υπολογισμό των δώρων εορτών για τις συντάξεις του ΙΚΑ.
Η Ν.Δ. κατάργησε βασικά ασφαλιστικά δικαιώματα των δημοσίων υπαλλήλων.
Με το Ν.1902/90 προστίθεται κράτηση κατά 6,67% επί του βασικού μισθού για τους διορισθέντες μέχρι 31/12/92 και επί του συνόλου των αποδοχών για τους μετά από αυτή την ημερομηνία διορισθέντες.
Επίσης, προστίθεται και νέα κράτηση για την υγειονομική περίθαλψη κατά 2,55% επί του συνόλου των αποδοχών για όλους.
Μέχρι το 1990 το συνταξιοδοτικό δικαίωμα θεμελιωνόταν και αποδιδόταν στα 25 χρόνια υπηρεσίας, με βάση τα τριακοστά πέμπτα δηλαδή π.χ. στα 25 χρόνια υπηρεσίας αντιστοιχούσε σύνταξη 25/35 επί του τελευταίου μισθού (μειωμένη σύνταξη), με πλήρη κάλυψη στα 35 χρόνια 35/35, χωρίς όριο ηλικίας.
Ο υπολογισμός της σύνταξης βασιζόταν στον τελευταίο μισθό και έφτανε στο 80% του ασφαλιστέου μισθού.
Μετά το 1990, με βάση τους νόμους 1902/90 και 2084/92, η κυβέρνηση στη λογική του διαίρει και βασίλευε, χώρισε τους δημοσίους υπαλλήλους σε τέσσερις κατηγορίες και σε 39 περιπτώσεις με διαφορετικές προϋποθέσεις για συνταξιοδότηση.
Από όλες τις παραπάνω καταργήθηκε το δικαίωμα απόδοσης της θεμελιωμένης σύνταξης χωρίς όριο ηλικίας. Σ' όλες, αν εξαιρέσουμε τις γυναίκες με ανήλικα παιδιά (και σ' αυτές οι όροι έγιναν δυσμενέστεροι), μπήκε ηλικιακό όριο που αρχίζει από το 55ο και 53ο έτος της ηλικίας για άνδρες και γυναίκες αντίστοιχα και για τους περισσότερους φτάνει στο 60ό, ενώ για όλους τους νεότερους φτάνει στο 65ο για άνδρες και γυναίκες.
Ο υπολογισμός της σύνταξης με τριακοστά πέμπτα καταργήθηκε και καθιερώθηκε ο υπολογισμός με πεντηκοστά για όσους διορίστηκαν από 31/12/82 και μετά.
(π.χ. ο παλιός εργαζόμενος με 25 χρόνια υπηρεσίας παίρνει σύνταξη 25/35, ενώ ο
νέος με τα ίδια χρόνια θα πάρει 25/50, δηλαδή τη μισή σύνταξη).
Επίσης, ο υπολογισμός της σύνταξης για τους διορισθέντες από 1/1/1993 και μετά γίνεται όχι με βάση τον τελευταίο μισθό, αλλά σύμφωνα με το μέσο όρο των μισθών της τελευταίας πενταετίας αφαιρουμένων των δώρων.
Η σύνταξη γι' αυτήν την κατηγορία δεν μπορεί να υπερβεί το 60% του ασφαλιστικού μισθού.
Αντεργατικές παρεμβάσεις έγιναν και στα επικουρικά ταμεία.
Με το νόμο 2512/97 το εφάπαξ έπαψε να υπολογίζεται στον τελευταίο μισθό και τώρα υπολογίζεται στον μέσο όρο των μισθών της τελευταίας πενταετίας.
Επίσης, πριν το 1990 τα φάρμακα ήταν δωρεάν, τώρα καταβάλλει ο ασφαλισμένος το 25% της τιμής των φαρμάκων.

ΠΑΣΟΚ
Ν. 2512/97 το εφάπαξ έπαψε να υπολογίζεται στον τελευταίο μισθό και τώρα υπολογίζεται στον μέσο όρο των μισθών της τελευταίας πενταετίας.

2519/97 για την υγεία πρόσθεσε νέα προβλήματα στην απαράδεκτη κατάσταση που επικρατούσε στο χώρο και στα ασφαλιστικά ταμεία αφού: Περιορίζει την κρατική χρηματοδότηση των δημόσιων νοσοκομείων μόνο για τους μισθούς του υγειονομικού προσωπικού φορτώνοντας τα βάρη στους ασφαλισμένους και στα ταμεία. Καταργεί την κρατική χρηματοδότηση για την πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας μεταφέροντάς την εξ ολοκλήρου στα ταμεία. Διευκολύνει ακόμη περισσότερο την ιδιωτικοποίηση και την κερδοσκοπία του μεγάλου κεφαλαίου στο χώρο της υγείας με την παραχώρηση βασικών λειτουργιών. Π.χ. η αποκατάσταση και η αποθεραπεία των ασθενών κ.ά.
Ν. 2556/97 του ΠΑΣΟΚ
Επιβολή νέας εισφοράς 1-5% σε βάρος των συνταξιούχων (φόρος - διπλή φορολογία) ΛΑΦΚΑ.
6. Στο εφάπαξ κατάργησε σταδιακά, σε εξι (6) χρόνια, την εργοδοτική εισφορά που ανερχόταν σε 9%. Μείωσε το ύψος του χορηγούμενου εφάπαξ με τη θέσπιση πλαφόν ποσού 10.000.000 δραχμών, το οποίο αυξάνεται έκτοτε σύμφωνα με τον επίσημο πληθωρισμό.Προσδιόρισε με σαφήνεια τις εισφορές σε 3% για τους ασφαλισμένους μέχρι το 1992 και 4% για τους μετά το 1992. Προσδιόρισε επίσης τις αποδόσεις όσων ασφαλίζονται μετά την 1/1/1993, καταργώντας για αυτήν την κατηγορία εργαζομένων τις διατάξεις του ισχύοντος τότε, αλλά και των επόμενων Καταστατικών.
2646/98
Προωθούνται αντιλαϊκές αλλαγές στην πολιτική για την κοινωνική πρόνοια, στην κατεύθυνση εφαρμογής βραχυχρόνιων προγραμμάτων κοινωνικής φροντίδας με ημερομηνία λήξης. Προωθείται πάρα πέρα η εμπορευματοποίηση των υπηρεσιών και ιδρυμάτων πρόνοιας, υποβαθμίζεται η παροχή υπηρεσιών και μέσω της ανάληψης εθελοντικής δράσης σ' αυτό τον τομέα.
Μειώνεται στο ελάχιστο η κρατική χρηματοδότηση για τη λειτουργία προνοιακών - κοινωνικών ιδρυμάτων στα πλαίσια της λογικής της «ατομικής ευθύνης».

Ν. 2676/99
α) Περιορισμός καταβαλλόμενων συντάξεων λόγω θανάτου, τουλάχιστον κατά το 1/2. Εάν οι δικαιούχοι σύνταξης λόγω θανάτου είναι κάτω των 40 ετών η σύνταξη θα καταβάλλεται μόνο για 3 χρόνια.
β) Προκλητικές «διευκολύνσεις», ουσιαστικά παραγραφές οφειλών για κακοπληρωτές εργοδότες, οφειλέτες του ΙΚΑ και άλλων ταμείων.
γ) Περιορισμός επικουρικής σύνταξης Ταμείου Αρωγής δημοσίων υπαλλήλων στο 20%.
δ) Αύξηση του ποσοστού των αποθεματικών των Ταμείων που θα ρίχνονται στο τζόγο του Χρηματιστηρίου σύμφωνα με τις κατευθύνσεις της κυβέρνησης και της πλουτοκρατίας.
ε) Συγχώνευση ΕΤΕ Μετάλλου με το ΤΕΑΜ.
στ) Πλειοψηφία στις διοικήσεις των Ταμείων κυβερνητικοί υπάλληλοι.
ζ) Χειροτέρευση των προϋποθέσεων για να μπορούν να εργάζονται οι χαμηλοσυνταξιούχοι.
η) Μείωση κατά 10% των ελάχιστων απαιτούμενων ενσήμων στις οικοδομικές εργασίες.
θ) Συστήνεται Υπηρεσία Ελέγχου Δαπανών Υγείας Φορέων Κοινωνικής Ασφάλισης ως μηχανισμός περικοπής των δαπανών υγείας.

2768/99 ιδρύθηκε ο ΟΠΑΔ, οργανισμός περίθαλψης, που καθιερώνει ετήσιο πλαφόν ποσού για την περίθαλψη των δημοσίων υπαλλήλων. Μετά την εξάντληση αυτού του ποσού η περίθαλψη πληρώνεται από τον ασφαλισμένο
2676/1999 Το ποσοστό τζογαρισματος από τα αποθεματικά στο χρηματιστήριο αυξήθηκε σε 23%
3029/2002 ΡΕΠΠΑ
1. Μείωσε τις συντάξεις (Δημόσιο, πρώην ΔΕΚΟ, Τράπεζες), με αλλαγή του τρόπου υπολογισμού τους επί του μισθού. Από το 2008 μειώνεται από το 80% κατά 1% κατ’ έτος φτάνοντας στο 70% μέχρι το 2017. Η μείωση αυτή γίνεται ακόμα μεγαλύτερη, γιατί ο υπολογισμός των συντάξεων θα γίνεται όχι με βάση τον τελευταίο μισθό, αλλά με το μέσο όρο των μισθών της τελευταίας 5ετίας (-5% περίπου) και χωρίς υπολογισμό δώρων Χριστουγέννων, Πάσχα, επιδομάτων αδείας και τριμήνων (-15% περίπου) (άρθρο 1 παρ. 1).
2. Κατάργησε την 35ετία ανεξαρτήτως ηλικίας για τους νέους εργαζόμενους στο Δημόσιο και εφάρμοσε την 37ετία.
3. Αύξησε το όριο ηλικίας στα 67 χρόνια (σε προαιρετική βάση!!), έχοντας όμως κατά νου ότι αυτό θα γίνει υποχρεωτικό λόγω των χαμηλών συντάξεων και της αδυναμίας συγκέντρωσης του απαιτούμενου χρόνου για την κατοχύρωση ασφαλιστικού δικαιώματος - ιδιαίτερα για τους νέους εργαζόμενους. Αύξησε τα όρια κατά 5 χρόνια για τους άντρες και 10 για τις γυναίκες. Κανένας νέος ασφαλισμένος δεν θα συνταξιοδοτείται πριν τα 60.
4. Συνδέει την παροχή σύνταξης λόγω χρόνων εργασίας με την ηλικία (αρθρ. 1 παρ. 6), ως εξής: «Η καταβολή της σύνταξης αναστέλλεται μέχρι τη συμπλήρωση της ηλικίας» . Βάζει μετά το 2003 υποχρεωτικό όριο ηλικίας τα 55 για τις γυναίκες που είχαν θεμελιώσει με βάση τα χρόνια εργασίας δικαίωμα συνταξιοδότησης από το 1998 και για τους άντρες που είχαν συμπληρώσει τα 35 και μπορούσαν να φύγουν την ηλικία των 58, όρια που πριν δεν έμπαιναν.
5. Αποφασίζει την ενοποίηση Ταμείων από την 1.1.2008 (άρθρο 5) με ένταξη των Ταμείων των Τραπεζοϋπαλλήλων και των πρώην ΔΕΚΟ στο ΙΚΑ, έχοντας στόχο να εξομοιώσει προς τα κάτω τα δικαιώματα, να επιβάλει αυξημένα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης, μείωση συντάξεων και παροχών ιδιαίτερα για τους νέους και τις νέες.
6. Εισήγαγε τη λογική του κεφαλαιοποιητικού συστήματος, εντάσσοντας στο ασφαλιστικό σύστημα τα «επαγγελματικά ταμεία», τα οποία θα λειτουργούν σε ανταποδοτική βάση, έτσι που οι παροχές θα καθορίζονται από το αποτέλεσμα της επένδυσης των εισφορών στον τραπεζικό - χρηματιστηριακό τζόγο, με το σχετικό ρίσκο. (άρθρο 7).
7. Καθιέρωσε τον ατομικό λογ/σμό εισφορών κάθε ασφαλισμένου για την επικουρική (άρθρ. 4. παρ. 10) βάζοντας θεμέλια στο μέλλον για την λειτουργία της ανταποδοτικότητας.
8. Καταργείται η εργοδοτική εισφορά στα ταμεία αυτασφάλειας που μετατρέπονται από ΝΠΔΔ σε ΝΠΙΔ και εποπτεύονται από την αναλογιστική αρχή.
9. Προβλέπει μετά το 2007 ένταξη των ειδικών ταμείων κύριας σύνταξης στο νέο ΙΚΑ (εμμέσως υποχρεωτικά μετά από αποφάσεις Δ.Σ. των ταμείων και μελέτη βιωσιμότητας αναλογιστικής αρχής). Ενώ (άρθρο 4 παρ. 3) το κράτος (και όχι οι εργοδότες) αναλαμβάνει την κάλυψη των ελλειμμάτων των ταμείων αυτών.
Τα επικουρικά δεν εξαιρούνται και με προεδρικό διάταγμα μπορούν να ενταχθούν ή συγχωνευτούν με την ίδια διαδικασία σε αλλά ταμεία ή να ενταχθούν στο ΙΚΑ-ΕΤΕΑΜ. Με υπουργικές αποφάσεις μπορούν να καταργούνται οι νομοθετημένες υποχρεώσεις των τραπεζών για κάλυψη των ελλειμμάτων των ταμείων. Επίσης, θέσπισε την απόδοση στο ΙΚΑ από τον κρατικό προϋπολογισμό του 1% του ΑΕΠ.
Καταργεί την εισφορά του κράτους 10% για τους προσληφθέντες μετά το 1993 (νόμος 2084/02 που μείωσε εργοδοτικές εισφορές για αυτή την κατηγορία) (άρθρο 4 παρ. 4).
Συστήνει τον κλάδο ΕΤΕΑΜ στο ΙΚΑ ως νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου με σκοπό την παροχή της επικουρικής σύνταξης , διάδοχο του ΙΚΑ ΤΕΑΜ. (Μέχρι σήμερα δεν έχει χωριστούς λογαριασμούς και χρήματα).
Ιδρύει εθνική αναλογιστική αρχή για την εποπτεία και τον έλεγχο των ταμείων.

Σε κάθε αντιασφαλιστικό νόμο βρίσκει κάποιος ένα κερασάκι που επιτρέπει στους υποστηρικτές των αντιδραστικών αλλαγών την εξύμνησή του και στους συνδικαλιστές το φύλλο συκής για τη συμμόρφωσή τους. Και αυτά ήταν :
α. Αύξησε το ποσοστό υπολογισμού της σύνταξης των προσληφθέντων μετά την 1.1.1993 από το 60% (όπως πρόβλεπε ο Ν. 2084/92) στο 70% του μισθού, ταυτόχρονα με τη μείωση των συντάξεων των προ του 1993 ασφαλισμένων από το 80% στο 70%, αλλά με τον τρόπο υπολογισμού της και στους προσληφθέντες μετά το 1993 μειώνεται.
β. Η χρηματοδότηση από το 1993 του ΙΚΑ_ΕΤΑΜ με 1% του ΑΕΠ κατ΄ έτος ( που τελικά ούτε το ίδιο το ΠΑΣΟΚ κατέβαλε στο σύνολο).

ΓΙΑ ΕΦΑΠΑΞ

Ενώ ο νόμος Σιούφα δεν καταργήθηκε, δέκα χρόνια αργότερα, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ στο δικό της ασφαλιστικό νόμο έδωσε τη δυνατότητα στα ειδικά ταμεία των τραπεζών να ιδρύσουν νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου για τη διαχείριση του εφάπαξ, στο πλαίσιο όμως των διατάξεων του νόμου Σιούφα, και κατάργησε το πλαφόν. Αυτό δηλαδή σήμαινε ότι:
Η εργοδοτική εισφορά δεν επανέρχεται. Οι εισφορές παραμένουν 3% για τους ασφαλισμένους μέχρι το 1992 και 4% για τους από 1/1/1993 και μετά. Οι αποδόσεις για τους ασφαλισμένους από 1/1/1993 παραμένουν όπως αυτές καθορίστηκαν με το νόμο Σιούφα..Οι αποδόσεις για τους παλαιότερους ασφαλισμένους καθορίζονται από το Καταστατικό των νεοσυσταινόμενων Ν.Π.Ι.Δ, με βάση τις υπάρχουσες οικονομικές δυνατότητες του ΕΦΑΠΑΞ, μετά από αναλογιστική μελέτη.
ΠΑΣΟΚ 1993-2001
Διατήρησε όλα τα αντεργατικά μέτρα της ΝΔ και με το νόμο 3029/02 προχώρησε σε αλλαγές που καταργούν δικαιώματα και υπονομεύουν τον δημόσιο χαρακτήρα της κοινωνικής ασφάλισης.
Μείωσε τη σύνταξη των εργαζομένων στο δημόσιο και στα ειδικά ταμεία. Αντί του υπολογισμού της σύνταξης με βάση τον τελευταίο μισθό, ο υπολογισμός γίνεται με βάση το μέσο όρο των μισθών της τελευταίας 5ετίας. Η σύνταξη δεν υπολογίζεται στο 80% του τελευταίου μισθού αλλά στο 70% του μέσου όρου των μισθών της τελευταίας 5ετίας.
Άνοιξε το δρόμο για ένταξη των ειδικών ταμείων στο ΙΚΑ-ΕΤΑΜ με στόχο την υποβάθμιση.
Αύξησε το όριο ηλικίας συνταξιοδότησης στα 67 χρόνια μέσω ωμού εκβιασμού που συνδέει την παράταση του εργάσιμου βίου με την προσδοκία αύξησης των συντάξεων πείνας και την συμπλήρωση προϋποθέσεων συνταξιοδότησης που χειροτερεύουν συνεχώς λόγω της ανεργίας και της μερικής απασχόλησης.
Τα βαρέα και ανθυγιεινά επαγγέλματα τα έθεσε στη διαδικασία επανεξέτασης με αντιλαϊκό σκοπό, για αποχαρακτηρισμό αυθαίρετο.
Άνοιξε το δρόμο για την ιδιωτικοποίηση της κοινωνικής ασφάλισης μέσω των επαγγελματικών συνταξιοδοτικών ταμείων που κινούνται στη λογική των τριών πυλώνων, όπου ο πρώτος θα χορηγεί μικρή σύνταξη, ο δεύτερος τίθεται σε ανταποδοτική- κεφαλαιοποιητική βάση, δηλαδή οι παροχές καθορίζονται με βάση την επένδυση στο χρηματιστήριο, και ο τρίτος που αποτελεί τον ιδιωτικό ασφαλιστικό τομέα.

Ν.Δ.

Ν. 3371/30.6.2005 (ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΑΛΟΓΟΣΚΟΥΦΗΣ, ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ)

1. Επικουρική. Υπάγονται υποχρεωτικά στον κλάδο επικουρικής ασφάλισης του ΙΚΑ (ΕΤΕΑΜ) οι νεοπροσλαμβανόμενοι από 1.1.2005, και οι συνταξιούχοι και οι ασφαλισμένοι μετά τη διάλυση των επικουρικών τους ταμείων. Οι εισφορές και οι προϋποθέσεις συνταξιοδότησης και ο τρόπος υπολογισμού της σύνταξης είναι σύμφωνα με τους όρους του ΕΤΕΑΜ. Ο εργοδότης, εφόσον έδινε πριν στα επικουρικά ταμεία εισφορά μεγαλύτερη κατά 4,5%, θα δίνει αυτό το ποσοστό (4,5%) και μετά. Σε δέκα χρόνια θα βγει μελέτη για το πόσο που χρειάζεται επιπλέον να καλύψει ο εργοδότης για τη δαπάνη από την ένταξη των ασφαλισμένων και των συνταξιούχων. (άρθρα 58 και 59).
2. Κύρια. Εντάσσονται στον κλάδο κύριας σύνταξης του ΙΚΑ (ΕΤΑΜ) μέχρι 31.12.2005 οι ασφαλισμένοι, που τα ταμεία τους έχουν ενταχθεί στο ΕΤΑΤ. Οι εισφορές εργοδότη και εργαζομένων μειώνονται φθάνοντας του εργοδότη μέσα σε πενταετία στα ποσοστά του ΙΚΑ (άρθρο 57).
3. ΕΤΑΤ. Ιδρύεται ΝΠΔΔ ένα μήνα μετά την ισχύ του νόμου, ως φορέας σύνδεσης και διαμεσολάβησης μεταξύ ασφαλισμένων και ΕΤΑΜ, ΕΤΕΑΜ, ΕΤΑΤ, που η λειτουργία του αρχίζει 2 μήνες μετά την ισχύ του νόμου. Υπάγονται οι ασφαλισμένοι για επικουρική, μετά από τη διάλυση των επικουρικών τους (σύμφωνα με τα καταστατικά τους ή μετά από αποχώρηση ενός εργοδότη αν πρόκειται για ταμείο πολλών πιστωτικών ιδρυμάτων), και αίτημα είτε του εργοδότη είτε των εργαζόμενων. Δεν καθορίζονται εισφορές. Μέσα σε 10 χρόνια θα καταβάλει ο εργοδότης τυχόν εισφορά που θα καθοριστεί από μελέτη. Οι μόνοι πόροι του προέρχονται από τις προσόδους των περιουσιακών στοιχείων των επικουρικών ταμείων, που θα περιέλθουν σε αυτό. Όμως, αυτός ο φορέας υποτίθεται θα καταβάλλει τα επιπλέον ποσά επικουρικής σύνταξης, που παρείχαν τα επικουρικά ταμεία για τους προ του 1992, που θα συνταξιοδοτούνται εφεξής, ενώ για τους μετά μια αδιευκρίνιστη «συνταξιοδοτική παροχή» (άρθρα 69-64).
3345/2006 Ν.Δ. αναφέρεται σε περιοδικό ΤΥΠΕΤ
Ν. 3455/06 υπάγει υποχρεωτικά τους εργαζόμενους της Εμπορικής Τράπεζας στα ΤΑΜΕΙΑ ΕΤΑΤ και ΕΤΕΑΜ.
Ν. 3522/2006 Εντάσσει τα ταμεία κύριας και επικουρικής σύνταξης των εργαζομένων της Αγροτικής Τράπεζας στο ΙΚΑ. Καμία αντίδραση από συνδικαλιστικούς φορείς. Εισφορά εργαζόμενων από 11% σε 6,67% και εργοδότη από 22,67% σε 13,32%.
3556/07 Αυξάνει τον αριθμό των μελών διορίζοντας στο Δ.Σ. του ταμείου κύριας σύνταξης της ΕΤΕ ένα εκπρόσωπο του Υπουργείου Οικονομικών με αποτέλεσμα τα μέλη να γίνουν έξι. Σε άρθρο του ίδιου νόμου προβλεπόταν ότι θα γίνει ο αριθμός μονός.
ΦΕΚ 1186/12-7-07 Πράξη Υπουργού Απασχόλησης και Κοινωνικής Προστασίας υπ. Αριθμ. Φ 800000/οικ.1851618518/1565 «Ανασυγκρότηση – ανακαθορισμός του αριθμού των μελών των Διοικητικών Συμβουλίων Φορέων Κοινωνικής Ασφάλισης αρμοδιότητας του υπουργείου Απασχόλησης και Κοινωνικής Προστασίας» άλλαξε τη σύνθεση 17 Δ.Σ. των ταμείων κύριας ασφάλισης υπέρ των κυβερνητικών εκπροσώπων και της εργοδοσίας ώστε τελικά από 3 εκπροσώπους των εργαζόμενων έναντι 2 των εργοδοτών, έγινε 4 των κυβερνητικών και εργοδοτικών έναντι 3 των εργαζόμενων (συμπεριλαμβάνονται ταμείο ΕΤΕ, ταμείο Ελλάδος, και το Ταμείο ΕΤΒΑ) .

ΓΙΑ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ως τροπολογία σε νομοσχέδιο εντάσσει το ταμείο επικουρικής στο ΙΚΑ. Αντιδράσεις από σύλλογο υπαλλήλων Εμπορικής.
Για ΑΛΦΑ εντάσσει ταμείο επικουρικής σε ΙΚΑ. Αντιδράσεις από σύλλογο Άλφα και από ΟΤΟΕ.

3518/06 για ΤΣΜΕΔΕ

ΓΙΑ ΟΙΚΟΔΟΜΗ. Απόφαση Συμβούλιου της Επικρατείας ακυρώνει την υποχρεωτική καταβολή ενσήμων με βάση τα τετραγωνικά μέτρα οικοδομής.

ΝΟΜΟΣ ΡΕΠΠΑ 3029/2002

2007-12-03T08:00:00.000-08:00

Ο ΑΝΤΕΡΓΑΤΙΚΟΣ ΝΟΜΟΣ ΡΕΠΠΑ
Ο νόμος Ρέππα (3029/2002) προβάλλεται και σήμερα από το ΠΑΣΟΚ ως «ο νόμος που καθιέρωσε φιλεργατικές ρυθμίσεις, με κάποιες έστω αδυναμίες, σε αντίθεση με τους νόμους της Ν.Δ.». Στις πρόσφατες 16 προτάσεις του ΠΑΣΟΚ για το ασφαλιστικό, που δεν διαφέρουν επί της ουσίας με τις προτάσεις της Νέας Δημοκρατίας, τον επικαλείται συχνά για τις προβλέψεις του περί εφαρμογής παροχής κινήτρων παραμονής στην εργασία και για άλλα.
Σε αυτή την προσπάθεια στήριξης του νόμου Ρέππα συνδράμει και η ΠΑΣΚΕ με τις υπόλοιπες μερίδες της συνδ. γραφειοκρατίας στα συνδικάτα που ελέγχει. Ενώ, ανοχή στο νόμο δείχνουν και μερίδες αριστερών συνδικαλιστών μαζί και η Αυτόνομη Παρέμβαση (ΣΥΝ) που δεν βάζει θέμα για τη συνολική αντεργατική του κατεύθυνση και για κατάργηση του, αλλά μόνο για κατάργηση αντιασφαλιστικών διατάξεων του.
Η υποστήριξη της ΓΣΕΕ στο νόμο φάνηκε με την ποδηγέτηση των αντιδράσεων και το κλείσιμο των όποιων απεργιακών κινητοποιήσεων την περίοδο της κατάθεσης του και ομολογήθηκε πρόσφατα η από κοινού με το Υπουργείο Εργασίας και την ηγεσία της ΓΣΕΕ προετοιμασία του νόμου.
Όμως, η φιλεργατικότητα του νόμου διαψεύδεται όχι μόνο από το ίδιο το συνολικά αντιδραστικό περιεχόμενο του, αλλά και από την ανάγκη που βρέθηκε ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ, κάτω από τις διαμαρτυρίες και τις πιέσεις άμεσα θιγόμενων κλάδων ασφαλισμένων, να βάλει «όρο» για συμμετοχή στον διάλογο της Ν.Δ για τη μεταρρύθμιση τους ασφαλιστικού και το πάγωμα της εφαρμογής του νόμου (ένταξη ειδικών ταμείων, νέος τρόπος υπολογισμού σύνταξης από 1.1.2008), αν δεν προχωρήσει η εφαρμογή άλλων σημείων του (χρηματοδότηση ΙΚΑ από προϋπολογισμό).
Ορισμένοι από το ΠΑΣΟΚ λένε πλέον: «Ορθές οι προβλέψεις και ρυθμίσεις του νόμου, αλλά τα δεινά δημιούργησε η μη σωστή εφαρμογή στο σύνολο του με τις αλλαγές που έφερε.»
Ποιες όμως είναι οι «ορθές» ρυθμίσεις;
1. Μείωσε τις κύριες συντάξεις (Δημόσιο, πρώην ΔΕΚΟ, Τράπεζες), με αλλαγή του ποσοστού υπολογισμού τους επί των συντάξιμων αποδοχών (γενικά συντάξιμες αποδοχές θεωρούνται όχι το σύνολο των αποδοχών, αλλά μόνο ο βασικός και ορισμένα λίγα επιδόματα διαφορετικά ανά κλάδο). Από το 2008 η πλήρης κύρια σύνταξη μειώνεται από το 80%, που ίσχυε, κατά -1% κατ’ έτος φτάνοντας στο 70% μέχρι το 2017. (άρθρο 2 παρ. 11 ε). Η μείωση αυτή γίνεται ακόμα μεγαλύτερη, γιατί ο υπολογισμός των συντάξεων θα γίνεται όχι με βάση τον τελευταίο συντάξιμο μισθό, αλλά με το μέσο όρο των συντάξιμων μισθών της τελευταίας 5ετίας (-5% περίπου) και χωρίς υπολογισμό δώρων Χριστουγέννων, Πάσχα, επιδομάτων αδείας και τριμήνων (-15% περίπου) (άρθρο 1 παρ. 1). Στο ΙΚΑ επίσης εισάγει υπολογισμό βάσει της κατ’ επιλογήν καλύτερης 5ετίας στην 10ετία για το ημερομίσθιο με την αφαίρεση δώρων Χριστουγέννων, Πάσχα, επιδομάτων αδείας και τριμήνων κ.λ.π. (αρθρ. 2 παρ. 9)
2. Εισήγαγε την 37ετία υπηρεσίας ή 11.100 μέρες ασφάλισης χωρίς όριο ηλικίας (ΧΟΗ) για προϋπόθεση παροχής της σύνταξης για άνδρες, γυναίκες προσληφθέντες μετά το 1993 (άρθρο 2 παρ. 2). Και για τους προσληφθέντες 83-92 στην 35ετία ΧΟΗ (που είχε βάλει ο Σιούφας) έβαλε όριο ηλικίας τα 58 για έναρξη καταβολής ή 55 με μείωση για αυτούς της σύνταξης κατά 1/267 για κάθε μήνα που λείπει μέχρι τα 65 ηλικία (άρθρ. 3 παρ. 3 β). Προ Σιούφα ίσχυε η προϋπόθεση π.χ. για τους άνδρες τα 32 για το δημόσιο και τα 30 για εκπαιδευτικούς, τράπεζες, ΔΕΚΟ, ΧΟΗ. Γενικά αύξησε τα απαιτούμενα χρόνια υπηρεσίας σε σχέση με τα ισχύοντα με το νόμο Σιούφα, που και αυτός τα αύξησε σε σχέση με τα προ 92 ισχύοντα.
3. Ανέβασε, επίσης, τα χρόνια ηλικίας για καταβολή μειωμένης σύνταξης σε Δημόσιο-ΔΕΚΟ-Τράπεζες για παλιούς και νέους, εκτός αν οι παλιοί είχαν θεμελιώσει ήδη ευνοϊκότερα όρια, σε 65 για άνδρες και 60 για γυναίκες με ελάχιστο τα 15 συντάξιμα για όλους ανεξαρτήτως έτους πρόσληψης σε σχέση με τα προηγούμενα ισχύοντα π.χ. σε Δήμοσιο, ΔΕΚΟ, τράπεζες ίσχυε για τους άνδρες προσληφθέντες προ ΄82 τα 55 ηλικία με 25 συντάξιμα.
4. Εισήγαγε ως όριο ηλικίας παραμονής στην εργασία τα 67 χρόνια (σε προαιρετική βάση για να συμπληρώνεται η σύνταξη που υπολογίζεται για τη 35ετία Χ 2% κατ΄ έτος =70% με έξτρα 3% για κάθε επιπλέον χρόνο μετά τα 65 μέχρι τα 67), βάζοντας βάσεις να γίνει αυτό εμμέσως υποχρεωτικό λόγω των χαμηλών συντάξεων και της αδυναμίας συγκέντρωσης του απαιτούμενου χρόνου για την κατοχύρωση ασφαλιστικού δικαιώματος - ιδιαίτερα για τους νέους εργαζόμενους. (άρθρ. 3 παρ. 2 α)
5. Υιοθετεί γενικότερα τα «κίνητρα παραμονής» παρατείνοντας την παραμονή στην εργασία για αυτούς που δικαιούνται σύνταξη λόγω γήρατος με 15ετία, δίνοντας 1% παραπάνω για κάθε έτος (αρθρ. 3 παρ. 5)
6. Καθιερώνει την αναστολή καταβολής της σύνταξης λόγω χρόνων εργασίας συνδέοντας την με την ηλικία (αρθρ. 1 παρ. 6), ως εξής: «Η καταβολή της σύνταξης αναστέλλεται μέχρι τη συμπλήρωση της ηλικίας».
7. Προωθεί ένταξη των ειδικών ταμείων κύριας σύνταξης (ΔΕΚΟ, Τραπεζοϋπαλλήλων) από την 1.1.2008 (άρθρο 5) στο νέο ΙΚΑ (εμμέσως υποχρεωτικά μετά από κυβερνητική απόφαση και αποφάσεις Δ.Σ. των ταμείων και μελέτη βιωσιμότητας) έχοντας στόχο να εξομοιώσει προς τα κάτω τα δικαιώματα, να επιβάλει αυξημένα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης, μείωση συντάξεων και παροχών ιδιαίτερα για τους νέους και τις νέες. Να σημειώσουμε εδώ ότι πρόσφατα με πράξη που δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ 12/7/07, που δεν συνάντησε αντιδράσεις από ΓΣΕΕ , η κυβέρνηση της Ν.Δ. στα 17 ειδικά ταμεία κύριας σύνταξης που είχαν πλειοψηφία οι εκπρόσωποι των εργαζόμενων αύξησε τα μέλη του Δ.Σ. διορίζοντας κυβερνητικούς εκπροσώπους για να χαθεί η πλειοψηφία, ώστε να έχει σίγουρη την απόφασή τους, αν και ούτως ή άλλως η ΠΑΣΚΕ, η ΔΑΚΕ, οι ομοσπονδίες και η ΓΣΕΕ έχουν αποδεχθεί την ένταξη.
8. Ενώ το κράτος (και όχι οι εργοδότες) αναλαμβάνει την κάλυψη των ελλειμμάτων τυχόν άλλων ταμείων που θα ενταχτούν στο ΙΚΑ – ΕΤΑΜ (άρθρο 4 παρ. 3).
9. Τα επικουρικά δεν εξαιρούνται και με προεδρικό διάταγμα μπορούν να ενταχθούν ή συγχωνευτούν με την ίδια διαδικασία σε αλλά ταμεία ή να ενταχθούν στο ΙΚΑ-ΕΤΕΑΜ. (άρθρ. 11) Με υπουργικές αποφάσεις μπορούν να καταργούνται οι νομοθετημένες υποχρεώσεις των τραπεζών για κάλυψη των ελλειμμάτων των ταμείων.
10. Εισήγαγε τα «επαγγελματικά ταμεία ΝΠΙΔ» που ορίζει ότι θα λειτουργούν με το κεφαλαιοποιητικό σε ανταποδοτική βάση, έτσι που οι παροχές θα καθορίζονται από το αποτέλεσμα της επένδυσης των εισφορών στον τραπεζικό - χρηματιστηριακό τζόγο, με το σχετικό ρίσκο (άρθρο 7 παρ. 5).
11. Καθιέρωσε τον ατομικό λογ/σμό εισφορών κάθε ασφαλισμένου για την επικουρική (άρθρ. 4. παρ. 10) βάζοντας θεμέλια στο μέλλον για την λειτουργία της ανταποδοτικότητας.
12. Καταργείται η εργοδοτική εισφορά στα ταμεία αυτασφάλειας που μετατρέπονται από ΝΠΔΔ σε ΝΠΙΔ και εποπτεύονται από την αναλογιστική αρχή.
13. Καταργεί την εισφορά του κράτους 10% για τους προσληφθέντες μετά το 1993 (που καθιερώθηκε με το νόμο 2084/02 που μείωσε εργοδοτικές εισφορές για αυτή την κατηγορία) για το ΙΚΑ από το 2003 και για τα ειδικά ταμεία από την ενσωμάτωσή τους στο ΙΚΑ (άρθρο 4 παρ. 4).
14. Απαλλάσσει τους εργοδότες των εντασσόμενων στο ΙΚΑ για κύρια σύνταξη ειδικών ταμείων (τράπεζες κ.λ.π.) από τις αυξημένες εργοδοτικές εισφορές που κατέβαλαν προς τα ειδικά ταμεία και από την νομοθετημένη υποχρέωσή τους για κάλυψη τυχόν ελλειμμάτων τους (μείωση εργοδοτικών εισφορών για κύρια 50% με την ένταξη στο ΙΚΑ)
15. Συστήνει τον κλάδο ΕΤΕΑΜ στο ΙΚΑ ως νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου με σκοπό την παροχή της επικουρικής σύνταξης (άρθρ. 6) , διάδοχο του ΙΚΑ ΤΕΑΜ, που μέχρι σήμερα δεν έχει ταμείο με χωριστούς λογαριασμούς και χρήματα.
16. Ιδρύει εθνική αναλογιστική αρχή για την εποπτεία και τον έλεγχο των ταμείων.

Σε κάθε αντιασφαλιστικό νόμο βρίσκει κάποιος ένα κερασάκι που επιτρέπει στους υποστηρικτές των αντιδραστικών αλλαγών την εξύμνησή του και στους συνδικαλιστές το φύλλο συκής για τη συμμόρφωσή τους. Και αυτά ήταν :
α. Αύξησε το ποσοστό υπολογισμού της σύνταξης των προσληφθέντων μετά την 1.1.1993 από το 60% (που το είχε μειώσει ο Ν. 2084/92) στο 70% του μισθού, ταυτόχρονα με τη μείωση των συντάξεων των προ του 1993 ασφαλισμένων από το 80% στο 70%, αλλά με τον τρόπο υπολογισμού της και στους προσληφθέντες μετά το 1993 μειώνεται.
β. Η χρηματοδότηση από το 1993 του ΙΚΑ_ΕΤΑΜ με 1% του ΑΕΠ κατ΄ έτος ( που τελικά ούτε το ίδιο το ΠΑΣΟΚ κατέβαλε στο σύνολο) (άρθρ. 4).
δ. Η πρόβλεψη αν κάποιοι ήδη θεμελίωναν δικαίωμα καταβολής σύνταξης με ευνοϊκότερα όρια με το νόμο Σιούφα να μην θιγούν τα όρια τους, αλλά και σε αυτούς αλλάζει το ποσοστό υπολογισμού της σύνταξης.
ε. Ο συνυπολογισμός της στρατιωτικής θητείας για τις 10.500 ασφάλισης στο ΙΚΑ, όχι όμως για τις 7.500 στα βαρεά.

Στην ουσία ο νόμος Ρέππα όχι μόνο δεν αμφισβήτησε τη φιλοσοφία ή άλλαξε τις διατάξεις των προηγούμενων νόμων 1902/90 (Γιαννάκου) και 2084/92 (Σιούφα) της Ν.Δ. για εισαγωγή διαφορετικών ορίων νέων και παλιών ασφαλισμένων, μείωση συντάξεων, αύξηση ορίων ηλικίας και μείωση εργοδοτικών υποχρεώσεων, αλλά...τους διατήρησε, αποτελεί συνέχεια τους, βάθεμα της αντιδραστικότητάς τους και έδαφος προετοιμασίας για τις επόμενες νομοθετικές παρεμβάσεις της Ν.Δ., νόμος 3371/05, 3518/06 και το επικείμενο Νομοσχέδιο Μαγγίνα).

Δεκέμβρης 2007 Μαρία Μπικάκη

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΟΠΤΙΚΗ ΓΙΑ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ

2007-10-30T08:01:00.000-07:00

ΟΜΙΛΙΑ ΟΚΤΩΒΡΗΣ 2007

ΠΑΡΑΔΟΧΗ
Συζητώντας για το ασφαλιστικό κατ’ αρχήν πρέπει να κάνουμε κάποιες παραδοχές.
Το ασφαλιστικό περιλαμβάνει όλες τις πτυχές που εξασφαλίζουν στους εργαζόμενους το δικαίωμα στην υγεία (πρόληψη, περίθαλψη, θεραπεία), την παροχή σύνταξης, τις πάσης φύσεως άδειες, την οικονομική κάλυψη σε περίπτωση ασθένειας, ή ανεργίας, την κοινωνική πρόνοια, κ.α.
Συνηθίζουμε να συζητάμε το θέμα ως προς την πτυχή του συνταξιοδοτικού και, με αφορμή το βάρος που πέφτει σε αυτό λόγω της νέας κυβερνητικής επίθεσης, έτσι θα το συζητήσουμε και σήμερα.

ΓΕΝΙΚΗ ΘΕΩΡΗΣΗ
Συνολικά θεωρούμε ότι, το δικαίωμα στην ασφάλιση, την υγεία, την παιδεία είναι αναφαίρετα κοινωνικά δικαιώματα, που πρέπει να παρέχονται καθολικά και δωρεάν σε οποιεσδήποτε συνθήκες.
Η πλήρης ικανοποίηση αυτών των αναγκών και για όλους τους ανθρώπους είναι φανερό ότι απαιτεί άλλες κοινωνικές δομές, που έχουν κέντρο τις ανθρώπινες ανάγκες και αντιτίθεται με τους νόμους της αγοράς και του κέρδους και τα ανταγωνιστικά συμφέροντα της σημερινής καπιταλιστικής κοινωνίας. Απαιτεί την κοινωνία της κομμουνιστικής απελευθέρωσης.
Για τον εργάτη στόχος του πρέπει να είναι η απαλλαγή του από την εκμετάλλευση και την καταναγκαστική εργασία. Η εργασία του να αποτελεί ελεύθερη δημιουργική έκφραση των δυνατοτήτων του και να τον ολοκληρώνει ως προσωπικότητα. Από το προϊόν της συλλογικής εργασίας ο εργάτης θα μπορεί να απολαμβάνει την ικανοποίηση των αναγκών του.
Τι θα γίνεται όμως όταν ο άνθρωπος δεν μπορεί να συνεισφέρει, να παράγει ο ίδιος; Δηλαδή πριν την ενηλικίωσή του, ή όταν δεν είναι ικανός για εργασία λόγω ασθένειας, ατυχήματος, είτε μετά λόγω γήρατος δεν μπορεί να συμμετέχει στην παραγωγή του συλλογικού προϊόντος.
Προφανώς η κοινωνία οφείλει να του εξασφαλίζει επαρκείς πόρους για τη διαβίωσή του σύμφωνα με τις τότε σύγχρονες ανάγκες και δυνατότητες και με ισότιμο τρόπο για όλους.

ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΑΣΦΑΛΙΣΗ
Στο καπιταλιστικό σύστημα η ικανοποίηση αυτών των αναγκών αποτελεί αντικείμενο ταξικής πάλης. Με την καθιέρωση του μισθού ως μέσο για την πληρωμή της εργατικής δύναμης του εργάτη και την ανάγκη της αναπαραγωγής της, προέκυψε και η ανάγκη για την ασφαλιστική κάλυψη.
Τα πρώτα ταμεία αλληλεγγύης δημιουργήθηκαν από τους ίδιους τους εργάτες και τις σωματειακές τους συλλογικότητες. Με το πέρασμα του χρόνου με τη συνεισφορά των εργοδοτών σε αυτά τα ταμεία και σε αυτά που δημιουργήθηκαν με διάφορες μορφές και τρόπους αργότερα, καθιερώθηκε ο λεγόμενος έμμεσος μισθός, πλάι στον άμεσο που λάμβανε ο ίδιος ο εργάτης. Το κεφάλαιο αυτόν τον μετρά σαν εργατικό μη μισθολογικό κόστος. Και στην ταξική πάλη, όπως στόχος του κεφαλαίου είναι διαρκώς να μειώνει την τιμή που αγοράζει την εργατική δύναμη, έτσι στόχος του είναι συνεχώς να προωθούνται νόμοι, μέτρα, ρυθμίσεις που αποβλέπουν στην μείωση των εξόδων της εργοδοσίας για την ασφάλιση και η αποφυγή και με κάθε άλλο τρόπο αυτών των εξόδων.
Την μεταπολεμική περίοδο δρομολογήθηκε και λειτούργησε στις αναπτυγμένες καπιταλιστικές χώρες της Ευρώπης, για λόγους που θα αναφέρει ο σ. Βασίλης, ένα κατ΄ επίφαση κοινωνικό κράτος ή κράτος πρόνοιας, όπως το ονόμασαν, που διεύρυνε και βελτίωσε τις παροχές κοινωνικής ασφάλισης. Ταυτόχρονα, όμως, με την ανάπτυξη των παραγωγικών δυνάμεων, μεγάλωνε και το χάσμα των παρεχόμενων υπηρεσιών με τις πραγματικές ανάγκες, την πρόοδο της επιστήμης και της τεχνικής.
Στη σημερινή περίοδο του ολοκληρωτικού καπιταλισμού, που τα περιθώρια κέρδους έχουν στενέψει, επιδιώκουν να ρίξουν όσο γίνεται πιο χαμηλά την τιμή της εργατικής δύναμης και προσπαθούν, επίσης, όχι μόνο να μειώσουν το μη μισθολογικό κόστος, δηλαδή την εργοδοτική και κρατική συμμετοχή στην ασφάλιση, αλλά και να βάλουν ακόμα πιο βαθιά το χέρι στα συσσωρευμένα κεφάλαια των ασφαλιστικών φορέων και επίσης να ανοίξουν ένα νέο πεδίο κερδοφορίας μέσα από την πώληση ιδιωτικών προγραμμάτων ασφάλισης. Αποδεικνύεται ότι οι όποιες επιμέρους κατακτήσεις των εργαζόμενων στις συνθήκες του καπιταλισμού είναι κατώτερες των πραγματικών αναγκών και προσωρινές.
Το ταξικό εργατικό κίνημα έχει στόχο τη μείωση της εκμετάλλευσης και την οριστική κατάργηση της. Σε αυτά τα πλαίσια βρίσκεται και η πάλη για το δικαίωμα στην ασφάλιση. Το ενσωματωμένο σ.κ. αρνείται να κινηθεί σε αυτή την κατεύθυνση και αντιμετωπίζει με διαχειριστικό τρόπο το ασφαλιστικό.
Σε ποιο έδαφος, λοιπόν για την ταξική πτέρυγα δίνεται η μάχη ; Ποια είναι η σημερινή κατάσταση των ασφαλισμένων; Ποια η δική μας οπτική;

ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΜΕΝΩΝ
1. Όπως εύστοχα γράφει μια προχθεσινή εφημερίδα το σκάνδαλο στο ασφαλιστικό βρίσκεται στο γεγονός ότι το 71% των συντάξεων του ΙΚΑ κυμαίνεται κάτω από 600 ευρώ, ενώ για τον ΟΓΑ η βασική σύνταξη είναι 278 και μαζί με την πρόσθετη φτάνει τα 360 ευρώ. Και ας αναλογιστούμε ότι από το σύνολο των περίπου 2.300.000 συνταξιούχων, 1.800. 000 είναι συνταξιούχοι από το ΙΚΑ και τον ΟΓΑ και ένα 14% από το ΤΕΒΕ, που επίσης δεν έχει επαρκείς συντάξεις. Από το σύνολο των συνταξιούχων όλων των ταμείων ο 1 στους 2 παίρνει λιγότερο από 500 ευρώ το μήνα κύρια σύνταξη, το 66% κάτω από 600 και μόνο το 14% παίρνει πάνω από 1.000.
2. Τα όρια ηλικίας για πλήρη σύνταξη στο ΙΚΑ είναι ήδη για τους άνδρες στα 65 μέχρι το 2007, ή μετά με 35ετία και τα 69 ηλικία. Δηλαδή όρια ιδιαίτερα ψηλά σε σχέση με τα αντίστοιχα όρια στις άλλες χώρες της ευρυζώνης και σε σχέση με τα όρια που ίσχυαν στο δημόσιο και στα ειδικά ταμεία. Αλλά και ο μέσος όρος συνταξιοδότησης αντίθετα με τα διαδεδομένα είναι ψηλότερα από τον κοινοτικό μέσο όρο. Το 2003 ήταν 63,2 χρόνια και 2ος χειρότερος στην Ευρώπη των 15, ενώ το 2005 έπεσε λόγω του κύματος των πρόωρων συνταξιοδοτήσεων από την κυβερνητική τρομοκρατία και τις εθελουσίες στο 61,7( στοιχεία eurostat συμπεριλαμβανομένων και των ασφαλισμένων στον ΟΓΑ).

3. Μεγάλο μέρος των νέων αλλά και παλιών ασφαλισμένων δουλεύει ανασφάλιστο. Πολλοί οι λόγοι :

- Η παράνομη εισφοροδιαφυγή του εργοδότη με την απόκρυψη των εργαζόμενων, τακτική που πλήττει πρώτα απόλα νέους, μετανάστες, γυναίκες.
- Η επιβολή της μορφής της παροχής υπηρεσιών αντί της μισθωτής εργασίας, που σημαίνει μετακύλιση στην αυτασφάλιση και προσπάθεια αποφυγής της.
- Αλλά το πιο κραυγαλέο. Χιλιάδες νέοι δουλεύουν χωρίς συνταξιοδοτική κάλυψη νόμιμα με τα προγράμματα STAGE. Μέτρο που καθιερώθηκε και προωθήθηκε από τα δυο κόμματα του αστικού μπλοκ και χρησιμοποιείται κατά κόρον από το ίδιο το δημόσιο ως δήθεν επιμόρφωση και παροχή ειδίκευσης. Μόνο 1% εισφορά για περίπτωση ατυχήματος υποχρεώνεται να δίνει ο εργοδότης για αυτούς.

Και αυτό 75 χρόνια μετά το αίτημα των αγώνων του εργ. κινήματος, που επέβαλαν την αναγνώριση της υποχρεωτικότητας και της καθολικότητας στην ασφάλιση με το νόμο 6298 του 1934 «περί κοινωνικών ασφαλίσεων». Γεγονός που παραποιημένα αποδίδεται αργότερα στο Μεταξά που απλώς «εγκαινίασε» το ΙΚΑ, ενώ αμέσως μετά προχώρησε στον υποχρεωτικό δανεισμό του συνόλου των αποθεματικών όλων των ταμείων στο κράτος.

4. Οι εργαζόμενοι δίνουν άμεσα ως εργατική εισφορά ή έμμεσα ως εργοδοτική εισφορά για κύρια και επικουρική σύνταξη κάθε μήνα ποσά που ξεκινούν στο ΙΚΑ από το 26% του μισθού τους και φτάνουν μέχρι το 44% ( π.χ. στην Εθνική), χωρίς να υπολογίζουμε τον κλάδο υγείας σε αυτά τα νούμερα. Τα ποσοστά κρατήσεων στην Ελλάδα για την ασφαλιστική κάλυψη είναι από τα ψηλότερα στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΤΑΜΕΙΩΝ
5. Αυτά τα χρήματα συγκεντρώνονται σε λογαριασμούς ή ταμεία. Στην συντριπτική πλειονότητα των οποίων ασκεί την διοίκηση, τον έλεγχο και τη διαχείριση το κράτος και οι εκπρόσωποι των εργοδοτών. Πρόκειται κυρίως για ταμεία κύριας και επικουρικής ασφάλισης και επίσης για ορισμένα αυτασφάλισης και πρόνοιας. Υπάρχουν περί τα 82 ταμεία ασφάλισης αρμοδιότητας του Υπουργείου Απασχόλησης (23 εργαζ. ιδιωτ. δικαίου, 9 τραπεζών, 12 προσωπ. δημ. επιχειρ., 4 ανεξ. επαγγελμ., 11 ελευθ. επαγγ. 6 τύπου 1 αγροτών, 16 δημ. υπαλλήλων), ο αριθμός των οποίων μειώνεται συνεχώς λόγω ενοποιήσεων.
6. Η περιουσία των ταμείων χωρίζεται σε ακίνητη και κινητή. Στην κινητή περιλαμβάνονται πάσης φύσεως χρεώγραφα (μετοχές, ομόλογα, έντοκα) και λογαριασμοί καταθέσεων. Νόμοι, εγκύκλιοι και κυβερνητικές κατευθύνσεις ρυθμίζουν κατά καιρούς την διαχείριση των αποθεματικών των ταμείων με βάση τις γενικότερες πολιτικές τους στοχεύσεις την κάθε περίοδο. Γνωστές οι υποχρεωτικές άτοκες καταθέσεις στην Τράπεζα της Ελλάδος, με τον νόμο 1611 του 1950, που μεταφερόταν με την μορφή ενίσχυσης της ανάπτυξης σε επιδοτήσεις του κεφαλαίου, οι υποχρεωτικές επενδύσεις στο χρηματιστήριο την περίοδο που ήθελαν την ζωογόνησή του, ή το πρόσφατο σκάνδαλο των δομημένων ομολόγων. Λιγότερο συζητημένες αλλά κραυγαλέες πτυχές ή υποχρεωτική δωρεά από τα αποθεματικά ταμείων προς το κράτος όπως τα 2 αεροπλάνα στην πολεμική αεροπορία επί Μεταξά από το ταμείο σύνταξης της Εθνικής Τράπεζας.
7. Νόμοι, επίσης, ρυθμίζουν κατά καιρούς την απαλλαγή εργοδοτών από τις υποχρεώσεις καταβολής εισφορών. Όπως, ο Νόμος 2687 του 1953 του Καραμανλή που κάθε ξένος επενδυτής απολαμβάνει μειωμένες ασφαλιστικές εισφορές κατά 50% ή αργότερα άλλοι νόμοι για το ελληνικό κεφάλαιο.
8. Παρανομίες, επίσης, επιβαρύνουν τα οικονομικά των ταμείων όπως η εισφοροδιαφυγή από τους εργοδότες (δημόσιο και ιδιώτες) που γίνεται είτε με την απόκρυψη της εργασίας είτε με την μη απόδοση των εισφορών, η εισφοροκλοπή (παρακράτηση της εργατικής εισφοράς αλλά μη απόδοσή της μαζί με την εργοδοτική στα ταμεία), η καθυστέρηση απόδοσης των εισφορών και η οικονομική εκμετάλλευσή τους στο μεσοδιάστημα.
Αλλά, περισσότερα και πιο αναλυτικά για αυτά, θα αναφερθούν από τον επόμενο εισηγητή, όπως και για το θέμα των χαριστικών από το κράτος ρυθμίσεων των χρεών των εργοδοτών και την μη εκπλήρωση των από το ίδιο υποχρεώσεών που έχει αναλάβει με νόμους σε φάσεις που μείωσε εργοδοτικές εισφορές, όπως την καταβολή της συμμετοχής του, βάσει της τριμερούς χρηματοδότησης, για τους προσληφθέντες μετά το 1993 (νόμος 2084/92) ή την χρηματοδότηση του ΙΚΑ με το 1% του ΑΕΠ από τον προϋπολογισμό (νόμος 3029/02).

ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΕΠΙΘΕΣΗ – ΓΕΝΙΚΟΤΕΡΟΙ ΣΤΟΧΟΙ
Σήμερα, κυβερνήσεις, διαχειριστικά κόμματα, Ε. Ένωση, ΔΝΤ, ΟΟΣΑ, Διεθνής Τράπεζα προχωρούν στην πλήρη καταβαράθρωση των εργατικών δικαιωμάτων, που κατακτήθηκαν το προηγούμενο διάστημα από το εργατικό κίνημα.
Όλες αυτές οι επεμβάσεις αποδομούν το προϋπάρχον μοντέλο και εκπληρώνουν σχέδια που έχει θέσει το κεφάλαιο. Ποια είναι αυτά; Θα μπορούσαμε να τα κατατάξουμε σε 3 κατηγορίες :
-απαλλαγή των εργοδοτών από οικονομικές υποχρεώσεις, που είχαν θεσπιστεί με το προηγούμενο σύστημα, δηλαδή μείωση του μη μισθολογικού κόστους.
-πλήρης αποδόμηση των συλλογικών δικαιωμάτων, ώστε οι εργαζόμενοι πλέον πλήρως κατακερματισμένοι να είναι και περισσότερο διασπασμένοι, γεγονός που δυσκολεύει παραπάνω τη συλλογική τους οπτική, στάση και διεκδικητική δράση.
- εκμετάλλευση της τεράστιας περιουσίας που υπάρχει στα ασφαλιστικά ταμεία για όφελος του κεφαλαίου μέσα από τις προωθούμενες αλλαγές στο όνομα της αξιοποίησης των αποθεματικών. Προγραμματίζεται από τα αποθεματικά χρηματοδότηση συμπράξεων με ιδιωτικό τομέα, επενδύσεις σε χρηματιστήρια του εξωτερικού, ρευστοποιήσεις για κάλυψη τρεχουσών υποχρεώσεων, δημιουργία εταιρειών αξιοποίησης αποθεματικών και εταιρειών εκμετάλλευσης ακίνητης περιουσίας.

ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΕΠΙΘΕΣΗΣ
Η νέα κυβερνητική εξαγγελία για επέμβαση στο ασφαλιστικό περιλαμβάνεται στο πακέτο των λεγόμενων μεταρρυθμίσεων της κυβέρνησης. Με αυτή επιδιώκεται στο όνομα του ορθολογισμού και μέσα από κοινωνική συναίνεση και διάλογο (έχουν διδαχτεί από την αποτυχία Γιαννίτση) να επιβληθούν άλλα μοντέλα ασφάλισης με προώθηση:
- των 3 πυλώνων ασφάλισης. Της κύριας που θα είναι χαμηλή και θα έχει δημόσιο καθολικό χαρακτήρα, της επικουρικής που θα είναι κλαδική με τα λεγόμενα επαγγελματικά ταμεία, και της ιδιωτικής-ατομικής ευθύνης, που θα είναι προαιρετική ή μπορεί να έχει τη μορφή ομαδικών συμβολαίων ιδιωτικής ασφάλισης. Δηλαδή να θεωρείται ότι το κράτος έχει την ευθύνη και εγγυάται μόνο μια επιδοματικής μορφής κύρια σύνταξη, εδώ χρησιμοποιούν το εφεύρημα για την λεγόμενη «εθνική σύνταξη» ή το «ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα» και προωθούν την αλλαγή του τρόπου υπολογισμού της σύνταξης, ώστε να ευννοηθεί η λειτουργία του τρίτου πυλώνα. Από κει και πέρα είναι υπεύθυνος ο ασφαλισμένος για να κάνει τις πετυχημένες επιλογές ιδιωτικού προγράμματος για καλύτερη σύνταξη στα γηρατειά του.
- του ανταποδοτικού ή κεφαλαιοποιητικού χαρακτήρα στη θέση του αναδιανεμητικού και προνοιακού χαρακτήρα, που ως ένα βαθμό λειτουργεί σήμερα. Δηλαδή του υπολογισμού της σύνταξης όχι με βάση τα συλλογικά δεδομένα και τη θέση του εργαζόμενου και την κάλυψή του σε έκτακτες περιπτώσεις ατυχημάτων, αναπηρίας κ.λπ., αλλά με βάση τι εισφορές έχει καταβάλει στην ατομική του μερίδα-λογαριασμό και την απόδοσή τους. Μια μίνι εφαρμογή αυτού του μοντέλου ισχύει και τώρα στον ΟΓΑ με την δυνατότητα επιλογής διαφορετικών κατηγοριών ύψους εισφορών και την αντίστοιχη διαμόρφωση του ύψους της σύνταξης.
- την αύξηση των ορίων ηλικίας με προώθηση της λεγόμενης ενεργούς γήρανσης με κίνητρα παραμονής στην εργασία, άρα και αντικίνητρα για την έξοδο με αλλαγή του τρόπου υπολογισμού.
- την κατάργηση των λεγόμενων πρόωρων συνταξιοδοτήσεων. Εδώ δεν γίνεται λόγος βέβαια για στρατιωτικούς και αστυνομικούς. Αλλά για τα ευνοϊκότερα όρια για μαζικές κατηγορίες ασφαλισμένων, δηλαδή για περικοπές σε βαρέα και ανθυγεινά, αναπηρικές και επιδείνωση στα ευνοϊκότερα όρια για τις μητέρες.

ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟΙ ΝΟΜΟΙ
Αυτή η επέμβαση θα είναι μια από τις πολλές επεμβάσεις μετά το 1990. Με αυτές καθιερώνονται δραστικές μεταβολές στον κλάδο υγείας, όπως η συμμετοχή του ασφαλισμένου στα φάρμακα κατά 25%. Μόνο για το συνταξιοδοτικό έχουν προωθεί από τότε 5 νόμοι και δεκάδες εμβόλιμα άρθρα σε άλλους νόμους.

Ενδεικτικά κάποιες πλευρές των νόμων :
ΝΟΜΟΣ 1902/90 ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ Ν.Δ. ΥΠΟΥΡΓΟΙ: ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΑΛΑΝΤΖΑΚΟΣ, ΟΙΚΟΝ. ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ, ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ ΜΑΡΙΕΤΤΑ ΓΙΑΝΝΑΚΟΥ.
Παρεμβαίνει στα ειδικά ταμεία θεσπίζοντας: -υποχρεωτικά τα όρια ηλικίας του νόμου και όχι των καταστατικών τους για τα χρόνια υπηρεσίας ή όρια ηλικίας. -αύξηση εισφοράς εργαζόμενου τουλάχιστον στο 7,5% μειώνοντας του εργοδότη στο ποσοστό που αυξάνεται του εργαζόμενου. Καθιερώνει την καταβολή τόκων για τις καταθέσεις των αποθεματικών των ταμείων και ανοίγει τη δυνατότητα ελεύθερων επενδύσεων σε μετοχές. Αλλάζει όρια ηλικίας στους προσληφθέντες μετά το 1983. Καθιερώνει την αναστολή σύνταξης μέχρι την συμπλήρωση ορίου ηλικίας για όσους παραιτούνται με τη συμπλήρωση της 35ετιας για τους άνδρες και της 25ετιας για τις γυναίκες.

ΝΟΜΟΣ 1976/91 - MΙΝΙ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ
Επιτρέπονται επενδύσεις και ρευστοποιήσεις πέραν του καθορισμένου ορίου, που ίσχυε υποχρεωτικά σύμφωνα με τα καταστατικά των ταμείων..

ΝΟΜΟΣ 2084/ 92
ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ Ν.Δ. ΥΠΟΥΡΓΟΙ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΑΛΑΝΤΖΑΚΟΣ, ΟΙΚΟΝ. ΜΑΝΟΣ, ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ ΣΙΟΥΦΑΣ
Επεκτείνει το διαχωρισμό των εργαζόμενων ανάλογα του χρόνου πρόσληψης σε προ του 1.1.83, προ του 1.1.93 και μετά. Καθιερώνει μεταβατικά διαστήματα με πρόσθεση εξάμηνων στο έτος συνταξιοδότησης και στην απαιτούμενη ηλικία για παροχή της σύνταξης, ώστε να υπάρξει προσαρμογή όλων μέχρι τις 31.12.1997 στα δυσμενέστερα όρια του νόμου 1902 ανάλογα με τον προηγούμενο διαχωρισμό. Ακόμα για μητέρες με ανήλικα που έχουν πρόσληψη προ της 1.1.93 βάζει το 50στο έτος ηλικίας. Επιβολή εργατικής εισφοράς για δημόσιους υπάλληλους και Τράπεζας Ελλάδος. Μείωση συντάξεων με αλλαγή της βάσης υπολογισμού της. Παρέμβαση στα ταμεία εφάπαξ με στόχο τα αποθεματικά τους. Καθιέρωση εισφοράς συνταξιούχων (ΛΑΦΚΑ). Μείωση εργοδοτικών εισφορών και καθιέρωση τρίμερους χρηματοδότησης στην κύρια σύνταξη για νεοεισερχόμενους.

ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ 2001, ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΠΑΣΟΚ, ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΓΙΑΝΝΙΤΣΗΣ, ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ ΠΡΩΤΟΠΑΠΠΑΣ
Αποσύρεται κάτω από τη μαζική εργατική αντίδραση , μεγάλη κινητοποίηση τραπεζοϋπαλλήλων εν ενέργεια και συνταξιούχων.
Επιχειρεί αλλαγή τρόπου υπολογισμού σύνταξης με ανώτερο πλαφόν το 60% του μισθού για 35 χρόνια ασφάλισης και αν κάποιος έχει επικουρικό άλλο 20% από εκεί.
Προβλέπει δυνατότητα παραμονής και μετά τα 35 χρόνια για να αυξηθεί η σύνταξη 1,714% κατ΄ έτος .
Ενιαίο όριο ηλικίας ανδρών γυναικών τα 65 χρόνια μετά το 2007 για όσους προσλήφθηκαν μετά τις 31.12.1981. Προβλέπει δυνατότητα αποχώρησης και μετά τα 60 αλλά η σύνταξη θα μειώνεται από την τελική κατά 1/200 για κάθε μήνα που υπολείπεται μέχρι τα 65. Στα ταμεία αυτασφάλειας καταργεί την εργοδοτική εισφορά. Στο όνομα της βιωσιμότητας προβλέπει αντί του αναδιανεμητικού χαρακτήρα της επικουρικής ασφάλισης να εισαχθεί το κεφαλαιοποιητικό σύστημα.

ΝΟΜΟΣ 3029/02, ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΠΑΣΟΚ ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΡΕΠΠΑΣ,
ΑΜΕΣΑ. Τα ταμεία αυτασφάλειας μετατρέπονται από ΝΠΔΔ σε ΝΠΙΔ. Καταργείται η εργοδοτική εισφορά και εποπτεύονται από την αναλογιστική αρχή. Πρόβλεψη να μπαίνει στο χρηματιστήριο το 70% των αποθεματικών.
ΜΕΤΑ ΤΟ 2007. Θίγει κυρίως τα ευγενή ταμεία. Προβλέπεται ένταξη των ειδικών ταμείων κύριας σύνταξης στο νέο ΙΚΑ (εμμέσως υποχρεωτικά μετά από αποφάσεις Δ.Σ. των ταμείων και μελέτη βιωσιμότητας αναλογιστικής αρχής).Τα επικουρικά δεν εξαιρούνται και με προεδρικό διάταγμα μπορούν να ενταχθούν ή συγχωνευτούν με την ίδια διαδικασία σε αλλά ταμεία ή να ενταχθούν στο ΙΚΑ-ΕΤΕΑΜ. Με υπουργικές αποφάσεις μπορούν να καταργούνται οι νομοθετημένες υποχρεώσεις των τραπεζών για κάλυψη των ελλειμμάτων των ταμείων. Αυξάνονται τα όρια κατά 5 χρόνια για τους άντρες και 10 για τις γυναίκες. Κανένας νέος ασφαλισμένος δεν θα συνταξιοδοτείται πριν τα 60. Η κύρια σύνταξη για τους προσληφθέντες μέχρι 31.12.1992 μειώνεται από το 80% στο 70% του τελευταίου μισθού. Για τους μετά την 1.1.1993 η κύρια σύνταξη αυξάνεται από το 60% στο 70% του μισθού, αλλά με τον τρόπο υπολογισμού της και σε αυτούς μειώνεται. Τελευταίος μισθός θεωρείται ο μέσος όρος των τελευταίων 5 ετών (-5% περίπου). Για τον υπολογισμό της σύνταξης δεν λαμβάνονται υπόψη τα δώρα Χριστουγέννων και Πάσχα και το επίδομα άδειας (-15%). Αρθρο1.6 « όσοι συμπληρώνουν δικαίωμα σύνταξης χωρίς τη συμπλήρωση της κατά περίπτωση ηλικίας συνταξιοδότησης μειώνεται η σύνταξη τους 4,5% ετησίως». Επίσης, θέσπισε την απόδοση στο ΙΚΑ από τον κρατικό προϋπολογισμό του 1% του ΑΕΠ.
Σε κάθε αντιασφαλιστικό νόμο βρίσκει κάποιος ένα κερασάκι που επιτρέπει στους υποστηρικτές των αντιδραστικών αλλαγών την εξύμνησή του και στους συνδικαλιστές το φύλλο συκής για τη συμμόρφωσή τους.
Να πούμε εδώ ότι σύμφωνα με δημόσιες ομολογίες, όπως του επιστημονικού συνεργάτη κ. Ρομπόλη, ο νόμος ετοιμάστηκε σε συνεργασία με τα στελέχη της ΓΣΕΕ. Η αντίληψη τους ότι με το δούναι-λαβείν θα εξασφάλιζαν την υποστήριξη της κυβέρνησης για ενιαίο ταμείο επικουρικής σύνταξης όλων των τραπεζοϋπάλληλων διαψεύστηκε οικτρά 3 χρόνια αργότερα.

ΝΟΜΟΣ 3371/2005 επί ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ Ν.Δ., με ΥΠΟΥΡΓΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΑΛΟΓΟΣΚΟΥΦΗ, ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟ

1. Επικουρική. Υπάγονται υποχρεωτικά στον κλάδο επικουρικής ασφάλισης του ΙΚΑ (ΕΤΕΑΜ), οι νεοπροσλαμβανόμενοι των κλάδων με ειδικά ταμεία από 1.1.2005, και οι συνταξιούχοι και οι ασφαλισμένοι μετά τη διάλυση των επικουρικών τους ταμείων. Οι εισφορές και οι προϋποθέσεις συνταξιοδότησης και ο τρόπος υπολογισμού της σύνταξης είναι σύμφωνα με τους όρους του ΕΤΕΑΜ. Ο εργοδότης, θα δίνει εισφορά μόνο 4,5%. Σε δέκα χρόνια θα βγει μελέτη για το πόσο που χρειάζεται επιπλέον να καλύψει ο εργοδότης για τη δαπάνη από την ένταξη των ασφαλισμένων και των συνταξιούχων. (άρθρα 58 και 59).
2. Κύρια. Εντάσσονται στον κλάδο κύριας σύνταξης του ΙΚΑ (ΕΤΑΜ) μέχρι 31.12.2005 οι ασφαλισμένοι των ειδικών ταμείων, που τα ταμεία τους έχουν ενταχθεί στο ΕΤΑΤ. Οι εισφορές εργοδότη και εργαζομένων μειώνονται φθάνοντας του εργοδότη μέσα σε πενταετία στα ποσοστά του ΙΚΑ.
3. ΕΤΑΤ. Ιδρύεται ΝΠΔΔ ένα μήνα μετά την ισχύ του νόμου, ως φορέας σύνδεσης και διαμεσολάβησης μεταξύ ασφαλισμένων των πρώην ειδικών ταμείων και ΕΤΑΜ, ΕΤΕΑΜ, ΕΤΑΤ, που η λειτουργία του αρχίζει 2 μήνες μετά την ισχύ του νόμου. Δεν καθορίζονται εισφορές. Μέσα σε 10 χρόνια θα καταβάλει ο εργοδότης τυχόν εισφορά που θα καθοριστεί από μελέτη. Οι μόνοι πόροι του προέρχονται από τις προσόδους των περιουσιακών στοιχείων των επικουρικών ταμείων, που θα περιέλθουν σε αυτό. Όμως, αυτός ο φορέας υποτίθεται θα καταβάλλει τα επιπλέον ποσά επικουρικής σύνταξης, που παρείχαν τα επικουρικά ταμεία για τους προ του 1992, που θα συνταξιοδοτούνται εφεξής, ενώ για τους μετά μια αδιευκρίνιστη «συνταξιοδοτική παροχή».
Οι συγκεκριμένες διατάξεις σημαίνουν ελάφρυνση των τραπεζιτών εκατοντάδων εκ. ευρώ ετησίως που προέρχονται από την μείωση των εργοδοτικών εισφορών τους από 17,67% μέχρι 21,25 % και από την απαλλαγή από τις υποχρεώσεις για κάλυψη των ελλειμμάτων των ασφαλιστικών ταμείων, βάσει συλλογικών συμβάσεων και του νόμου 2084.
Συγκεκριμένα στην Εθνική, που έχουμε τα στοιχεία από πρώτο χέρι, ο εργοδότης επωφελείται ετησίως για την κύρια σύνταξη 49,7 εκ. € (μείωση 53%) και για την επικουρική 29,4 εκ. € (μείωση 66%). και απαλλάσσεται από την υποχρέωση κάλυψης των οργανικών ελλειμμάτων. Στο ταμείο κύριας σύνταξης ΕΤΕ ετησίως άλλα 27 εκ. €..
Στην Άλφα από την ένταξη του ταμείου των προερχόμενων από την Ιονική στο ΙΚΑ ο εργοδότης κερδίζει ετησίως 60 εκ. ευρώ.
Το συνολικά πιο τραγικό είναι ότι γίνεται μετακύλιση της υποχρεώσεων των εργοδοτών στο ήδη ελλειμματικό ΙΚΑ. Και μέσω του ΙΚΑ, στον κρατικό προϋπολογισμό, άρα εμμέσως πάλι σε μας, αφού η μερίδα του λέοντος των φορολογικών εσόδων(άμεσων και έμμεσων φόρων) προέρχεται από στους εργαζόμενους

ΕΠΙΤΡΟΠΕΣ ΣΟΦΩΝ
Για τη νέα κυβερνητική επέμβαση πολιορκητικός κριός και αυτή τη φορά είναι, όπως κάθε φορά επιχειρείται, ώστε οι κυβερνητικές αποφάσεις νάχουν επιστημονικοφάνεια και επίφαση αντικειμενικότητας, είναι το πόρισμα της επιτροπής Αναλυτή.
Αποτελεί και αυτή μια ακόμα προσφορά στο στρατόπεδο των επιδιώξεων του κεφαλαίου σε συνέχεια με τις προηγούμενες προτάσεις επιτροπών σοφών.
Η συγκρότηση της πρώτης χρονολογείται επί της 3κομματικής κυβέρνησης Ζολώτα. Ανατέθηκε από τον τότε υπουργό οικονομικών Σουφλιά στον οικονομολόγο Αγγελόπουλο και συγγράφηκε από τον Προβόπουλο και τον Τήνιο. Από πλευράς ΠΑΣΟΚ στην επιτροπή συμμετείχε ο Γιαννίτσης. Η επόμενη επιτροπή συγκροτήθηκε επί πρώτης κυβέρνησης Σημίτη το 1997 και το πόρισμα της υπό τον Σπράο συγγράφηκε πάλι από τον Τήνιο. Παράλληλα όλο αυτό το διάστημα εμφανίζονται προτάσεις του ίδιου προσανατολισμού από τεχνοκράτες τύπου Γκαργκάνα, Νεκτάριου, κ.α.
Στο όνομα των ελλειμάτων όλες προτείνουν ναι βελτίωση της είσπραξης εισφορών αλλά και σκληρά μέτρα για περικοπή παροχών και αύξηση ορίων συνταξιοδότησης. Λειτουργούν ως μέτρο προετοιμασίας και σφυγομέτρησης των αντιδράσεων.

ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΚΑΙ ΜΜΕ:
Σε όλη αυτή την προσπάθεια για την συναίνεση και υποταγή των εργαζόμενων έχουν επιστρατευθεί τα περί :
Βιωσιμότητας,
Δημογραφικού προβλήματος
Αλληλεγγύης γενεών
Χαώδους και ανορθολογικού συστήματος πολλαπλών φορέων.
Αξιοποίησης των αποθεματικών με τους νόμους της αγοράς.
Λειτουργία της ασφάλισης ως ανταποδοτικής και όχι ως σύστημα κοινωνικής αλληλεγγύης.
Για αυτά θα μιλήσει ο σ. Μηνακάκης αναλυτικά.

ΤΙ ΣΤΑΣΗ ΚΡΑΤΑ ΤΟ ΕΝΣΩΜΑΤΩΜΕΝΟ Σ.Κ.
Η ΓΣΕΕ και η ΑΔΕΔΥ με την ηγεμονία των ΠΑΣΚΕ, ΔΑΚΕ, υπό την αντίληψη του κοινωνικού εταίρου αναζητούν λύσεις στο θέμα του ασφαλιστικού αποδεχόμενες τα τετελεσμένα των αντιασφαλιστικών νόμων και τη λογική της συναίνεσης. Βάζουν όρους, πολύ κάτω από το αναγκαίο, για να προσέλθουν σε διάλογο. Με αποδοχή της λογικής της ανάπτυξης και της ανταγωνιστικότητας των επιχειρήσεων συμμετέχουν σε παζάρια για «κλείσιμο της ψαλίδας» όπως το ονομάζουν και εξομάλυνση των παροχών αντί της εξίσωσης προς τα πάνω. Ενώ, υπογράφουν συμβάσεις εθελουσίας εξόδου, κάνουν κηρύγματα «να μην υπάρχει πανικός αποχωρήσεων και επιβαρύνονται τα ταμεία». Σε χώρους ειδικών ταμείων προσπαθούν, με πάμπολλες υποχωρήσεις στο καθεστώς ασφάλισης των νεοπροσλαμβανόμενων, να κρατήσουν ορισμένες παροχές από τα προϋπάρχοντα για τους παλιούς ασφαλισμένους. Από τις λιγότερο υποχωρητικές ομοσπονδίες είναι η ΟΤΟΕ, που όμως και εδώ αξίζει να δούμε τη στάση τους. Ελέγχεται από ΠΑΣΚΕ, ΔΑΚΕ και εργοδοτικούς τύπου Γκιάτη. Έχοντας συμφωνήσει επί ΠΑΣΟΚ στο νόμο που οδηγούσε τα ταμεία κύριας σύνταξης στο ΙΚΑ, πρόβαλλαν επί Ν.Δ. το αίτημα για ενιαίο ταμείο επικουρικής ασφάλισης όλων των τραπεζοϋπάλληλων, χωρίς όμως να του δίνουν σαφές περιεχόμενο ως προς τις εισφορές, παροχές, ώστε να εμπνέει το σύνολο των εργαζόμενων στον κλάδο. Προκήρυξαν απεργία χωρίς να πάρουν τα στοιχειώδη μέτρα για επιτυχία της. Ενώ, όταν αντιμετωπίστηκαν με τη βία ενός νέου νόμου που έστελνε όλα τα επικουρικά στο ΙΚΑ και σε ένα μεταβατικό μόρφωμα, απαλλάσσοντας από δις ευρώ εργοδοτικών εισφορών τους τραπεζίτες, συμμορφώθηκαν προς το νόμο και απλώς ακολούθησαν το δρόμο των προσφυγών από νομικούς στα δικαστήρια και στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Δρόμος αδιέξοδος με πάμπολλες γελιοποιήσεις και υποχωρήσεις.
Ο ΣΥΝ κινείται στην αντίληψη της συνδιαχείρισης της κρίσης και παρά την τωρινή άρνηση συμμετοχής στο διάλογο, στην εμπλοκή σε όλα τα επίπεδα του υποταγμένου σ.κ αναζητεί την υπεύθυνη γραμμή διαλόγου και απόκρουσης του νεοφιλελευθερισμού, θεωρώντας ότι δημιουργικά συμβάλλει να σωθεί ότι μπορεί να σωθεί. Δεν αναζητά ανατροπή κατευθύνσεων της Ε.Ε. αλλά την εξίσωση με τον κοινοτικό μέσο όρο καλλιεργώντας ψευδαισθήσεις για κοινοτικό κεκτημένο.
Το ΚΚΕ, μέσα από το ΠΑΜΕ, προβάλλει ένα σύνολο διακηρυκτικών αιτημάτων που χάνουν τη δυναμική τους γιατί δεν αποτελούν στόχους ζύμωσης και πάλης μέσα στους εργαζόμενους, αλλά μόνο φανέλα διαχωρισμού τους από τους υπόλοιπους.

ΠΕΡΙΘΩΡΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΛΗ ΓΙΑ ΚΑΤΑΚΤΗΣΕΙΣ
Στη σημερινή εποχή με την ολοκληρωτική επίθεση του καπιταλισμού και την υποχώρηση του ε.κ. μπαίνει το ερώτημα αν μπορούν να υπάρξουν και κάτω από ποιους όρους κατακτήσεις στο ασφαλιστικό. Απαντάμε ότι παρά την αυξημένη δύναμη του συνασπισμού εξουσίας από κεφάλαιο, πολυεθνικούς οργανισμούς, κυβερνήσεις, αστικά κόμματα, ΜΜΕ και τις αυξημένες δυνατότητες του κεφαλαίου για να προωθεί τρόπους για την διάσπαση και την αποδυνάμωση της ε.τ.. υπάρχουν δυνατότητες με την ανασυγκρότηση του ταξικής πτέρυγας του συνδικαλιστικού κινήματος, μέσα από ένα νέο εργατικό κίνημα, να αναπτυχθούν αγώνες και ανάλογα με τον προσανατολισμό, το επίπεδο της πάλης και τη δυναμική τους να αποσπαστούν κατακτήσεις.

ΤΙ ΠΛΑΙΣΙΟ ΣΤΟΧΩΝ ΠΑΛΗΣ ΚΑΙ ΠΟΙΑ ΓΡΑΜΜΗ ΓΙΑ ΚΑΤΑΚΤΗΣΕΙΣ

Είναι φανερό ότι στη σημερινή κατάσταση δεν μπορεί η πάλη των εργαζόμενων για τα ασφαλιστικά δικαιώματα να περιορίζεται σε αντίσταση όταν θίγονται κάποιοι κλάδοι, ούτε σε υπεράσπιση των κεκτημένων όταν μετά τον οδοστρωτήρα των προηγούμενων νόμων δεν υφίσταται καν η έννοια του κεκτημένου.
Οι εργαζόμενοι έχουν για γνώμονα ότι η κοινωνική ασφάλιση και η παροχή σύνταξης είναι ανάγκες και οι όποιες παροχές και κατακτήσεις θάναι αποτέλεσμα σκληρών ταξικών αγώνων για εξασφάλιση των αναγκαίων και απαραίτητων για τους εργαζόμενους και τους απόμαχους της δουλειάς στη βάση της κοινωνικής αλληλεγγύης, της συνδρομής στους μη ικανούς για εργασία από οποιαδήποτε αιτία.
Με αυτές τις αρχές πρέπει να παλέψουμε για δημόσιο, κοινωνικό και καθολικό χαρακτήρα της ασφάλισης, να συνδιαμορφώσουμε ένα πρόγραμμα στόχων πάλης που θα ενοποιεί τους εργαζόμενους, θα προασπίζει τα συμφέροντά τους και θα ανοίγει το δρόμο για την αποτίναξη της εκμετάλλευσης.
Οκτώβρης 2007 Μαρία Μπικάκη

ΟΜΙΛΙΑ ΣΕ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΩΝ 18/4/07

2007-04-19T07:04:00.000-07:00

(δημοσιεύτηκε στο μεταξύ μας τεύχος 102)

Συνάδελφοι, φαίνεται ότι τα απίστευτα γίνονται πιστευτά και αυτά που δεν περιμέναμε γίνονται πραγματικότητα. Αποκαλύφτηκε και με τα ομόλογα ότι η Κυβέρνηση ληστεύει τα λεφτά των ασφαλισμένων για να εξυπηρετήσει πολιτικά της συμφέροντα, στην καλύτερη περίπτωση πληρωμή του δημόσιου χρέους, αλλά και μίζες ημετέρων, προμήθειες μεσαζόντων κ.λπ.
Αφού λοιπόν ζούμε σε αυτή την εποχή που ανατρέπονται τα πάντα, μήπως πρέπει να αναρωτηθούμε αν σε 10 χρόνια θα μπορούμε να έχουμε συντάξεις; Ακούστηκε εδώ και είναι σωστό ότι ήδη στην Εμπορική Τράπεζα τους στείλανε χαρτί ότι θα ξαναυπολογιστούν οι συντάξεις τους. Λοιπόν; Τι περιμένουμε μετά και το σκάνδαλο των ομολόγων για να αλλάξουμε ρότα.
Συνάδελφοι, θέλω να απολογηθώ γιατί στην ανακοίνωση που σας μοιράσαμε νωρίτερα με τίτλο «μετά το σκάνδαλο των ομολόγων» υπήρχε ένα λάθος. Γράφουμε, κριτικάροντας τη στάση των 2 παρατάξεων του δικοματισμού που κάνουν κουμάντο και στο δικό μας Σύλλογο και στους εν ενεργεία, ότι η ΠΑΣΚΕ των εν ενεργεία, που ελέγχει το ΣΥΕΤΕ και το Δ.Σ. της επικούρησης, με το ζόρι δέχθηκε να πάρουμε τις αυξήσεις της εισοδηματικής πολιτικής στην Επικουρική. Είναι λάθος μας, τα πράγματα είναι ακόμα χειρότερα και δεν το ξέραμε. Αυτό ίσχυε για τις αυξήσεις μέχρι το 2006. Πάλι ο ΣΥΕΤΕ άλλαξε στάση και δεν δέχεται να πάρουμε τις αυξήσεις για τα έτη 2006 και μετά. Και πάλι τι μας λέει ο ΣΥΕΤΕ εδώ; Ότι το έκαναν γιατί ο εκπρόσωπος της εργοδοσίας έλεγε όχι και ήθελαν μόνο με ομόφωνη απόφαση να δοθούν οι αυξήσεις. Μάλιστα ένας συνάδελφος συνταξιούχος τους χειροκρότησε. Δηλαδή δεν καταλαβαίνουμε και τι μας γίνεται. Ο ΣΥΕΤΕ θέλει να έχει κοινή στάση με τον εργοδότη. Και άρα να μην πάρουμε εμείς τις αυξήσεις που δικαιούμαστε ακόμα στις επικουρικές συντάξεις. Εάν δεν είναι αυτό εργοδοτική πολιτική από εκπροσώπους υποτίθεται των εργαζόμενων, τότε τι είναι;
Και αν αυτή είναι η στάση των εν ενεργεία συναδέλφων, ας πάμε και στα δικά μας, των εκπροσώπων των συνταξιούχων. Τη λογική και την αντίληψη που επικράτησε στο σύλλογο το προηγούμενο χρονικό διάστημα και εδώ και ένα χρόνο που έχουν γίνει θεμελιώδεις αλλαγές για τα ασφαλιστικά μας δικαιώματα.
Το Δ.Σ. μετά που έκανε μια-δυο συγκεντρώσεις στην Αθήνα έξω από το λογαριασμό επικούρησης, την ώρα που έκαναν συμβούλιο για τα αναδρομικά των αυξήσεων, έκτοτε δεν συγκάλεσε καμία κινητοποίηση, καμία συγκέντρωση. Χωρίς έγκριση, χωρίς συζήτηση, χωρίς διάλογο, αποδέχτηκαν και πέρασε σιωπηρά να κάνει αίτηση ο κ. Αράπογλου, παράτυπα ακόμα και με τους δικούς τους παράνομους νόμους, γιατί έπρεπε να την κάνει την αίτηση το Δ.Σ. του Ταμείου Επικούρησης, να υπάρξει αίτηση για είσοδο στο ΕΤΑΤ. Τι έγινε από την πλευρά των συνταξιούχων; Υπήρξε αντίδραση; Καμία; Aκoύστηκε ότι υπήρξε ένα γράμμα. Αλλά φαίνεται ότι ήταν για εσωτερική κατανάλωση. Πουθενά δεν δημοσιεύεται, κανένας δεν το μαθαίνει, δεν υλοποιείται με πράξη.
Στη συνέχεια γίνεται χαμός για τα ταμεία μας με την επικείμενη αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου της ΕΤΕ προκειμένου να εξαγοραστεί η Τούρκικη Τράπεζα. Και εδώ όχι μόνο δεν υπάρχει σιωπή αλλά υπάρχει συναίνεση. Ο εκπρόσωπος του Συλλόγου συνταξιούχων πάει και ψηφίζει αλλάζοντας θέση εν μια νυχτί υπέρ του σχεδίου Αράπογλου και αυτό για λογαριασμό όλων των συνταξιούχων αλλά και για λογαριασμό όλων των μετοχών που εκπροσωπεί το ταμείο επικούρησης. Αυτό σε πλήρη αντίθεση με τις θέσεις των εν ενεργεία συναδέλφων που σε αυτό το ζήτημα στάθηκαν λίγο καλύτερα έστω και με 3 μήνες καθυστέρηση. Γιατί στην αρχή χειροκροτούσαν και αυτοί.
Τρίτον γίνεται από το Διοικητή ένταξη των προσληφθέντων μετά το 2005 αντί στο ταμείο επικούρησης στο ΕΤΕΑΜ, στο ΙΚΑ δηλαδή. Καταλαβαίνετε τι σημαίνει αυτό για το δικό μας επικουρικό. Δεν υπάρχουν νέες εισφορές. Και πάλι καμία αντίδραση. Γίνεται η ένταξη της Εμπορικής και της Αγροτικής και πάλι δεν γίνεται τίποτα ώστε να υπάρξει μια πρωτοβουλία από κοινού να υπάρξουν αντιδράσεις και να πιέσουμε για ματαίωση αυτής της πορείας. Μειώνεται συνεχώς το προσωπικό της ΕΤΕ και δεν κάνουμε τίποτα. Ακόμα και τους καινούργιους συναδέλφους τους παίρνουνε με 6μηνο δοκιμαστικό διάστημα. Παράνομο και αυτό.
Δεν υπηρετεί τα συμφέροντα μας η οπτική και η τακτική των κυρίαρχων δυνάμεων. Εδώ για εσωτερική κατανάλωση λέμε ότι διαφωνούμε με την ένταξη, αλλά δυστυχώς εντασσόμαστε. Αποδεχόμαστε τα τετελεσμένα και καμία αντίδραση. Μετά τι κάνουμε; Πασχίζουμε να εξασφαλίσουμε εξαιρέσεις. Και όταν μας κλέβουν τα πάντα και μας πετάνε κανένα επιδοματάκι κάποιοι συνάδελφοι από δω μέσα λένε ευχαριστούμε στον κ. Διοικητή. Τι είναι αυτό ζητιανιά, μοιρολατρία, ραγιαδισμός, δουλικότητα, διαλέξτε όποιον χαρακτηρισμό θέλετε. Το αποτέλεσμα είναι ότι τα ασφαλιστικά μας δικαιώματα πάνε από το κακό στο χειρότερο.
Συνάδελφοι τώρα η Κυβέρνηση πιέζεται. Είναι παράνομη. Τώρα φαίνεται ότι όχι απλώς ότι είναι ταξική, αλλά ότι είναι ληστρική, εφαρμόζει μεθόδους λεηλασίας των ταμείων. Τώρα που, η νεoλαία είναι στους δρόμους διεκδικώντας να ματαιωθούν τα σχέδια για την επιχειρηματικοποίηση της εκπαίδευσης, τώρα είναι ευκαιρία να επαναφέρουμε το αίτημα, που μπήκε και από 2 συναδέλφους ακόμα, του ενιαίου ταμείου σύνταξης για όλους τους: τραπεζοϋπαλλήλους. Τώρα η δική μας σιωπή γίνεται συνενοχή. Οι συνδικαλιστές εκπρόσωποι μας αν πριν, με τη λογική, που υπήρχε από παλαιά, του να είμαστε νομιμόφρονες και να μην αμφισβητούμε τους νόμους, λέγανε ότι δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα, η πορεία είναι προδιαγραμμένη, τώρα δεν μπορεί να πάει, συνάδελφοι, με αυτό τον τρόπο. Προτείνω ξεκάθαρη απόφαση από την σημερινή μας συνέλευση, για αντίθεση, και κατάργηση όλων των αντιασφαλιστικών νόμων, για διεκδίκηση ενός ενιαίου ταμείου επικουρικής και κύριας ασφάλισης τραπεζοϋπαλληλων, ο εργασιακός και ο ασφαλιστικός μεσαίωνας που ετοιμάζουν για τους συνταξιούχους, τους εργαζόμενους, τους νέους δεν φτιασιδώνεται. Μόνο ανατρέπεται και ανατρέπεται μόνο με αγώνες, όχι αποφάσεις στα χαρτιά.
Όχι κλεισίματα μόνο σε πανηγυρικές επετειακές συνελεύσεις, αλλά αγώνες για τη διαφύλαξη των συντάξεων μας, την προστασία της περιουσίας των ταμείων μας, να καταργηθούν όλοι οι αντιασφαλιστικοί νόμοι, να ανατρέψουμε την κυβερνητική πολιτική υπεράσπισης των εργοδοτών.
18/4/07
Μαρία Μπικάκη

ΓΙΑ ΤΟ ΣΚΑΝΔΑΛΟ ΤΩΝ ΟΜΟΛΟΓΩΝ

2007-04-18T05:35:00.000-07:00

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ

Συνταξιούχων Εθνικής Τράπεζας
Τηλ. : 6973848654, 6977685036
Ανακ. Νο 3, 18/4/2007

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,

ΓΙΑ ΤΟ ΣΚΑΝΔΑΛΟ ΤΩΝ ΟΜΟΛΟΓΩΝ

Αποδείχτηκε ότι η κυβέρνηση της Ν.Δ. απομυζά τα λεφτά των ασφαλισμένων για αποπληρωμή δημόσιου χρέους, κάλυψη στρατιωτικών δαπανών, κομματικές ανάγκες, προμήθειες μεσαζόντων και μίζες ημετέρων. Οι μεγαλύτερες απάτες, που συνήθως μένουν και ατιμώρητες, είναι αυτές που γίνονται από τους κρατούντες σε βάρος της κοινωνικής πλειοψηφίας (βλέπε και εκχώρηση ΔΕΚΟ και δημόσιας γης).
Είναι πλέον φανερό ότι ο νόμος 3371, που εντάσσει τα επικουρικά ταμεία των τραπεζών στο ΙΚΑ με τις δυσμενείς επιπτώσεις στα ασφαλιστικά μας δικαιώματα, αποσκοπούσε εκτός από την απαλλαγή των τραπεζιτών από τις υψηλές εισφορές και ασφαλιστικές υποχρεώσεις και στην ανεξέλεγκτη εκμετάλλευση των αποθεματικών και της περιουσίας των ταμείων μας. Πρόκειται για νομότυπη ληστεία.
Μην ξεχνάμε ότι μόνο η περιουσία του ταμείου κύριας σύνταξης, που θα πάει στο ΙΚΑ με το νόμο 3029 του ΠΑΣΟΚ, αντιστοιχεί στο 1/9 της περιουσίας του ΙΚΑ, που έχει 145 φορές πολλαπλάσιο αριθμό ασφαλισμένων. Η ένταξη μας στο ΙΚΑ, για κύρια σύνταξη με το νόμο του ΠΑΣΟΚ και για επικουρική με το νόμο της Ν.Δ., αποτελεί νέο γύρο καταλήστευσης των αποθεματικών των ταμείων μας (θυμηθείτε την παλιότερη άτοκη αποταμίευση τους για παροχή δανείων στους βιομήχανους).
Με τη σύνθεση των διοικητικών συμβουλίων των ταμείων μας, που δεν ήταν και αυτή που έπρεπε, υπήρχε μια μικρή δυνατότητα εργατικού ελέγχου και πληροφόρησης για τα διαχειριστικά τους ζητήματα. Τώρα με το πέρασμα της περιουσίας και της διαχείρισης στο ΙΚΑ, άρα σε κεντρικά κυβερνητικά κλιμάκια, και ο όποιος εκπρόσωπος των εργαζόμενων θα έχει διακοσμητικό ρόλο.
Όποια πολιτική οπτική και να έχει ο κάθε συνδικαλιστής εκπρόσωπός μας, που είχε δώσει τη σιωπηρή συναίνεσή του στην εφαρμογή των νόμων για τη διάλυση των ταμείων μας, τώρα δεν έχει καμιά δικαιολογία και πρόσχημα. Η μη αντίδραση αποτελεί συναίνεση στη λεηλασία των χρημάτων εργαζόμενων και συνταξιούχων της Εθνικής.
Ο διοικητής βιάζεται να εφαρμόσει το νόμο, δημιουργεί τετελεσμένα και εντάσσει τους προσληφθέντες μετά το 2005 στο ΕΤΕΑΜ (επικουρική του ΙΚΑ). Οι συνδικαλιστές της ΠΑΣΚΕ, πλειοψηφία στο ΣΥΕΤΕ, πάλι δεν ψηφίζουν στο ταμείο επικούρησης για να πάρουμε έστω τις αυξήσεις της κυβερνητικής πολιτικής στις επικουρικές μας συντάξεις για 2006, 2007. Οι συνδικαλιστές της ΠΑΣΚΕ των συνταξιούχων, πλειοψηφία στο δικό μας σύλλογό, σφάζονται με τους αντίστοιχους εν ενεργεία, αλλά περιορίζουν τις «διεκδικήσεις» τους στις επισκέψεις στο Διοικητή μήπως πάρουμε κάποια παροχή-επιδοματάκι. Οι τραπεζίτες υπερασπίζονται τα εργοδοτικά τους συμφέροντα και οι συνδικαλιστές του δικομματισμού δεν υψώνουν τείχος αντίστασης στις κυβερνητικές επιλογές. Αυτά είναι εμπόδια για την υπεράσπιση του παρόντος και του μέλλοντος των συντάξεων μας. Η τακτική της συμμόρφωσης με τους νόμους και μετά της προσπάθειας για άμβλυνση των συνεπειών τους αποδεικνύεται αναποτελεσματική. Τα δικαιώματά μας συνεχώς αμφισβητούνται και υπονομεύονται από τον εργασιακό και ασφαλιστικό μεσαίωνα που μας ετοιμάζει από κοινού το μπλοκ εξουσίας εργοδοτών, κυβερνήσεων, πολυεθνικών οργανισμών και ΜΜΕ
Οι νόμοι αυτοί δεν επιδέχονται βελτίωση, παρά μόνο κατάργηση. Η νεολαία αποδεικνύεται πιο ικανή να πετύχει αποτελέσματα. Στη Γαλλία αντιπάλεψε στους δρόμους και μετά την ολοκλήρωση του το νόμο για την πρώτη απασχόληση και ανάγκασε την κυβέρνηση σε κατάργησή του. Οι δικοί μας φοιτητές με τις καταλήψεις τους δημιούργησαν τεράστιες δυσκολίες στην αναθεώρηση του άρθρου 16 και στην παραπέρα ιδιωτικοποίηση-επιχειρηματικοποίηση της εκπαίδευσης, ενώ καθυστερούν και την προώθηση από την κυβέρνηση άλλων αντιασφαλιστικών-αντεργατικών μέτρων.
ΓΙΑ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ ΤΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΜΟΝΟΣ ΔΡΟΜΟΣ ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΓΙΑ ΟΛΑ
Απαιτείται να ξεπεράσουμε όλους τους τεχνητούς διαχωρισμούς (παλιοί-νέοι, εν ενεργεία και συνταξιούχοι, κ.α.) και τις μυωπικές πολιτικές των συνδικαλιστών (ο ένας νόμος είναι καλός γιατί τον έκανε το δικό μου κόμμα και ο άλλος δεν είναι) και να ενωθούμε στον αγώνα διεκδικώντας όλα μας τα ασφαλιστικά δικαιώματα και όχι μόνο για μας, αλλά για όλους τους εργαζόμενους.
Το μόνο που μπορεί να μας προστατεύσει είναι ο κοινός αγώνας με γνώμονα τα δικά μας συμφέροντα, τις ανάγκες μας και το δίκιο μας ως άνθρωποι που εργαστήκαμε, πληρώσαμε εισφορές και έχουμε δικαίωμα στις συντάξεις που ξέραμε. Δεν διαπραγματευόμαστε το δίκιο μας, δεν το βάζουμε σε συμψηφισμό, δεν το παζαρεύουμε ανάλογα με το ποιο κόμμα είναι στην κυβέρνηση.
Χρειαζόμαστε ένα τέτοιο προσανατολισμό και ριζοσπαστική δράση αν θέλουμε να έχουμε νίκες για :

§ ΤΗ ΔΙΑΦΥΛΑΞΗ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΞΕΩΝ ΜΑΣ
§ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΤΩΝ ΤΑΜΕΙΩΝ ΜΑΣ
§ ΝΑ ΜΗΝ ΜΠΟΥΝ ΤΑ ΤΑΜΕΙΑ ΜΑΣ ΣΤΟ ΙΚΑ
§ ΝΑ ΚΑΤΑΡΓΗΘΟΥΝ ΟΛΟΙ ΟΙ ΑΝΤΙΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟΙ ΝΟΜΟΙ
§ ΝΑ ΑΝΑΤΡΕΨΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗΣ ΕΡΓΟΔΟΤΩΝ

ΓΙΑ ΣΣΕ

2006-07-01T15:03:00.000-07:00

ΝΑ ΔΩΣΟΥΜΕ ΜΑΖΙΚΗ - ΜΑΧΗΤΙΚΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ
ΣΤΟ «ΚΡΥΦΤΟΥΛΙ» ΤΩΝ ΤΡΑΠΕΖΙΤΩΝ

Συνάδελφοι, -ισσες

Οι τραπεζίτες «ξαναχτύπησαν» και πάλι, συνεχίζοντας μεθοδευμένα την επίθεσή τους στη συλλογική σύμβαση, με στόχο την κατάργησή της και την καθιέρωση των ατομικών συμβάσεων. Η άρνησή τους για άλλη μια φορά να προσέλθουν σε διαπραγμάτευση, «γράφοντας στα παλιά τους παπούτσια» ΟΤΟΕ και κυβέρνηση, δείχνει την αλαζονική τους πλεονεξία. Ο κίνδυνος να χάσουμε το δικαίωμά μας στη συλλογική διεκδίκηση και κατάκτηση εργατικών δικαιωμάτων ως κλάδος είναι πλέον ορατός, με την ανοχή και συνενοχή κυβέρνησης και αντιπολίτευσης.
Μετά το νόμο για την κατάργηση του 8ωρου και τη διευθέτηση των υπερωριών, μετά τον αντιασφαλιστικό νόμο του περασμένου καλοκαιριού, έρχεται το τρίτο και καίριο πλήγμα για τους εργαζόμενους των τραπεζών, με την αμφισβήτηση της κλαδικής σύμβασης. Σκοπός των τραπεζιτών, με την κυβερνητική παραίνεση και συναίνεση, είναι τελικά α. η αμφισβήτηση της μόνιμης και σταθερής δουλειάς, β. η ελαστικοποίηση του ωραρίου, η συνολική αμφισβήτηση του και η αύξηση του εργάσιμου χρόνου, γ. η ένταση της λιτότητας και η επίτευξη ακόμη πιο «φθηνού εργατικού κόστους», για να επιτύχουν ακόμη μεγαλύτερη απογείωση της κερδοφορίας τους, πέρα απ΄ την καταλήστευση της κοινωνίας με τα ληστρικά επιτόκια δανείων και καρτών.

Η ΟΤΟΕ, πιστή στη λογική της ανάπτυξης της οικονομίας και του ανταγωνισμού των τραπεζών ακόμη και με θυσία των εργατικών συμφερόντων, δεν θέλει και δεν μπορεί να ορθώσει αντίσταση στα σχέδια των τραπεζιτών για «ξεζούμισμα» των εργαζομένων. Η τακτική της «μιας απεργίας το μήνα», χωρίς οργάνωση και τελευταία και χωρίς συγκέντρωση, δεν πείθει τους συναδέλφους ως συνταγή επιτυχίας. Οι συναινετικοί διάλογοι, οι παρασκηνιακές διαπραγματεύσεις, οι εκκλήσεις και παρεκκλίσεις προς Τσιτουρίδη και κυβέρνηση, τα νομικίστικα επιχειρήματα περί αντισυνταγματικότητας, δεν μπορούν να συνεπάρουν τους εργαζόμενους σε έναν αγώνα με προοπτική νίκης. Ποιος συνάδελφος έχει εμπιστοσύνη στις εναλλάξ κυβερνητικές παρατάξεις ΔΑΚΕ-ΠΑΣΚΕ και ΑΣΚΕ να διαχειριστούν τις τύχες μας;

Όπως και στον αγώνα του ασφαλιστικού, φάνηκε ότι η προκήρυξη απεργιών «από τα πάνω», χωρίς συντονισμό, οργάνωση και συμμετοχή των ίδιων των εργαζομένων, δεν αρκεί και δεν θα οδηγήσει σε νίκη. Η μόνη «πετυχημένη συνταγή» (Γαλλία, ναυτεργάτες, φοιτητικό κίνημα) είναι «από τα κάτω»: δηλ. απ΄ τους ίδιους τους εργαζόμενους, όπου αποφασίζουμε οι ίδιοι για τον αγώνα μας, τα αιτήματα, τη μορφή του.
® Με γενικές συνελεύσεις, ψηφίσματα, με αναζωογόνηση των διαδικασιών διαλόγου στους χώρους δουλειάς ® Με επιτροπές αγώνα - απεργιακές φρουρές, εκλεγμένες απ΄ τις γεν. συνελεύσεις, με τη συμμετοχή όλων στις συγκεντρώσεις. ® Με συντονισμό με τους άλλους κλάδους σε αγώνα (εκπαιδ. κίνημα, ΔΕΚΟ, ΟΤΑ) χωρίς την ποδηγέτηση ΓΣΕΕ-ΟΤΟΕ, να αποφασίσουμε την κλιμάκωση του αγώνα από Σεπτέμβρη, με απεργιακές κινητοποιήσεις.
Γιατί μόνο με αγώνες και θυσίες μπορούμε να αποκρούσουμε νικηφόρα και αυτήν την εργοδοτική επίθεση, προτάσσοντας μπροστά τις ανάγκες και τα δικαιώματά μας. Γιατί μόνο όταν αποφασίζουμε οι ίδιοι για τους αγώνες μας, και όχι η συνδικαλιστική γραφειοκρατική «ελίτ» των ΟΤΟΕ- ΓΣΕΕ, μπορούμε να κερδίσουμε αυτά που μας ανήκουν:
Ø Δραστικές αυξήσεις μισθών στα επίπεδα των πραγματικών αναγκών. Κατώτερος βασικός μισθός σύμφωνα με το κόστος ζωής (1300 ευρώ)
Ø Κατάργηση των συστημάτων επιλεκτικών αμοιβών – μπόνους - πριμ παραγωγικότητας, που διασπούν τους εργαζόμενους. Όχι στη σύνδεση μισθού – παραγωγικότητας. Ενίσχυση του βασικού μισθού.
Ø Ενιαίες εργασιακές σχέσεις μόνιμης και σταθερής δουλειάς για όλους τους εργαζόμενους του χρηματοπιστωτικού συστήματος (εποινικιαζόμενοι, ωρομίσθιοι, συμβασιούχοι, υπάλληλοι θυγατρικών εταιριών). Όχι στην ελαστική εργασία.
Ø Ακύρωση της επαίσχυντης συμφωνίας για το ωράριο Eurobank- Συλλόγου Union. 35ωρο πενθήμερο ΔΕΥΤΕΡΑ – ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 8-3, με προοπτική 30ωρου.
Ø Σύνταξη στα 30 χρόνια δουλειάς ίση με το μισθό εξόδου, κατάργηση του νόμου 3371.
Ø Όχι στις ιδιωτικοποιήσεις ΑΓΡΟΤΙΚΗΣ – ΕΜΠΟΡΙΚΗΣ – ΑΤΤΙΚΗΣ.
ΙΟΥΛΙΟΣ 2006

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΚΟΙΝΗΣ ΔΡΑΣΗΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΙΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ
(ΠΡΟΤΑΣΗ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΕΘΝΙΚΗΣ - ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ALFA BANK ΤΡΑΠΕΖΟΫΠΑΛΛΗΛΟΙ από ΑΓΡΟΤΙΚΗ – ΕΜΠΟΡΙΚΗ - ΤΡΑΠΕΖΑ ΕΛΛΑΔΟΣ – EUROBANK)

2006-06-20T15:01:00.000-07:00

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΚΟΙΝΗΣ ΔΡΑΣΗΣ

O AΓΩΝΑΣ ΤΩΝ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΕΙΝΑΙ ΑΓΩΝΑΣ ΟΛΩΝ ΜΑΣ ΚΑΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΝΙΚΗΣΕΙ !
Συνάδελφοι,
Η δυναμική αντίσταση των φοιτητών και σπουδαστών σε όλα τα ΑΕΙ και ΤΕΙ της χώρας στην αντιεκπαιδευτική και αυταρχική μεταρρύθμιση της κυβέρνησης, εξελίσσεται πλέον σε ποτάμι λαϊκής και νεολαιΐστικης οργής απέναντι συνολικά στην αντεργατική πολιτική. Οι μαζικές καταλήψεις, συνελεύσεις, κινητοποιήσεις, έσπασαν το φράγμα της ενορχηστρωμένης σιωπής και παραποίησης των ΜΜΕ, απέκρουσαν την απροκάλυπτη κυβερνητική τρομοκρατία των ΜΑΤ και του εμπαιγμού, κλονίζουν τη σιγουριά των κυρίαρχων κύκλων ότι οι αντιλαϊκές πολιτικές θα μπορούν να εφαρμόζονται συναινετικά και «με την υπογραφή μας».
Το κίνημα αυτό ήδη έχει ανάψει τον σπινθήρα για την ανάπτυξη της ανεξάρτητης και ριζοσπαστική δράσης όλων των εργαζομένων για την απόσυρση των αντεργατικών νόμων, την αποτροπή της αντιδραστικής αναθεώρησης του Συντάγματος, τη συνολική ανατροπή της αντιλαϊκής επίθεσης.
Αυτός ο αγώνας των φοιτητών και της νεολαίας μας πρέπει να γίνει ΚΑΙ ΔΙΚΟΣ ΜΑΣ ΑΓΩΝΑΣ. Όχι μόνο σαν αλληλεγγύη και συμπαράσταση στα δίκαια φοιτητικά αιτήματα. Όχι μόνο σαν σιωπηλή διαμαρτυρία και δυσαρέσκεια για την κυβερνητική πολιτική. Αλλά με την ενεργητική αγωνιστική στάση στους χώρους δουλειάς, τις απεργιακές κινητοποιήσεις, τη δημιουργία κοινού μετώπου νεολαίας – εργαζομένων για την υπεράσπιση και διεύρυνση των δικαιωμάτων μας τη δυναμική (επανα)κατοχύρωση των ελευθεριών μας.
Γιατί αυτός ο αγώνας αφορά κάθε εργαζόμενο. Γιατί ο αντιδραστικός νόμος περιλαμβάνει:
· την ιδιωτικοποίηση των Πανεπιστημίων και την πλήρης υποταγή τους στα επιχειρηματικά συμφέροντα, από κοινού με την υποβάθμιση και λιτότητα των δημόσιων ΑΕΙ και ΤΕΙ
· την απαξίωση των πτυχίων, την αποσύνδεσή τους από την εργασία, την κατηγοριοποίηση, την αντικατάσταση της μόρφωσης από την κατάρτιση
· την κατάργηση της δωρεάν παροχής συγγραμμάτων, την επιβολή διδάκτρων, τα πανάκριβα και διαπλεκόμενα μεταπτυχιακά, τη δια βίου (επί πληρωμή) εκπαίδευση
· την κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου, τις διαγραφές φοιτητών, τον εξεταστικό οδοστρωτήρα, την εμπορευματοποίηση και αυταρχικοποίηση του ακαδημαϊκού-ερευνητικού πνεύματος
που πάνε μαζί
με τις ιδιωτικοποιήσεις, τις απολύσεις, τα φτηνά μεροκάματα, τις απλήρωτες υπερωρίες
την καθήλωση των μισθών, τους εκβιασμούς της ΕΕ, την ακρίβεια, τις κλαδικές συμβάσεις πείνας
τις ελαστικές εργασιακές σχέσεις, τη φτηνή εργασία, την κατάργηση του 8ωρου
τα υπάρχοντα και επερχόμενα μέτρα αύξησης των ορίων εργασίας, μείωσης συντάξεων
την ποινικοποίηση της συνδικαλιστικής δράσης, τις επιστρατεύσεις απεργών, την εργασιακή τρομοκρατία
Μας αφορά όλους. Η δημοκρατία των γενικών συνελεύσεων, η ενότητα στη δράση, τα ριζοσπαστικά αιτήματα, η πολιτικοποίηση των στόχων και οι μαχητικές μορφές πρέπει να καθορίζουν και τα δικά μας αγωνιστικά χαρακτηριστικά.
Συνάδελφοι, συναδέλφισσες, τώρα πρέπει να αναβαθμίσουμε την αγωνιστική μας δράση.

üΜε συνελεύσεις στους χώρους δουλειάς, αποφάσεις πρωτοβάθμιων σωματείων να προωθήσουμε στάσεις εργασίας, απεργιακές κινητοποιήσεις και γενικά τον αγωνιστικό συντονισμό με το φοιτητικό κίνημα.
üΜε πρώτο σταθμό την Πέμπτη 22 Ιούνη να απαιτήσουμε κλιμάκωση του κοινού αγώνα για την απόσυρση του νόμου-πλαίσιου, την υπεράσπιση και διεύρυνση του δημόσιου χαρακτήρα της εκπαίδευσης, την ανατροπή της εισοδηματικής πολιτικής της λιτότητας και την προώθηση των εργατικών διεκδικήσεων.

20/6/2006

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΕ ΝΑΥΤΕΡΓΑΤΕΣ

2006-06-15T14:56:00.000-07:00

ΚΑΛΕΣΜΑ ΚΟΙΝΟΥ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΤΑ ΕΡΓΑΤΙΚΑ ΜΑΣ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ

Καταγγέλλουμε την πολιτική επιστράτευση των ναυτεργατών την 6η μέρα της απεργίας τους για θεσμικά αιτήματα, που αφορούν το μέλλον της εργασίας τους και την κατάσταση των ασφαλιστικών τους ταμείων. Στηρίζουμε τον αγώνα τους και τις αποφάσεις τους.
Η ενέργεια αυταρχισμού και αδιαλλαξίας της κυβέρνησης πλήττει το δικαίωμα της απεργίας και αποτελεί κτύπημα για όλους τους αγωνιζόμενους κλάδους. Οι μάσκες της ήπιας προσαρμογής και της κοινωνικής ευαισθησίας πέφτουν.
Ο αγώνας των ναυτεργατών, των απολυμένων των εργοστασίων Πειραιά, Θεσσαλονίκης και της υπόλοιπης χώρας είναι κοινός με τον αγώνα των τραπεζοϋπάλληλων και των υπόλοιπων εργαζόμενων για να υπερασπίσουμε τα δικαιώματά μας, που καταπατούνται από την αντεργατική πολιτική της κυβέρνησης.
Είτε πρόκειται για απολύσεις και κλείσιμο εργοστασίων, είτε για την κατάργηση των κλαδικών συμβάσεων, είτε για την καταπάτηση ασφαλιστικών δικαιωμάτων πρόκειται για την ίδιο στόχο εργοδοτών, κυβερνήσεων, Ε.Ε., που θέλουν τον εργαζόμενο φτηνό, ευέλικτο, χωρίς ασφάλιση και δικαιώματα σε ένα εργασιακό μεσαίωνα κατακερματισμού και αποδιοργάνωσης των συλλογικών ρυθμίσεων και δικαιωμάτων.

Καλούμε:
ü Την ΟΤΟΕ να συμμετέχει στη στάση εργασίας σήμερα Τετάρτη 15-2-2006 και τη συγκέντρωση του Εργατικού Κέντρου Πειραιά, προκηρύσσοντας στάση εργασίας 12.00΄-3.15΄ για τα καταστήματα τραπεζών του Πειραιά. Επίσης, να προχωρήσει άμεσα σε σύγκληση ανοικτού Γενικού Συμβουλίου για προκήρυξη απεργίας με μέτρα στήριξής της και κόστους για τους τραπεζίτες.
ü Τα σωματεία, τις ομοσπονδίες και τη ΓΣΕΕ να αναλάβουν άμεσες πρωτοβουλίες για συντονισμό και κοινό πανεργατικό αγώνα όλων των εργαζόμενων.
ü σε κοινό αγώνα όλους τους εργαζόμενους της χώρας υπερβαίνοντας τον τεχνητό κατακερματισμό.

15.2.2006

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΚΟΙΝΗΣ ΔΡΑΣΗΣ
ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΚΑΙ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΩΝ ΣΤΙΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ